Skip to content

Aktualności PK

Naukowcy z PK pracują nad efektywnym materiałem do pochłaniania substancji ropopochodnych

    Na Politechnice Krakowskiej opracowywana jest technologia wysoko efektywnego sorbentu do pochłaniania substancji ropopochodnych. To dobra informacja dla kopalń, stacji paliw, fabryk działających w przemyśle ciężkim czy strażaków, a więc przedsiębiorstw i służb, które mogą zetknąć się z wyciekiem niebezpiecznych substancji. Co więcej, realizowany projekt pozwoli wprowadzić na rynek produkt będący dodatkiem do farb i pokryć antykorozyjnych, a także zapraw i spoiw budowlanych, mający właściwości antybakteryjne, biobójcze i zwiększoną odporność na niszczące działanie pleśni i grzybów. Ambitne przedsięwzięcie prowadzone jest we współpracy ze Specjalistycznym Przedsiębiorstwem Górniczym Górtech Sp. z o.o. w ramach projektu, który otrzymał finansowanie Narodowego Centrum Badań i Rozwoju. Kierownikiem po stronie PK jest dr inż. Michał Łach z Wydziału Inżynierii Materiałowej i Fizyki.   Projekt pn. „Opracowanie i demonstracja technologii wytwarzania wysoko efektywnych sorbentów na bazie diatomitu oraz wypełniaczy diatomitowych”, którego realizacja rozpoczęła się w kwietnia br., uzyskał dofinansowanie z NCBR w konkursie 4.1.4 „Projekty aplikacyjne”, którego głównym założeniem było zwiększenie skali wykorzystania nowych rozwiązań technologicznych niezbędnych dla rozwoju przedsiębiorstw oraz poprawy ich konkurencyjności. Na wsparcie mogły liczyć projekty obejmujące realizację badań przemysłowych i (lub) prac rozwojowych prowadzonych w ramach konsorcjum, tworzonego przez jedną jednostkę naukową i co najmniej jednego przedsiębiorcę. Budżet wspólnego przedsięwzięcia Politechniki Krakowskiej i firmy Górtech to ponad 7,8 mln zł, z czego budżet przeznaczony na działania PK wynosi prawie 2,5 mln zł.    Celem projektu z udziałem PK jest opracowanie i demonstracja technologii wytwarzania wysoko efektywnych sorbentów i materiałów funkcjonalnych na bazie diatomitów (na zdjęciu, diatomit ze złoża należącego do Górtech Sp. z o.o. / fot. Michał Łach), a więc zwięzłych skał osadowych, których głównym składnikiem są szkieleciki okrzemek, zbudowane z bezpostaciowej krzemionki – opalu. Pokrewną do nich kopaliną jest ziemia okrzemkowa. Minerały te znajdują szerokie zastosowanie jako materiały filtracyjne, sorbenty, nośniki środków ochrony roślin i katalizatorów, materiały termoizolacyjne i polerskie. Politechnika Krakowska realizuje projekt wspólnie z Specjalistycznym Przedsiębiorstwem Górniczym Górtech Sp. z o.o., które już wcześniej współpracowało z Wydziałem Inżynierii Materiałowej i Fizyki. Górtech od ponad 40 lat zajmuje się wydobyciem diatomitu i dysponuje jedyną w Polsce kopalnią tego surowca, znajdującą się w Jaworniku Ruskim na Podkarpaciu.    – Wiele gałęzi przemysłu interesuje się diatomitem. Obecnie spółka Górtech nie jest w stanie sprostać wymogom związanym z zaawansowanymi technologiami jego mielenia i kalcynacji, a także odpowiedniej obróbki pod kątem zastosowań jako wypełniacze. W konsekwencji, diatomit sprowadzany jest do Polski z zagranicy. Nasz projekt pozwoli na stworzenie i weryfikację innowacyjnej koncepcji technologii produkcji zaawansowanego produktu diatomitowego, a tym samym usprawni pracę podkarpackiego zakładu – mówi dr inż. Michał Łach (na zdjęciu / fot. archiwum prywatne) z Wydziału Inżynierii Materiałowej i Fizyki.    Naukowcy z Politechniki Krakowskiej skupiają się na opracowaniu technologii wysokoenergetycznego mielenia diatomitu i kalcynacji (ogrzewania w celu usunięcia składników lotnych, wilgoci, związanej wody itp.) tego surowca. W ramach realizowanego projektu planują stworzenie pilotażowej instalacji do kalcynacji wraz z systemem odzysku ciepła, które następnie zostanie wykorzystane w procesie suszenia minerału. – Celem jest znaczna oszczędność energii, a także umożliwienie tworzenia odpowiedniego materiału do różnorodnych zastosowań – tłumaczy Michał Łach. – Otrzymamy sorbent przeznaczony do pochłaniania substancji organicznych i nieorganicznych. Dla przykładu, sorbent diatomitowy sprzedawany obecnie przez firmę Górtech posiada chłonność substancji ropopochodnych na poziomie 60 proc. Zmierzamy do tego, by chłonność wynosiła ponad 130 proc., a więc była większa niż u dostępnych na rynku sorbentów tego typu. Ulepszoną ofertą przedsiębiorstwa na pewno zainteresowane będą kopalnie, firmy transportowe, stacje paliw, fabryki działające w przemyśle ciężkim, firmy zarządzające drogami, straż pożarna i inne służby.    W wyniku wspólnych prac PK i firmy Górtech (na zdjęciu, teren kopalni w Jaworniku Ruskim / fot. Górtech Sp. z o.o.) powstanie także diatomit w postaci specjalnie spreparowanego pudru (pyłu), stanowiący dodatek do farb i pokryć antykorozyjnych. Naukowcy chcą zaproponować nowinkę w skali międzynarodowej. – Ze względu na niereaktywny charakter, diatomit do tej pory stosowano w przemyśle budowlanym w ograniczonym zakresie. Diatomit w formie pyłu dodany do zapraw i spoiw budowlanych to absolutna nowość, którą chcemy wprowadzić. Poprzez wypełniacz diatomitowy możemy nadać farbom i tynkom właściwości antybakteryjne, biobójcze oraz podnieść ich odporność na niszczące działanie pleśni i grzybów – dodaje dr inż. Michał Łach, kierownik projektu na Politechnice Krakowskiej.   Efekty kooperacji Politechniki Krakowskiej ze Specjalistycznym Przedsiębiorstwem Górniczym Górtech poznamy najwcześniej za półtora roku – datę zakończenia projektu wyznaczono na 30 kwietnia 2023 r.    (bk)           {fastsocialshare}

