Aktualności PK

    Poznaliśmy laureatów Konkursu Generalnego Konserwatora Zabytków RP oraz Zarządu Głównego Stowarzyszenia Konserwatorów Zabytków na najlepsze prace studialne, naukowe oraz popularyzatorskie, dotyczące ochrony zabytków i muzealnictwa. W gronie nagrodzonych nie mogło zabraknąć autorów związanych z Wydziałem Architektury Politechniki Krakowskiej.    Na konkurs wpłynęło 47 prac – 8 doktorskich, 29 magisterskich, 1 inżynierska, 4 wieńczące studia podyplomowe oraz 5 opracowań naukowych – z następujących uczelni i instytucji: Politechnika Krakowska, Akademia Sztuk Pięknych w Krakowie, Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie, Politechnika Warszawska, Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu, Wyższa Szkoła Techniczna w Katowicach, Uniwersytet Jagielloński, Uniwersytet Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy, Politechnika Wrocławska, Instytut Kaszubski w Gdańsku, Fundacja Doliny Pałaców i Ogrodów Kotliny Jeleniogórskiej, Muzeum w Gliwicach, Instytut Myśli Polskiej im. Wojciecha Korfantego.   Po zapoznaniu się z pracami, Komisja Konkursowa przyznała 10 nagród, każda w wysokości 5 tys. zł oraz 11 wyróżnień. W kategorii książka (monografia naukowa) nagrodę zdobyła dr inż. arch. Anna Staniewska z Katedry Architektury Krajobrazu Wydziału Architektury Politechniki Krakowskiej. Autorka została doceniona za monografię pt. „Obłędne Ogrody. Idea krajobrazu terapeutycznego w kompozycji zespołów szpitali psychiatrycznych XIX i początku XX wieku”, przedstawiającą genezę i ewolucję, a także interdyscyplinarne korzenie kształtowania krajobrazu jako wsparcia terapii w dawnych zakładach dla osób chorych psychicznie. Opierając się na obszernej bazie źródłowej, dr inż. arch. Anna Staniewska opisała przestrzeń kulturową charakterystyczną dla otoczenia szpitali psychiatrycznych z przełomu XIX i XX w., które lokowano w drobiazgowo zaprojektowanych parkach, nierzadko budując w pobliżu obiekty gospodarcze i ogrody użytkowe, umożliwiające realizację terapii zajęciowej. W pracy przywołano szereg modelowych europejskich przykładów klinik, które wiodły prym w okresie, gdy rodziła się psychiatria jako osobna gałąź medycyny. Książka „Obłędne Ogrody” została opublikowana w 2020 r. przez Wydawnictwo Politechniki Krakowskiej, które – właśnie za tę monografię – zdobyło Wyróżnienie Rektora Uniwersytetu Warszawskiego dla Publikacji Akademickiej w Dziedzinie Nauk Społecznych i Humanistycznych (2021 r.).    W kategorii praca doktorska nagrodę otrzymała m.in. dr inż. arch. Dominika Długosz – autorka obronionej na Wydziale Architektury PK rozprawy pt. „Adaptacja zabytkowych kościołów katolickich do nowych funkcji na wybranych przykładach w Polsce oraz Europie zachodniej” (promotor: prof. dr hab. inż. arch. Andrzej Kadłuczka). Mgr inż. arch. kraj. Aleksandra Skrzypek została jedną z laureatek w kategorii praca magisterska. Komisja nagrodziła jej dyplom pt. „Rewitalizacja obszaru dawnych klinik w dzielnicy Wesoła w Krakowie” (promotor: dr hab. inż. arch. Katarzyna Hodor, prof. PK; współpromotor: dr inż. arch. kraj. Miłosz Zieliński).    Więcej informacji na temat Konkursu Generalnego Konserwatora Zabytków RP oraz Zarządu Głównego Stowarzyszenia Konserwatorów Zabytków tutaj.    (bk)             {fastsocialshare}

    W dzisiejszym wydaniu dziennika „Rzeczpospolita” ukazała się rozmowa z rektorem Politechniki Krakowskiej prof. dr. hab. inż. arch. Andrzejem Białkiewiczem.     Renoma, świetna kadra, różnorodna oferta studiów, bogata infrastruktura. Czy to dziś wystarczy, by zachęcić kandydatów na studia?    Prof. dr hab. inż. arch. ANDRZEJ BIAŁKIEWICZ, rektor Politechniki Krakowskiej: – Politechnika Krakowska ma mocną markę, słyniemy z dobrej dydaktyki, mocnej kadry nauczycielskiej, możemy pochwalić się udanymi karierami zawodowymi naszych absolwentów i współpracą z pracodawcami. Ale oferujemy coś więcej niż dobre studia dodatkowe możliwości rozwoju. Zachęcamy do pozytywnej rywalizacji m.in. w ramach działalności naszych kół naukowych, najlepsi studenci otrzymują atrakcyjne nagrody finansowe na swój rozwój. Kreatywność młodych wspieramy przez nasz FutureLab laboratorium studenckich innowacji, które finansuje najbardziej wizjonerskie projekty. Inwestujemy także w aktywnych studentów-naukowców, oferując im fundusz stypendialny wsparcie finansowe dostają najlepsi autorzy wysoko punktowanych publikacji, uczestnicy prestiżowych projektów badawczych, zdobywcy nagród w konkursach krajowych i zagranicznych. Dzięki tym działaniom studenci mają szansę na zbudowanie bogatego CV już podczas studiów. Jako uczelnia techniczna o wysokich aspiracjach zwracamy uwagę, by nasi studenci mogli korzystać z wysokiej klasy laboratoriów. Systematycznie poprawiamy warunki studiowania, szczególnie dla osób z niepełnosprawnościami, poprzez zwiększenie dostępności architektonicznej, cyfrowej i informacyjnej. Oprócz tego powiększyliśmy pakiet pomocy materialnej dla studentów, np. zwiększyliśmy wysokość stypendium rektora do poziomu jednego z najwyższych w Polsce.     Oferta kierunków studiów na uczelni to mieszanka klasyki i nowoczesności. Które z nich cieszą się największą popularnością?   – Budownictwo i architektura to od lat najchętniej wybierane studia, ale w ostatnich latach dołączyły do nich także kierunki IT: informatyka, informatyka stosowana oraz informatyka w inżynierii komputerowej notujemy na nich nawet powyżej 10 osób na miejsce. W ostatnich dwóch, trzech latach widać też wyraźny wzrost zainteresowania kierunkami związanymi ze środowiskiem, jego ochroną, zrównoważonym planowaniem i rozwojem miast i regionów czy odnawialnymi źródłami energii. Z jednej strony oferujemy kandydatom pewien kanon klasycznych dla naszej uczelni kierunków, takich jak budownictwo, transport, architektura, architektura krajobrazu, inżynieria środowiska, technologia chemiczna, mechanika i budowa maszyn, automatyka i robotyka, co wynika nie tylko z tradycji, ale też z niesłabnącego zapotrzebowania rynku pracy na wysokiej klasy kadry inżynierskie z tych branż. Z drugiej strony jesteśmy otwarci na nowe potrzeby gospodarki i rynku pracy, stąd w naszej ofercie znaleźć można nowości: odnawialne źródła energii i infrastruktura komunalna, inżynieria medyczna, biotechnologia, nanotechnologie i nanomateriały, inżynieria czystego powietrza, geoinformatyka czy infotronika. Stale też poszerzamy ofertę kształcenia w języku angielskim.     W czerwcu uczelnia przyjęła nową strategię rozwoju na lata 2021–2025. Jakie cele stawia sobie Politechnika Krakowska na przyszłość?   – Zależy nam na osiągnięciu najwyższej jakości kształcenia poprzez rozbudowę nowoczesnych technik kształcenia i komunikacji ze studentami, wizjonerskie programy studiów tworzone we współpracy z pracodawcami i partnerami zagranicznymi, poszerzenie oferty kształcenia w języku angielskim oraz stałe dopasowywanie oferty kształcenia praktycznego do potrzeb rynku pracy. Priorytetem będzie też podnoszenie jakości badań naukowych oraz wysokie oceny dorobku PK i jej pracowników w ramach ewaluacji dyscyplin naukowych. Najbliższym celem jest uzyskanie w nadchodzącej ocenie kategorii nie niższej niż B+ dla ośmiu dyscyplin uprawianych na PK. Uczelnia przeszła reformy, które mają w tym pomóc. Działamy w nowej strukturze z ośmioma wydziałami, każdy z wiodącą dyscypliną naukową. Powołaliśmy Centrum Doskonalenia Badań Naukowych, które pomaga w aplikowaniu o projekty badawcze oraz opracowywaniu wartościowych interdyscyplinarnych artykułów naukowych. Jeszcze mocniej chcemy postawić na innowacyjne projekty badawcze, realizowane także we współpracy z otoczeniem gospodarczym, samorządowym i ogólnoakademickim. Stąd inwestycje przy wsparciu ogromnych środków unijnych w nowe laboratoria: Laboratorium Aerodynamiki Środowiskowej, Centrum Proekologicznych Technologii Energetycznych, Laboratorium Ultraprecyzyjnych Pomiarów Współrzędnościowych w ramach Narodowej Sieci Metrologii Współrzędnościowej. Priorytetem jest także poprawa warunków studiowania i pracy na PK, stąd ambicja, by wszystkie nasze wydziały miały własne siedziby. Czekają na nie Wydział Inżynierii Materiałowej i Fizyki oraz Wydział Informatyki i Telekomunikacji. Mamy też „Zielony plan dla Politechniki” program działań proekologicznych na uczelni i rewitalizacji wszystkich naszych kampusów w Krakowie.     Jakiego wsparcia potrzebują szkoły wyższe w związku z dynamicznymi zmianami, jakie zachodzą?   – Uczelnie potrzebują prawnej i finansowej stabilności, po to, by planować działania długoterminowo i spokojnie realizować swoją misję. Pandemia pokazała, że nauce można i należy ufać nawet w ekstremalnie trudnych sytuacjach. Na Politechnice Krakowskiej dobrze to widzimy w rosnącej liczbie zaproszeń i zleceń dla naszych ekspertów do udziału w gremiach i projektach, które mają rozwiązać palące problemy miast, regionów, kraju. Bez naukowców nie da się powstrzymać zmian klimatu, rozprawić ze smogiem, przeprowadzić transformacji energetycznej, walczyć z chorobami cywilizacyjnymi. Wciąż jednak wobec nasilenia różnych form populizmu trzeba stać na straży naukowej wiedzy, odważnie bronić jej osiągnięć, bo w dobie „mądrości z internetów” łatwo dezinformacją czy fake newsem zakrzyczeć autorytet naukowca.      Pandemia mocno zmieniła uczelnie. Jak wpłynęła na funkcjonowanie PK?   – Szybciej przeprowadziliśmy inwestycje w infrastrukturę informatyczną, sprawniej korzystamy z narzędzi elektronicznych wspierających kształcenie. Dziś mamy jednak jeszcze więcej dowodów na to, że uniwersytet opiera się na relacjach, bezpośrednich kontaktach akademickich i nie zastąpimy ich techniką. Do pełnego rozkwitu talentów naszych wychowanków i naukowców potrzebujemy międzyludzkich relacji. Z niecierpliwością czekamy więc na akademicką normalność. W hybrydowej formule kształcenia wprawdzie zdecydowana większość zajęć praktycznych jest prowadzona stacjonarnie, jest więcej pracy w małych grupach, co daje pewne korzyści – lepszy kontakt z praktyczną wiedzą i nauczycielem. Jednak wykłady w dużych grupach realizowane są zdalnie. Zdajemy sobie sprawę, że po wielu miesiącach nauki zdalnej studenci pierwszego roku mogą mieć pewne braki, zwłaszcza z przedmiotów ścisłych. Dlatego przystąpiliśmy do ministerialnego programu zajęć wyrównawczych z matematyki, fizyki lub chemii. Program korepetycji opracowali nasi najlepsi dydaktycy. Na każdym kroku staramy się pomagać studentom, którzy najbardziej odczuwają skutki pandemii.     Jednym z istotnych elementów funkcjonowania polskich uczelni są badania naukowe. Ich poziom świadczy o renomie szkoły wyższej. Jakie projekty badawcze są obecnie prowadzone na krakowskiej uczelni?   – Naukowcy są zaangażowani m.in. w projekty związane z przemianami energetycznymi i ochroną przed skutkami zmian klimatu, m.in. w porozumienie na rzecz rozwoju energetyki wodorowej w Polsce oraz konsorcjum powołane dla przeciwdziałania suszy. W ramach programu Horyzont 2020 nasi badacze opracowują zeroemisyjny, autonomiczny system energetyczny oparty na instalacjach wykorzystujących OZE, pracują też nad rozwiązaniami technologicznymi na potrzeby budynków o niemal zerowym zużyciu energii. Energooszczędne budownictwo, innowacje technologiczne i materiałowe w tym obszarze to nasz sztandarowy kierunek badawczy od wielu lat. Walka ze smogiem i poprawa jakości powietrza, badania dotyczące dynamicznego oddziaływania na smog i przewietrzanie miast oraz eksperymentalne badania wpływów środowiskowych i klimatycznych na rozwiązania inżynierskie to kolejna z naszych specjalności. W naszych laboratoriach chemicznych pracujemy także nad substancjami aktywnymi, które mogą być wykorzystywane do produkcji leków, m.in. w celowanej terapii onkologicznej, transplantologii, stomatologii, implantologii. Opracowujemy technologie produkcji leków oparte na zielonej chemii. Światowej klasy sukcesy odnosimy w inżynierii materiałowej, opracowując innowacyjne materiały m.in. na potrzeby naszych partnerów przemysłowych. Mocne zespoły badawcze mamy też w takich dyscyplinach jak inżynieria mechaniczna, inżynieria lądowa i transport, inżynieria mechaniczna czy inżynieria środowiska i energetyka, w górę pnie się nasza informatyka. Wiele innowacyjnych badań prowadzimy w partnerstwie z samorządami – dla Krakowa nasi naukowcy opracowują właśnie standard klimatyczny dla nowych i istniejących budynków użyteczności publicznej. Nasi architekci i studenci uczestniczą też w projektach służących zrównoważonej rewitalizacji terenów poprzemysłowych czy ochronie zabytkowych miast m.in. przed zagrożeniami klimatycznymi i presją inwestorską. Tematów badawczych stale przybywa.     Pozycja Politechniki jest widoczna w polskich i światowych rankingach. To zasługa m.in. prowadzonych badań?   – Biorąc pod uwagę liczbę studentów i pracowników, jesteśmy średniej wielkości uczelnią, ale rozpoznawalną w międzynarodowej przestrzeni badawczej, zwłaszcza w europejskiej. W kilku ostatnich latach Politechnika Krakowska jest klasyfikowana w najważniejszych międzynarodowych rankingach uczelni wyższych, m.in. Shanghai Ranking’s Global Ranking of Academic Subjects, THE World University Rankings, QS World University Ranking, QS Emerging Europe and Central Asia University Rankings, US News Best Global Universities Ranking. Największe sukcesy odnosimy w QS Emerging Europe and Central Asia University Rankings, sukcesywnie pnąc się w górę. Szczególnie dobrze wypadamy w najważniejszych międzynarodowych rankingach przedmiotowych. W tegorocznej edycji rankingu THE World University Rankings by subject w dziedzinie informatyki w ciągu zaledwie 12 miesięcy PK przesunęła się z pozycji 601–800 na pozycję 501–600. Również w rankingu US News Best Global Universities Rankings by subject w dziedzinie szeroko pojętej inżynierii (Engineering) Politechnika Krakowska odnotowała wzrost. W tym roku nasza uczelnia po raz pierwszy znalazła się również we wspomnianym rankingu w dziedzinie inżynieria materiałowa (Materials Science). Pojawiamy się także w słynnym Rankingu Szanghajskim, w edycji 2018 w dziedzinie inżynierii chemicznej, a w dwóch kolejnych edycjach w dziedzinie inżynierii mechanicznej. Staramy się o to, by dzięki wartościowym badaniom naukowym i publikacjom być widocznym w Europie i świecie. To ważne dla budowania strategicznych partnerstw naukowych i rozwoju uczelni.     Rozmawiała Agnieszka Usiarczyk z „Rzeczpospolitej”          Fot. Jan Zych         {fastsocialshare}  