Poznaliśmy laureatów ogólnopolskiego konkursu „Architektura Betonowa”

    25 października poznaliśmy laureatów 22. edycji ogólnopolskiej Akademickiej Nagrody za najlepszą pracę dyplomową roku „Architektura Betonowa”. Uroczystość ogłoszenia wyników miała charakter hybrydowy. Odbywała się – w ograniczonym gronie – w czytelni Galerii „GIL” na kampusie głównym Politechniki Krakowskiej przy ul. Warszawskiej 24, a zainteresowane osoby mogły w niej uczestniczyć również za pośrednictwem aplikacji Zoom.    Zainicjowany w 2000 r. konkurs „Architektura Betonowa” jest efektem współpracy Katedry Projektowania Architektonicznego Wydziału Architektury Politechniki Krakowskiej oraz Stowarzyszenia Producentów Cementu. W tym roku na konkurs wpłynęło 20 prac dyplomowych studentów wydziałów architektury z całej Polski. Decyzją jury, nagrody główne i wyróżnienia otrzymali:      Nagrody   Apolonia Slesarow z Wydział Architektury Politechniki Wrocławskiej, autorka pracy pt. „Way station: Asylum for single Mother with Child / Przystanek: Azyl samotnej matki z dzieckiem” (promotorka: dr inż. arch. Ada Kwiatkowska)   Estera Cłapińska z Wydziału Budownictwa, Architektury i Inżynierii Środowiska Politechniki Łódzkiej, autorka pracy pt. „Ascetyzm formy jako źródło odnowy – Termy na Kanale Mazurskim” (promotor: dr hab. inż. arch. Bartosz Hunger, prof. PŁ)   Jakub Kozera z Wydziału Architektury Politechniki Śląskiej, autor pracy pt. „Rewaloryzacja przestrzeni publicznych Bytomia. Projekt ośrodka kultury żydowskiej na Placu Grunwaldzkim” (promotor: dr inż. arch. Jerzy Wojewódka, prof. PŚ)     Wyróżnienia   Zuzanna Dzięgielewska z Wydziału Architektury Politechniki Białostockiej, autorka pracy pt. „Trinity – Memorium Ostatniej Próby Nuklearnej” (promotor: dr inż. arch. Janusz Grycel)   Agnieszka Kępa z Wydziału Architektury Politechniki Krakowskiej, autorka pracy pt. „Archiwum utopii racjonalizmu w architekturze” (promotor: dr hab. inż. arch. Marcin Charciarek, prof. PK)   Kamila Kiełkowicz z Wydziału Architektury Politechniki Krakowskiej, autorka pracy pt. „Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie” (promotor: dr inż. arch. Przemysław Bigaj)           (bk)   Fot. Jan Zych           {fastsocialshare}