    GlobalLogic IoT Lab otwarto w piątek, 26 listopada br. na Politechnice Krakowskiej. To nowocześnie wyposażone laboratorium dydaktyczne Internetu Rzeczy (IoT), ufundowane przez firmę GlobalLogic, lidera w branży usług inżynierii cyfrowej. Nowe laboratorium służyć będzie studentom PK, szczególnie Wydziału Informatyki i Telekomunikacji,  do zdobywania praktycznej wiedzy i umiejętności z obszaru Internet of Things, jednego z najbardziej dynamicznie rozwijających się sektorów w branży usług informatycznych. Zapotrzebowanie rynku pracy na specjalistów, którzy będą umieli tworzyć i obsługiwać inteligentne systemy i urządzenia jest ogromne.        Laboratorium IoT w praktyce   Rola nowych technologii rośnie na całym świecie. Ich dynamiczny rozwój ma wpływ nie tylko na przemysł i gospodarkę, ale przede wszystkim na codzienne życie ludzi. – Przyszłość dzieje się tu i teraz. Technologie Internetu Rzeczy (IoT) stały się nieodłącznym elementem naszej rzeczywistości. Mamy je w domach, są w fabrykach, na ulicach miast. Na nich opierają się inteligentne systemy automatyki domowej i przemysłowej, układy do zarządzania bezpieczeństwem czy systemami transportu. Podejmując współpracę z firmą GlobalLogic zapewniamy naszym studentom dostęp do nowoczesnego sprzętu i unikatowej wiedzy, czerpanej od praktyków branży IoT – mówi prof. Dariusz Bogdał, prorektor Politechniki Krakowskiej ds. nauki.   GlobalLogic, firma technologiczna z główną siedzibą w Dolinie Krzemowej, stworzyła dla studentów PK laboratorium Internetu Rzeczy o wartości 100 tys. zł. W nowocześnie zaaranżowanym i wyposażonym wnętrzu znajdują się stanowiska komputerowe ze specjalistycznym sprzętem: monitorami, laptopami i zestawami mikrokontrolerów (Embedded Kits), służącymi do programowania systemów wbudowanych o bardzo szerokim spektrum zastosowań. Takie systemy są podstawą technologii Internetu Rzeczy (Internet of Things) czyli sieci przedmiotów codziennego użytku, które mogą się ze sobą komunikować –  wysyłać i odbierać dane – dzięki połączeniu z Internetem.      Potrzeba inżynierów inteligentnych systemów   Lodówka, która kontroluje domowe zakupy, budzik czuły na pogorszenie pogody, telewizor, który sam zaktualizuje oprogramowanie – to już się dzieje. Obecnie niemal każde urządzenie – poczynając od sprzętów AGD, przez urządzenia rejestrujące parametry zdrowotne pacjenta czy sterujące elektrycznymi autami, po roboty przemysłowe i systemy produkcyjne fabryk – można wyposażyć w dostęp do Internetu. W ramach IoT na całym świecie współpracują ze sobą miliardy urządzeń, a ich – połączone w systemy – możliwości można wykorzystać do zapewnienia bezpieczeństwa i ułatwienia codziennego życia miliardów ludzi. To powoduje, że globalny rynek IoT szacowano w 2019 r. na ponad 1,3 bln USD (dane International Data Corporation). – Dynamiczny rozwój technologii IoT rodzi pilne potrzeby na rynku pracy i edukacji – systemowego kształcenia specjalistów, którzy będą umieli tworzyć i obsługiwać inteligentne systemy i urządzenia – podkreśla dr hab. inż. Paweł Pławiak, prof. PK,  dziekan Wydziału Informatyki i Telekomunikacji PK, na którym powstał GlobalLogic IoT Lab.    To tym ważniejsze, że według raportu Ministerstwa Cyfryzacji z 2019 r. („IoT w polskiej gospodarce”) niewystarczający obecnie napływ kadr może być jedną z poważniejszych barier ograniczających rozwój firm, produktów i usług związanych z IoT w Polsce. – Stąd m.in. zaangażowanie naszej firmy w projekty edukacyjne, współpracę z Politechniką Krakowską i innymi uczelniami, tak, aby już na poziomie studiów wyposażać przyszłych inżynierów w praktyczne umiejętności z zakresu technologii IoT, angażować w realne wyzwania projektowe, które spotkają później w pracy w branży cyfrowych technologii – mówi Oleg Onufriienko, dyrektor Dywizji  GlobalLogic.         Podczas zajęć w GlobalLogic IoT Lab studenci informatyki Politechniki Krakowskiej poznają zagadnienia związane z podstawami elektroniki i techniki cyfrowej, mikroprocesorami i mikrokontrolerami, systemami wbudowanymi, platformami sprzętowymi. – Zdobędą też wiedzę o budowie sieci telekomunikacyjnych i systemów informatycznych o wysokim stopniu rozproszenia, które służyć mogą m.in. tworzeniu inteligentnych systemów analitycznych i kontrolno-pomiarowych czy układów sterowania niemal w każdej dziedzinie życia i gospodarki – wymienia Dariusz Żelasko, pełnomocnik dziekana WIiT PK ds. organizacyjnych.   Dzięki nowoczesnemu wyposażeniu laboratorium studenci mogą też realizować w nim własne projekty, w tym innowacyjne prace dyplomowe. – Poznają też specyfikę naszej firmy i współpracy z klientami z całego świata, będą mogli uczestniczyć w naszych programach stażowych i skorzystać z przyśpieszonej ścieżki aplikacji o pracę – mówi Marcin Szydełko, dyrektor ds. inżynierii w GlobalLogic Poland. W planach jest też współpraca z kołami naukowymi PK, organizacja praktyk i konkursów dla studentów uczelni.    Wydział Informatyki i Telekomunikacji Politechniki Krakowskiej, który – wraz z nowym laboratorium – zacieśnia trwającą od 2019 r. współpracę z GlobalLogic, kształci blisko 1400 studentów. Jego sztandarowym kierunkiem jest informatyka, ciesząca się rekordową popularnością. – Podczas tegorocznej rekrutacji o 108 miejsc ubiegało się ponad 1500 osób. Tylko najlepsi z nich mogą podjąć studia na naszym wydziale i realizować innowacyjny program kształcenia we współpracy z wiodącymi przedstawicielami rynku nowoczesnych technologii, takimi jak GlobalLogic – podkreślał dziekan wydziału prof. Paweł Pławiak podczas otwarcia nowego laboratorium.      Z Doliny Krzemowej na globalny rynek   Firma GlobalLogic, fundator nowego laboratorium dydaktycznego na PK, od ponad 20 lat działa w branży usług inżynierii cyfrowej, tworząc innowacyjne produkty informatyczne dla klientów z branż: motoryzacyjnej, komunikacyjnej, usług finansowych, opieki zdrowotnej, produkcyjnej, mediów i rozrywki, półprzewodników i technologii. Jej główna siedziba mieści się w Dolinie Krzemowej, ale działa globalnie. Zatrudnia ponad 21 tys. pracowników w 14 krajach, dysponuje ponad 70 laboratoriami, dedykowanymi konkretnym klientom, 30 centrami technologicznymi, 8 studiami projektowymi, 12 biurami sprzedaży. Od 2021 r. GlobalLogic jest częścią grupy Hitachi. W Polsce działa w kilku miastach, m.in. Krakowie, Wrocławiu, Szczecinie, Bydgoszczy, Łodzi i zatrudnia ponad 1500 inżynierów oraz menadżerów. GlobalLogic Poland specjalizuje się w tworzeniu oprogramowania dla systemów wbudowanych oraz cyfrowej transformacji. GlobalLogic IoT Lab na Politechnice Krakowskiej jest trzecim laboratorium dydaktycznym, które firma współtworzyła na polskich uczelniach. Wcześniejsze powstały na Zachodniopomorskim Uniwersytecie Technologicznym w Szczecinie (2018) i w Wyższej Szkole Bankowej we Wrocławiu (2019).   (mas)       Na zdjęciach, 1) symboliczne przecięcie wstęgi podczas otwarcia GlobalLogic IoT Lab, od lewej: dziekan WIiT dr hab. inż. Paweł Pławiak, prof. PK, prorektor ds. nauki prof. dr hab. inż. Dariusz Bogdał, dyrektor Dywizji GlobalLogic Oleg Onufriienko / fot. Joanna Skowrońska; 2, 3, 4, 5) sala GlobalLogic IoT Lab / fot. Jan Zych         {fastsocialshare}

    W portalu SmogLab.pl ukazał się wywiad z prof. dr. hab. inż. Markiem Brzeżańskim, kierownikiem Katedry Pojazdów Samochodowych na Wydziale Mechanicznym Politechniki Krakowskiej, dotyczący kwestii elektromobilności, wodorowych ogniw paliwowych i polskiej strategii rozwoju gospodarki wodorowej. Przypomnijmy, że 14 października br. Politechnika przystąpiła do „Porozumienia sektorowego na rzecz rozwoju gospodarki wodorowej w Polsce”.    Prof. Marek Brzeżański (na zdjęciu / fot. Jan Zych) w rozmowie z Tomaszem Borejzą tłumaczy, że w motoryzacji każda zmiana ma charakter ewolucyjny, ponieważ niemożliwa jest natychmiastowa wymiana wszystkich środków transportu. – Dlatego musimy się nastawić na pewien okres przejściowy, kiedy silniki cieplne nadal będą wykorzystywane. Ale w newralgicznych punktach, którymi są duże aglomeracje miejskie, musimy stosunkowo szybko wprowadzać proekologiczne rozwiązania transportowe – mówi prof. Brzeżański w wywiadzie dla smoglab.pl. Naukowiec przekonuje, iż przyszłością motoryzacji jest napęd wodorowy, choć należy jeszcze uporać się z problemami technicznymi dotyczącymi jego taniego odzyskiwania. Już teraz pojawiają się rozwiązania, które wskazują, że będzie to opłacalne: – Pojazd napędzany ogniwem wodorowym też jest elektryczny. Widzę tutaj dużą przyszłość. Ona się bardzo dobrze rysuje także w tym aspekcie, że ogniwa paliwowe nadają się do napędu ciężkiego transportu, maszyn budowlanych, statków i pociągów. Mają znacznie więcej zastosowań niż napęd bateryjny.   Badacz z Politechniki Krakowskiej wspomina o polskiej strategii rozwoju gospodarki wodorowej i porozumieniu sektorowym do którego przystąpiła m.in. Politechnika Krakowska. Prof. dr hab. inż. Marek Brzeżański brał udział w pracach – poprzedzającego podpisanie tego dokumentu – Partnerstwa wodorowego. Porozumienie stanowi odpowiedź na globalne wyzwania związane z przeciwdziałaniem skutkom zmian klimatu i w swojej treści proponuje szereg rozwiązań wpisujących się w transformację polskiej energetyki. Istotny wpływ na kształt niniejszego Porozumienia ma polityka klimatyczno-energetyczna Unii Europejskiej ujęta w Europejskim Zielonym Ładzie (ang. Green Deal), na podstawie której Rada Europejska zatwierdziła wiążący dla UE cel zakładający ograniczenie emisji netto gazów cieplarnianych do 2030 r. o co najmniej 55 proc. w porównaniu z poziomem z roku 1990, by do 2050 r. osiągnąć neutralność klimatyczną.      Zachęcamy do przeczytania całego wywiadu z prof. Markiem Brzeżańskim na stronie smoglab.pl     Prof. dr hab. inż. Marek Brzeżański jest kierownikiem Katedry Pojazdów Samochodowych na Wydziale Mechanicznym Politechniki Krakowskiej. Jego działalność naukowo-badawcza obejmuje trzy podstawowe obszary tematyczne. Pierwszy z nich dotyczy wykorzystania odpadowych paliw dla celów energetycznych, w tym postprocesowych gazów z procesów przemysłowych i biologicznych. Drugi obszar działalności naukowej to rozwiązania w zakresie systemów zmniejszających emisję toksycznych składników spalin. Trzecim obszarem zainteresowań naukowych prof. Marka Brzeżańskiego są badania nowych systemów napędu pojazdów, m.in. badania drogowe pojazdów hybrydowych oraz pojazdów napędzanych wodorowymi ogniwami paliwowymi. W marcu 2019 r. prof. Brzeżański został powołany do Rady Programowej ds. Ochrony Powietrza w Mieście Krakowie, w której pełni funkcję wiceprzewodniczącego.            {fastsocialshare}

    22 listopada odbyło się pierwsze posiedzenie Parlamentu Samorządu Studenckiego Politechniki Krakowskiej nowej kadencji, podczas którego Marta Tyrka (na zdjęciu / fot. Jan Zych) została wybrana przewodniczącą. Marta jest pierwszą studentką na czele SSPK od 1995 r., a drugą w historii PK.    Nowa przewodnicząca zacznie pełnić swój urząd 1 grudnia. – To dla mnie niesamowite wyróżnienie! Dołożę wszelkich starań, by godnie reprezentować całą społeczność studencką Politechniki Krakowskiej. W nowej kadencji czeka nas wiele wyzwań dotyczących odbudowy struktur, które pandemia znacząco osłabiła – mówi Marta Tyrka. – Chcemy wyznaczać nowe ścieżki rozwoju Samorządu i konsekwentnie nimi podążać. Podstawą będzie również kontynuowanie silnej reprezentacji Samorządu Studenckiego Politechniki Krakowskiej na arenie ogólnopolskiej, którą mój poprzednik starannie pielęgnował – zapowiada.    Marta Tyrka jest studentką budownictwa na Wydziale Inżynierii Lądowej, a także inżynierii środowiska na Wydziale Inżynierii Środowiska i Energetyki. W minionej kadencji Parlamentu Samorządu Studenckiego PK przewodniczyła Komisji Promocji i Mediów. Jest także członkinią Senatu Politechniki Krakowskiej. W październiku br. Marta została powołana w skład Rady Dialogu z Młodym Pokoleniem – organu opiniodawczo-doradczego przewodniczącego Komitetu do spraw Pożytku Publicznego. Studentka PK jest Ambasadorką Strefy Komfortu Parlamentu Studentów Rzeczypospolitej Polskiej. W 2021 r. koordynowała organizację obozu integracyjnego dla nowych żaków pn. „Adapciak”. Wydarzenie było okazją do spotkania z władzami Politechniki, poznania jej kampusów i Krakowa oraz uczestniczenia w licznych atrakcjach podczas pobytu w Ośrodku Szkolenia Żeglarskiego PK w Żywcu.   Marta Tyrka zastąpi na stanowisku przewodniczącego Parlamentu Samorządu Studenckiego Politechniki Krakowskiej mgr. inż. Krzysztofa Pszczółkę. Studentka jest drugą kobietą w historii uczelni, która przewodniczy Parlamentowi SSPK. W 1995 r. funkcję tę powierzono Jolancie Król.   Wyboru Przewodniczącego Samorządu Studenckiego dokonuje Parlament na pierwszym posiedzeniu nowej kadencji. Do kompetencji przewodniczącego należy m.in.: zwoływanie i prowadzenie posiedzeń Parlamentu oraz kierowanie jego pracami, wykonywanie uchwał Parlamentu, reprezentowanie interesów studentów przed władzami PK i na zewnątrz, pełnienie funkcji reprezentanta studentów w Kolegium Rektorskim, uzgadnianie zasady przyznawania stypendiów dla studentów z własnego funduszu stypendialnego uczelni, koordynowanie prac organów Samorządu. Przewodniczący Parlamentu SSPK z urzędu pełni funkcję delegata do: Porozumienia Samorządów Studenckich Uczelni Krakowa, Forum Uczelni Technicznych, Parlamentu Studentów Rzeczypospolitej Polskiej oraz innych ogólnopolskich i regionalnych tematycznych przedstawicielstw samorządów studenckich.   (bk)         {fastsocialshare}