Na Politechnice Krakowskiej uczczono rocznicę powstania węgierskiego z 1956 r.

    23 października, w 65. rocznicę wybuchu powstawania węgierskiego, na dziedzińcu kampusu głównego Politechniki Krakowskiej przy ul. Warszawskiej 24, rektor uczelni prof. Andrzej Białkiewicz oraz konsul generalny Węgier w Krakowie dr Tibor Gerencsér i konsul Márta Ritecz-Sekulic złożyli kwiaty pod tablicą upamiętniającą powołanie Studenckiego Komitetu Pomocy Walczącym Węgrom. Politechnika Krakowska była pierwszą uczelnią w Krakowie, która w 1956 r. poparła powstanie przeciwko radzieckiej dominacji.    30 października 1956 r. na dziedzińcu Politechniki zgromadziło się kilkuset studentów i pracowników naukowych. Podczas wiecu odczytany został list od studentów – współpracującego z PK – Uniwersytetu Technicznego Budownictwa i Komunikacji w Szolnoku, w którym poinformowali o wypadkach na Węgrzech. Uczestnicy zgromadzenia głośno manifestowali solidarność z walczącymi o wolność Węgrami, a chwilą milczenia uczczono pamięć poległych. Powołano wtedy Studencki Komitet Pomocy Walczącym Węgrom. Niektórzy jego członkowie działali już w Studenckim Komitecie Rewolucyjnym na Politechnice Krakowskiej, odgrywającym wówczas dużą rolę w Krakowie. Tego samego dnia podobne inicjatywy pojawiły się na innych uczelniach, a ich przedstawiciele dołączyli do osób wybranych na Politechnice, tworząc Studencki Komitet Pomocy Węgrom, z główną siedzibą na PK.   W 2006 r., w 50. rocznicę wiecu, na gmachu Politechniki Krakowskiej zawisła tablica zredagowana w językach polskim i węgierskim, która upamiętania wydarzenia z roku 1956.   (bk)   Fot. Agnieszka Pieńkowska         {fastsocialshare}