    Na platformie edukacyjnej navoica.pl – pierwszej w Polsce platformie typu MOOC, użytkownicy będą mogli znaleźć wkrótce pięć kursów, stworzonych w ramach projektu „Praktyczne aspekty projektowania obiektów budowlanych w świetle standardów europejskich”, a dotyczących zagadnień związanych z nowoczesnymi metodami projektowania. W przygotowaniu kursów brali udział pracownicy trzech wydziałów Politechniki Krakowskiej. Nabór rozpocznie się w grudniu.    Koncepcja kursów typu MOOC (ang. Massive Open Online Course – Masowy Otwarty Kurs Online) powstała w Stanach Zjednoczonych i szybko zyskała uznanie w Europie. Kursy MOOC przygotowywane są przez instytucje edukacyjne. Ich celem jest umożliwienie zdobywania wiedzy, kompetencji i umiejętności w sposób dogodny, szybki, bezpłatny i dostępny dla wszystkich. Udział w szkoleniach nie wymaga od zainteresowanych spełnienia dodatkowych kryteriów. Platforma Navoica została uruchomiona w 2018 r. W wyniku konkursu przeprowadzonego przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju – spośród zgłoszonych projektów przygotowania kursów online – 52 uzyskały finansowe wsparcie, w tym projekty z Politechniki Krakowskiej. Jednym z nich pn. „Praktyczne aspekty projektowania obiektów budowlanych w świetle standardów europejskich” kieruje mgr inż. arch. Wojciech Ciepłucha z Katedry Projektowania Architektonicznego Wydziału Architektury PK.    – Na platformę Navoica przygotowaliśmy pięć kursów: „Architektura domu jednorodzinnego”, „Projektowanie geotechniczne”, „Konstrukcje żelbetowe”, „Rysunek techniczny budowlany”, „Geopolimery – nowoczesne i przyjazne środowisku materiały dla budownictwa”. Gorąco polecam udział we wszystkich kursach. Nabory organizujemy cyklicznie – najbliższy planujemy w grudniu i styczniu. Kolejne od lutego do marca oraz w kwietniu i czerwcu – mówi Wojciech Ciepłucha.    Na potrzeby projektu „Praktyczne aspekty projektowania obiektów budowlanych w świetle standardów europejskich”, kursy przygotowali naukowcy z trzech wydziałów Politechniki Krakowskiej – Wydziału Architektury, Wydziału Inżynierii Lądowej oraz Wydziału Inżynierii Materiałowej i Fizyki. Pracownicy WA: prof. dr hab. inż. arch. Tomasz Kozłowski, dr inż. arch. Marek Początko, dr inż. arch. Przemysław Bigaj, mgr inż. arch. Wojciech Ciepłucha, opracowali szkolenie pt. „Architektura domu jednorodzinnego”, adresowane do studentów, absolwentów oraz praktyków. Uczestnicy będą mogli poznać poszczególne etapy projektowania domu jednorodzinnego, od analiz przez tworzenie koncepcji i cyfrowego modelu, aż do prezentacji projektu. Kadra z Wydziału Inżynierii Materiałowej i Fizyki – dr hab. inż. Janusz Mikuła, prof. PK, dr inż. Dariusz Mierzwiński, dr inż. Michał Łach, dr inż. Kinga Korniejenko – poprzez kurs „Geopolimery – nowoczesne i przyjazne środowisku materiały dla budownictwa”, przedstawią materiały geopolimerowe jako nowoczesne i przyjazne dla środowiska materiały do wykorzystania w budownictwie. Zagadnienie zostanie szeroko omówione w ośmiu modułach szkoleniowych.    Szeroko pojętej analizie współpracy podłoża gruntowego z budowlą poświęcony jest kurs „Projektowanie geotechniczne” autorstwa: dr hab. inż. Elżbiety Pileckiej, prof. PK, dr. inż. Bartłomieja Olka i dr. inż. Janusza Koguta. Kurs ma na celu zwrócenie uwagi uczestników na właściwości gruntu jako materiału inżynierskiego i przekazanie dobrych praktyk stosowanych w projektowaniu geotechnicznym. Dr inż. Paweł Gałek (WIL) przez szkolenie „Rysunek techniczny budowlany” chce przekazać podstawowe zasady przygotowania i czytania dokumentacji budowlanej oraz zaprezentować pojęcia i zasady związane z wykonywaniem rysunków architektoniczno-budowlanych i konstrukcyjnych (żelbet, stal i drewno) w oparciu o obowiązujące normy. Osoby, które wezmą udział w tym kursie, nabędą też podstawowe umiejętności obsługi programu AutoCAD w zakresie rysunku technicznego budowlanego. Z kolei mgr inż. Dawid Łątka (WIL), autor kursu „Projektowanie konstrukcji żelbetowych według norm europejskich”, wprowadzi internautów w podstawowe zagadnienia projektowania konstrukcji. Szkolenie przeznaczone jest dla studentów i początkujących inżynierów budownictwa.   Zachęcamy do sprawdzania oferty kursów na platformie navoica.pl, wybierając Politechnikę Krakowską w zakładce „Katalog kursów” (filtr: „Organizator”).      Przeczytaj również: Kolejna edycja bezpłatnych kursów językowych autorstwa pracowników PK (bk)     Grafika jednego z kursów w ramach projektu „Praktyczne aspekty projektowania obiektów budowlanych w świetle standardów europejskich”           {fastsocialshare}

    Narodowe Centrum Nauki rozstrzygnęło konkurs MINIATURA 5. Dzięki otrzymanym środkom 108 badaczek i badaczy z ośrodków naukowych w całej Polsce rozpocznie badania wstępne i pilotażowe, kwerendy, staże naukowe oraz wyjazdy konsultacyjne. Wśród nagrodzonych naukowców są również pracownicy Politechniki Krakowskiej.    Celem konkursu MINIATURA jest wspieranie działań naukowych prowadzących do przygotowania przyszłego projektu badawczego planowanego do złożenia w konkursach NCN lub innych konkursach ogólnokrajowych i międzynarodowych. W piątej edycji MINIATURY można było uzyskać finansowanie w wysokości od 5 000 do 50 000 zł na działania trwające do 12 miesięcy.           O przyznanie środków starali się naukowcy, którzy uzyskali stopień doktora nie wcześniej niż 1 stycznia 2009 r., nie kierowali i nie kierują projektem badawczym finansowanym z Narodowego Centrum Nauki i mają w swoim dorobku co najmniej jedną opublikowaną pracę lub co najmniej jedno dokonanie artystyczne albo artystyczno-naukowe.   Wśród laureatów konkursu MINIATURA 5 są naukowcy z Politechniki Krakowskiej. Dofinansowanie do wyjazdu badawczego w wysokości 30 567 zł, podczas którego prowadzone będą działania pn. „Wyznaczenie rozkładu gluonu w protonie przy pomocy modelu dipolowego zależnego od parametru zderzenia”, otrzymała dr hab. Agnieszka Łuszczak, prof. PK z Wydziału Inżynierii Materiałowej i Fizyki (Katedra Fizyki). Dr inż. Barbara Kozub pracująca na tym samym wydziale (Katedra Inżynierii Materiałowej) na badania wstępne/pilotażowe „Opracowanie imitacji regolitu księżycowego do druku 3D w technologii Binder Jetting” dostała z NCN 29 700 zł. Wsparcie w zakresie badań wstępnych i pilotażowych uzyskały też naukowczynie z Wydziału Inżynierii i Technologii Chemicznej (Katedra Technologii Chemicznej i Analityki Środowiskowej): dr inż. Olga Długosz – 49 720 zł na projekt „Badanie możliwość otrzymywania nanocząstek metali w kwasowym środowisku w naturalnych rozpuszczalnikach głęboko eutektycznych”; dr inż. Halyna Kominko – 49 500 zł dla prac pn. „Badania wpływu form występowania związków fosforu na jego mobilność i biodostępność”. Przeprowadzenie badań w projekcie „Cyfrowa rekonstrukcja mikrostruktury betonu asfaltowego dla celów modelowania numerycznego” ułatwi dr. inż. Markowi Klimczakowi z Wydziału Inżynierii Lądowej (Katedra Technologii Informatycznych w Inżynierii) wsparcie NCN w wysokości 5 225 zł.    Wyniki konkursu MINIATURA 5 dostępne są na stronie internetowej Narodowego Centrum Nauki.    (bk, ncn.gov.pl)           {fastsocialshare} 

    W piątek, 19 listopada br. prof. dr hab. inż. Wojciech Radomski otrzymał tytuł doktora honoris causa Politechniki Krakowskiej. Naukowiec jest wybitnym specjalistą w dziedzinie mostownictwa, a także badań materiałów i konstrukcji. Przyczynił się do wprowadzenia w Polsce taśm kompozytowych służących wzmocnieniu konstrukcji oraz zastosowania w mostownictwie konstrukcyjnego betonu samozagęszczonego. Senat PK uhonorował prof. Wojciecha Radomskiego podczas uroczystego posiedzenia w auli Collegium Maius Uniwersytetu Jagiellońskiego.   W dniu 26 maja br. Senat Politechniki Krakowskiej podjął uchwałę w sprawie nadania prof. Wojciechowi Radomskiemu tytułu doktora honoris causa Politechniki Krakowskiej.         Wybitne osiągnięcia naukowe i projektowe   Działalność naukowa prof. dr. hab. inż. Wojciecha Radomskiego, dr. h. c. mult. związana jest z projektowaniem, budową i eksploatacją mostów, a także ich estetyką oraz badaniami i zastosowaniem materiałów konstrukcyjnych, zwłaszcza nowych i niekonwencjonalnych (głównie nowych generacji betonu i kompozytów polimerowych). Prof. Radomski w działalności badawczej zajmował się m.in.: badaniem obiektów mostowych pod obciążeniami statycznymi i dynamicznymi; dynamicznymi właściwościami betonu i fibrobetonu oraz elementów konstrukcyjnych wykonanych z tych materiałów, poddawanych obciążeniom uderzeniowym (prace o charakterze prekursorskim w skali kraju); oddziaływaniami termicznymi na beton i mosty betonowe; efektywnością ekonomiczną w mostownictwie; zastosowaniem techniki komputerowej w projektowaniu, budowie i utrzymaniu mostów; estetyką mostów; zastosowaniem materiałów nowej generacji w mostownictwie, głównie betonów wysokowartościowych, wysokowartościowych betonów lekkich i betonów samozagęszczonych oraz kompozytów polimerowych z włóknami jako elementów do zbrojenia i wzmacniania konstrukcji z betonu; destrukcją konstrukcji z betonu; technicznymi, ekonomicznymi i eksploatacyjnymi aspektami projektowania i budowy mostów betonowych, głównie z betonu sprężonego; modernizacją obiektów mostowych.   Prof. Wojciech Radomski opublikował w kraju i za granicą ponad 260 prac, w tym – jako autor lub współautor – 25 książek, 99 artykułów w prestiżowych czasopismach oraz 139 referatów prezentowanych na wielu konferencjach, m. in. w Chinach, Belgii, Hiszpanii, Indiach, Japonii, Malezji, Norwegii, Nowej Zelandii, Republice Południowej Afryki, Singapurze, Stanach Zjednoczonych, Szwajcarii, Tajlandii, Wielkiej Brytanii i we Włoszech. Dwie napisane indywidualnie książki zostały wydane w języku angielskim w Japonii („Fibre Reinforced Concrete”) i w Wielkiej Brytanii („Bridge Rehabilitation”).    – Obszary badawcze, którymi zajmuje się prof. Wojciech Radomski świadczą o uniwersalnym charakterze jego działalności naukowej. Widoczne jest to jeszcze bardziej, gdy uwzględni się szczegółowe zakresy badań – powiedział w laudacji prof. dr. hab. inż. Kazimierza Furtaka, dr. h. c., rektor Politechniki Krakowskiej w kadencjach 2008-2012 i 2012-2016. – W swojej działalności prof. Radomski stara się łączyć badania naukowe, poznawcze z zagadnieniami aplikacyjnymi – jest praktykującym inżynierem z uprawnieniami i osiągnięciami projektowymi. W miarę możliwości wprowadza nowe, prekursorskie rozwiązania materiałowe, przede wszystkim do mostownictwa, ale też do innych dziedzin budownictwa.   Prof. Radomski brał udział w projektowaniu wielu obiektów mostowych i tunelowych, sprawował również nadzór nad ich wykonywaniem, np. betonowego mostu przez Odrę w Opolu, betonowego podwieszonego Mostu Rędzińskiego we Wrocławiu, betonowego mostu przez Wisłę w Sandomierzu. Weryfikował wiele projektów konstrukcji budowlanych (m.in. „Spodka” w Katowicach) i inżynierskich oraz opracował liczne ekspertyzy. Jest obecnie konsultantem biur projektowych i firm mostowych. Posiada uprawnienia projektowe i wykonawcze w zakresie budownictwa mostowego. Wraz z prof. Tomaszem Siwowskim jest prekursorem wprowadzenia w Polsce taśm kompozytowych do wzmacniania konstrukcji oraz zastosowania w mostownictwie konstrukcyjnego betonu samozagęszczonego (pierwsze krajowe zastosowanie w mostownictwie – łuki Mostu Zamkowego w Rzeszowie).     Politechnika Warszawska, epizod japoński, Olimpiada Wiedzy Technicznej   Prof. dr hab. inż. Wojciech Radomski urodził się 21 sierpnia 1941 r. w Lublinie. W 1965 r. ukończył studia na ówczesnym Wydziale Inżynierii Budowlanej Politechniki Warszawskiej. Na PW uzyskał stopień naukowy doktora (1972 r.) i doktora habilitowanego (1982 r.). Tytuł profesora otrzymał w 1995 r. Uczony przez wiele lat (1986-2011) kierował Instytutem Dróg i Mostów na Wydziale Inżynierii Lądowej Politechniki Warszawskiej. W 2011 r. przeszedł na emeryturę. W latach 2011-2015 był zatrudniony na Politechnice Łódzkiej, a od roku 2018 pracuje na Politechnice Bydgoskiej im. Jana i Jędrzeja Śniadeckich. Odbył staże naukowe i techniczne, m.in. w Stanach Zjednoczonych, Norwegii i we Włoszech. W latach 1991-1992 pracował na Uniwersytecie w Kanazawa w Japonii.    Jest członkiem naukowych i technicznych organizacji międzynarodowych: przewodniczył Polskiej Grupie International Association for Bridge and Structural Engineering (IABSE), zasiadał w trzech komitetach mostowych Transportation Research Board (TRB) w USA. Od wielu lat jest członkiem Komitetu Inżynierii Lądowej i Wodnej Polskiej Akademii Nauk. W latach 2008-2015 – przez dwie kadencje – przewodniczył temu Komitetowi. W 2001 r. i 2004 r. wybierany na przewodniczącego Związku Mostowców Rzeczypospolitej Polskiej. Był członkiem Rady Naukowej Instytutu Techniki Budowlanej, pełniąc funkcję jej wiceprzewodniczącego. W latach 2002-2012 wiceprezes Rady Krajowej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa, odpowiedzialny za kontakty międzynarodowe.    Prof. Wojciech Radomski wypromował 179 dyplomantów – inżynierów i magistrów inżynierów, 9 doktorów, był recenzentem 35 prac doktorskich, 13 prac habilitacyjnych oraz 15 wniosków o przyznanie tytułu profesora i 9 wniosków o nadanie tytułu doktora honoris causa. Popularyzuje naukę i technikę wśród młodzieży. Przez wiele lat przewodniczył Komitetowi Głównemu Ogólnopolskiej Olimpiady Wiedzy Technicznej, organizowanej do uczniów szkół średnich.   W 2014 r. Politechnika Świętokrzyska przyznała prof. Wojciechowi Radomskiemu godność doktora honoris causa. W 2017 r. został wyróżniony Medalem Politechniki Warszawskiej. Otrzymał m.in. Medal Komisji Edukacji Narodowej, Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski. Posiada też szereg odznaczeń resortowych i stowarzyszeniowych. Jest honorowym członkiem Związku Mostowców Rzeczypospolitej Polskiej.     Współpraca z Politechniką Krakowską   Prof. Wojciech Radomski od ponad 40 lat współpracuje na wielu polach – naukowym, publikacyjnym i organizacyjnym – z Politechniką Krakowską. Wieloletnia kooperacja naukowa z pracownikami Wydziału Inżynierii Lądowej PK została zwieńczona wydaniem wspólnego podręcznika oraz artykułami i referatami. Prof. dr hab. inż. Wojciech Radomski uczestniczył jako recenzent w licznych postępowaniach o nadanie pracownikom PK stopni doktora i doktora habilitowanego, stanowiska profesora uczelni oraz tytułu profesora. Ponadto brał udział w przygotowaniu przez zespoły z Wydziału Inżynierii Lądowej wniosków dotyczących wspólnych projektów badawczych. W czasie pełnienia funkcji przewodniczącego Komitetu Inżynierii Lądowej i Wodnej PAN, prof. Radomski wielokrotnie współpracował z WIL PK przy organizacji, prestiżowej dla inżynierii lądowej, konferencji w Krynicy-Zdroju, a także innych konferencji naukowych organizowanych przez Politechnikę Krakowską.   Podczas uroczystości w Collegium Maius, prof. Wojciech Radomski wygłosił wykład pt. „Most nad czasem i przestrzenią – moje związki z Krakowem i jego politechniką”.        (bk)     Fot. Jan Zych           {fastsocialshare}

    16 listopada odbyło się posiedzenie Komitetu Monitorującego Prace Przedwdrożeniowe TRL 4.0, podczas którego mgr inż. Julia Radwan-Pragłowska odebrała Medal Stowarzyszenia Francuskich Wynalazców i Producentów A.I.F.F. Wyróżnienie zostało przyznane na Międzynarodowych Targach Wynalazczości „Concours Lépine” dla rozwiązania opracowanego przez zespół z Wydziału Inżynierii i Technologii Chemicznej.    W tym roku paryskie targi „Concours Lépine” zorganizowano po raz 120. To jedyne wydarzenie tego typu mające ponad stuletnią tradycję. Targi Wynalazczości „Concours Lépine” wypromowały wiele ważnych wynalazków z różnych branż i dziedzin, m.in.: silnik dwusuwowy, turbinę cieplną, drukarkę 3D, sztuczne serce, sztuczne płuco, aparat do transfuzji krwi, szkła kontaktowe. Obecnie w czasie wydarzenia prezentowane są osiągnięcia i innowacje w takich dziedzinach, jak: budownictwo, inżynieria, ekologia, energia odnawialna, chemia, automatyka, hydraulika, mechanika, elektronika, informatyka, telekomunikacja, transport, bezpieczeństwo i zabezpieczenia, rolnictwo, aparatura i sprzęt medyczny, sport i rekreacja, rozwiązania dla biznesu, edukacja, sztuka i design, wyposażenie wnętrz itp.   Centrum Transferu Technologii Politechnika Krakowska wystawiło w międzynarodowym konkursie innowacyjności „Concours Lépine 2021” w Paryżu rozwiązanie oraz produkt pn. „Sposób otrzymywania bioaktywnego środka hemostatycznego na bazie chitozanu i bioaktywny środek hemostatyczny na bazie chitozanu”, opracowane przez zespół z Wydziału Inżynierii i Technologii Chemicznej Politechniki Krakowskiej: dr. hab. inż. Marka Piątkowskiego, prof. PK, mgr inż. Julię Radwan-Pragłowską, mgr inż. Aleksandrę Sierakowską, mgr. inż. Łukasza Janusa. Rozwiązanie badaczy z Politechniki Krakowskiej zaprezentowała przed Komisją Konkursową Julia Radwan-Pragłowska. – Prezentacja wywarła wielkie wrażenie, zarówno ze względu na wysoki poziom wynalazczy projektu, jak i fakt, że została wygłoszona w języku francuskim – mówi mgr inż. Małgorzata Ciesielska, broker CTT PK i prowadząca aspekty wdrożeniowe projektu.   Bioaktywny środek na bazie chitozanu jest wynalazkiem zdolnym zrewolucjonizować branżę ratownictwa medycznego. Posiada unikalne własności tamowania nawet bardzo poważnych krwotoków zagrażających życiu. Ponadto jest skuteczny w warunkach hipotermii organizmu oraz hamuje rozwój zakażenia rany. Prosty sposób aplikacji sprawia, że może być stosowany samodzielnie przez ofiary wypadków, zanim dotrze do nich profesjonalna pomoc medyczna. Biokompatybilność i biodegradowalność materiału pozwala wyeliminować potrzebę głębokiego oczyszczania rany i usuwania pozostałości opatrunku. Prace nad projektem oraz udział naukowców z PK w paryskich targach zostały sfinansowane w ramach projektu Inkubator Innowacyjności 4.0.    16 listopada Maria Barbara Haller de Hallenburg-Illg, prezes Fundacji Eurobiznes-Haller, odpowiedzialnej za stoiska polskie podczas „Concours Lépine”, wręczyła dyplom i Medal Stowarzyszenia Francuskich Wynalazców i Producentów A.I.F.F., który odebrała mgr inż. Julia Radwan-Pragłowska. W wydarzeniu uczestniczył prorektor ds. nauki prof. dr hab. inż. Dariusz Bogdał. W czasie posiedzenia Komitetu Monitorującego Prace Przedwdrożeniowe TRL 4.0, statuetka i medal „Lider Innowacji” (kategorie: Kobieta Wynalazca i Start-up typu spin-off) Międzynarodowych Targów Wynalazków i Innowacji INTARG został wręczony dr hab. inż. Joannie Ortyl, prof. PK z Wydziału Inżynierii i Technologii Chemicznej. Badaczka została doceniona za działalność naukowo-badawczą, a więc: liczne publikacje, patenty, wzory użytkowe, projekty wynalazcze oraz praktyczne zastosowania i wdrożenia przemysłowe, szczególnie w dziedzinie fotochemii (obejmującej procesy fotopolimeryzacji w układach polimerowych i fotochemiczne procesy przebiegające w cząsteczkach organicznych), a także wysokiej rangi krajowe i międzynarodowe nagrody i wyróżnienia przyznane za działalność naukową i prowdrożeniową. Co więcej, w konkursie „Lider Innowacji” zwyciężyła firma Photo4Chem Sp. z o.o., założona przez prof. Joannę Ortyl.   (bk)         Na zdjęciach, 1) od lewej: mgr inż. Julia Radwan Pragłowska, Maria Barbara Haller de Hallenburg-Illg, prof. Dariusz Bogdał; 2) dyplom i medal Stowarzyszenia Francuskich Wynalazców i Producentów A.I.F.F.; 3) od lewej: mgr inż. Małgorzata Ciesielska, mgr inż. Julia Radwan-Pragłowska, Maria Barbara Haller de Hallenburg-Illg, dr hab. inż. Joanna Ortyl, prof. PK, prof. Dariusz Bogdał / fot. CTT PK           {fastsocialshare}

    „Ku pojednaniu” – pod takim hasłem odbyły się tegoroczne XVI Dni Jana Pawła II. W ramach wydarzenia Politechnika Krakowska zorganizowała ogólnopolski konkurs fotograficzny. 18 listopada poznaliśmy zwycięzców.      Celem Dni Jana Pawła II jest popularyzacja dziedzictwa Ojca Świętego. W wydarzenie zaangażowane są szkoły wyższe z Krakowa. W ramach Dni JP II – oprócz konkursu fotograficznego – odbywają się zwykle wykłady, debaty, konferencje, sesje naukowe, koncerty i konkurs literacki. Hasłami poprzednich edycji były m.in.: „Niepodległość”, „Prawa człowieka i prawa narodów”, „Miłosierdzie”, „Świętość”, „Nadzieja”, „Uniwersytet”.    Ogólnopolski konkurs, który zorganizowała Politechnika Krakowska, skierowany był zarówno do profesjonalistów, jak i amatorów fotografii. Uczestnicy mogli przesłać maksymalnie cztery prace (format minimum 30x40 cm) lub zwarte tematycznie cykle (do czterech zdjęć), nawiązujące do hasła tegorocznych Dni Jana Pawła II. Na konkurs wpłynęły 52 fotografie wykonane przez 21 autorów.    3 listopada odbyło się posiedzenie jury konkursowego, w składzie: dr hab. inż. arch. Tomasz Kapecki, prof. PK (przewodniczący jury, prorektor ds. ogólnych PK), mgr sztuki Ewa Deskur-Kalinowska (Dział Promocji PK), mgr inż. Jan Zych (art. fot., członek Związku Polskich Artystów Fotografików), mgr Danuta Zajda (sekretarz jury, Dział Promocji PK). Podczas posiedzenia wyłoniono laureatów konkursu. I nagrodę (1500 zł) przyznano Katarzynie Kukiełce, autorce fotografii zatytułowanej „Wszyscy równi”. II nagrodę (1200 zł) otrzymał Jacek Cisło za zdjęcie „Pojednanie z samym sobą zaprowadzi do pojednania z bliźnim”. III nagroda (1000 zł) trafiła do Józefa Cisło, autora pracy pt. „Pojednaj się, a chmury gradowe odejdą w siną dal”.    Na wirtualną wystawę pokonkursową zostało zakwalifikowanych 25 fotografii, które wykonali: Katarzyna Kukiełka, Jacek Cisło, Józef Cisło, Wojciech Domagała, Wojciech Fediuk, Krystian Jaworz, Tomasz Okoniewski, Angelika Palasz, Anna Polak, Paweł Szott, Beata Zawrzel, Anna Zgorzelska. Wręczenie nagród i dyplomów tegorocznym laureatom konkursu odbyło się 18 listopada w Sanktuarium Świętego Jana Pawła II.    > > > Zobacz galerię zdjęć wyróżnionych w konkursie

    Naukowcy z Politechniki Krakowskiej opracowują dokument o nazwie „Standard klimatyczny” dla nowych i istniejących budynków użyteczności publicznej w Krakowie. Opracowanie ma stać się przystępną i przejrzystą instrukcją realizacji procesu inwestycyjnego przeznaczoną dla projektantów, wykonawców i zarządców miejskich budynków użyteczności publicznej. 9 listopada odbyło się spotkanie z udziałem przedstawicieli Urzędu Miasta, podczas którego pracownicy uczelni omówili koncepcję „Standardu klimatycznego”. Jego sporządzenie zleciła Politechnice Krakowskiej miejska jednostka Klimat-Energia-Gospodarka Wodna. Umowa w tej sprawie została podpisana na początku października br. przez dziekana Wydziału Inżynierii Środowiska i Energetyki PK dr. hab. inż. Stanisława M. Rybickiego, prof. PK oraz dr. hab. inż. Marka Bogackiego, prof. AGH, zastępcę dyrektora KEGW.    W projekt „Standardu klimatycznego” zaangażowanych jest 38 ekspertów z 5 wydziałów: Inżynierii Środowiska i Energetyki, Architektury, Inżynierii Lądowej, Inżynierii Materiałowej i Fizyki, Inżynierii Elektrycznej i Komputerowej. Pula zagadnień, którymi zajmują się interdyscyplinarne zespoły naukowców z Politechniki Krakowskiej, jest rozbudowana. Opracowywane są m.in. standardy energetyczne i mikroklimatu otoczenia. Naukowcy zaproponują minimalne standardy energetyczne dla różnych kategorii budynków użyteczności publicznej, opracują – rekomendowane do zastosowania – przedsięwzięcia termomodernizacyjne, a więc przykładowe rozwiązania, analizę opłacalności przedsięwzięć termomodernizacyjnych, analizę możliwości zastosowania OZE dla różnych kategorii budynków użyteczności publicznej, a także określą standardy w zakresie kształtowania różnych typów budynków użyteczności publicznej, w tym ich geometrii z uwzględnieniem uwarunkowań klimatycznych. Wytyczą także standardy w zakresie zagospodarowania przestrzeni wokół obiektów architektonicznych z uwzględnieniem uwarunkowań mikroklimatycznych i innych uwarunkowań środowiskowych.    Dokument dla Krakowa będzie zawierał również: standardy optymalnego klimatu wewnętrznego (m.in. wytyczne dotyczące sposobu osiągnięcia optymalnego poziomu komfortu cieplnego, jakości powietrza wewnętrznego, komfortu akustycznego, wizualnego, jakości oświetlenia i ergonomii budynku wraz ze zdefiniowaniem minimalnych kryteriów i sposobu oceny wspomnianych parametrów); standardy uwarunkowań architektonicznych i urbanistycznych (m.in. rekomendacje w zakresie sposobu prowadzenia przedsięwzięć termomodernizacyjnych w różnych uwarunkowaniach architektoniczno-urbanistycznych, środowiskowych, technicznych i innych); standardy związane z przeciwdziałaniem nadmiernej insolacji budynków (m.in. rekomendacja sposobów przeciwdziałania nadmiernej insolacji budynków wraz z uwarunkowaniami ich stosowania); standardy w zakresie adaptacji budynku i jego otoczenia do możliwości zagospodarowania wód opadowych (m.in. opracowanie wstępnych wytycznych w zakresie: miejscowego i powierzchniowego retencjonowania wód opadowych, wykorzystania wody szarej, budowy ogrodów deszczowych i innego typu niebiesko-zielonej infrastruktury); standardy w zakresie ograniczenia zużycia wody pitnej w budynkach (m.in. rekomendacje rozwiązań technicznych i organizacyjnych możliwych do zastosowania wraz z ich uwarunkowaniami, mających na celu zmniejszenie zużycia wody pitnej w budynkach); standardy w zakresie zielonego otoczenia budynków (m. in. rekomendacje w zakresie tworzenia: stref wypoczynku/relaksu/zabawy/edukacji, kształtowania przyjaznego człowiekowi mikroklimatu, siedlisk dla zwierząt, przestrzeni zmniejszającej albo do gruntu).    Podczas ubiegłotygodniowego spotkania w Urzędzie Miasta Krakowa, pracownicy Politechniki Krakowskiej zwrócili szczególną uwagę na potrzebę wypracowania procedur recyklingu materiałów budowlanych pochodzących z remontowanych lub wyburzanych obiektów. – Zmiany są konieczne, traktujemy je wszystkie jak ewolucję w budownictwie, a nie rewolucję – podkreśla prodziekan Wydziału Inżynierii Środowiska i Energetyki dr inż. Agnieszka Flaga-Maryańczyk.    Zaproponowana koncepcja „Standardu klimatycznego” zostanie teraz przeanalizowana przez jednostki odpowiedzialne za realizację procesów inwestycyjnych w mieście. Prace nad dokumentem dla Krakowa potrwają do połowy 2022 r.   (bk)   Fot. Jan Zych         {fastsocialshare}