Prof. Adam Hamrol Doktorem Honoris Causa Politechniki Krakowskiej

    Prof. dr. hab. inż. Adam Hamrol z Politechniki Poznańskiej otrzymał w piątek 22 października tytuł doktora honoris causa Politechniki Krakowskiej. Naukowiec jest wybitnym specjalistą w zakresie nadzorowania procesów wytwarzania, inżynierii produkcji, a zwłaszcza inżynierii jakości oraz zastosowania w tych obszarach technologii rzeczywistości wirtualnej i szybkiego prototypowania. Książki i podręczniki jego autorstwa są podstawą kształcenia studentów i doktorantów na wszystkich uczelniach technicznych w Polsce. Senat PK uhonorował prof. Adama Hamrola podczas uroczystego posiedzenia w auli Collegium Maius Uniwersytetu Jagiellońskiego.   Uchwałą z dnia 27 listopada 2019 r. Senat PK zdecydował, by nadać prof. Adamowi Hamrolowi tytuł doktora honoris causa Politechniki Krakowskiej. Zgodnie z akademicką tradycją, godność tę otrzymują osoby szczególnie zasłużone dla nauki i kultury.         Wybitne osiągnięcia naukowe i dydaktyczne   Prof. dr hab. inż. Adam Hamrol należy do najwybitniejszych przedstawicieli nauk inżynierskich w kraju. Jego zainteresowania naukowe można podzielić na kilka obszarów: obróbka skrawaniem, w szczególności szlifowanie (optymalizacja, sterowanie adaptacyjne i diagnostyka procesu); inżynieria produkcji, zwłaszcza stosowanie zasad, narzędzi i metod Lean Manufacturing oraz Six Sigma; inżynieria jakości; stosowanie w inżynierii produkcji nowych technologii, takich jak: projektowanie wyrobów dla potrzeb masowej personalizacji (rzeczywistość wirtualna, szybkie prototypowanie), a także budowa modeli cyberfizycznych dla Przemysłu 4.0.    Prof. Hamrol jest autorem bądź współautorem prawie 300 publikacji naukowych, z czego około 70 w czasopismach naukowych i naukowo-technicznych o światowym zasięgu. Napisał kilkanaście książek i podręczników. „Zarządzanie jakością – teoria i praktyka” (współautor W. Mantura), „Zarządzanie jakością z przykładami”, „Strategie i praktyki sprawnego działania” oraz „Inżynieria i zarządzanie jakością”, wydane w latach 1998–2017 przez PWN, stanowią dla studentów jedno z głównych źródeł zdobywania wiedzy, łącząc zagadnienia teorii z praktyką. – Ocena działalności naukowej Profesora jest niezwykle pozytywna, a oddziaływanie międzynarodowe, innowacyjne podejście do kreowanej tematyki badawczej stawia go w gronie najwybitniejszych postaci naukowych w kraju, a także w skali światowej. Utworzył, rozpoznawalną i cenioną w kraju i za granicą, szkołę „inżynierii jakości”. Jego prace są podstawą kształcenia studentów i doktorantów na wszystkich uczelniach technicznych w kraju – powiedział w laudacji dziekan Wydziału Mechanicznego Politechniki Krakowskiej prof. dr hab. inż. Jerzy A. Sładek.    Prof. Adam Hamrol zrealizował, a także kierował kilkunastoma dużymi projektami naukowo-badawczymi. Warto wspomnieć tu liczne prace wdrożeniowe, opinie i ekspertyzy dla przedsiębiorstw (np. H. Cegielski Poznań, Odlewnia Żeliwa w Śremie, Wavin Buk), dotyczące stosowania metod statystycznych w sterowaniu jakością procesów wytwarzania. Współpracował lub współpracuje, m.in. z: SKF w Poznaniu, VW Poznań, Solaris Bus&Coach, Aesculap Chifa Sp. z o.o., Amica S.A., Pratt&Whitney Kalisz, Barlinek S.A. Był promotorem ponad 200 prac magisterskich i ponad 50 prac inżynierskich. Wypromował 16 doktorów.     Badacz związany z poznańską uczelnią   Prof. dr hab. inż. Adam Hamrol urodził się 4 grudnia 1952 r. w Wolsztynie. W latach 1971-1976 studiował mechanikę i budowę maszyn na Politechnice Poznańskiej. Dyplom uzyskał na specjalności mechanika stosowana. Swoją karierę naukową i zawodową związał z Politechniką Poznańską, gdzie w 1982 r. obronił doktorat. Habilitację uzyskał w 1991 r. W 1999 r. został mu nadany przez prezydenta RP tytuł profesora nauk technicznych. W latach 1988-1989 prowadził badania na Uniwersytecie w Hanowerze jako stypendysta Fundacji im. Alexandra von Humboldta. Odbył też inne zagranicznie staże naukowe oraz dydaktyczne m.in. w Irlandii, Włoszech, Wielkiej Brytanii i Niemczech.   Prof. Adam Hamrol pełnił funkcję prodziekana Wydziału Budowy Maszyn i Zarządzania Politechniki Poznańskiej, a w latach 1999-2005 dziekana tego wydziału. Przez dwie kadencje, od 2005 do 2012 był rektorem Politechniki Poznańskiej. Sprawował też funkcję wiceprzewodniczącego Konferencji Rektorów Akademickich Szkół Polskich. W latach 2012-2020 kierował Katedrą Zarządzania i Inżynierii Produkcji. Jest kierownikiem studiów podyplomowych z zakresu zarządzania i inżynierii jakości. Należy do Komitetu Inżynierii Produkcji oraz Komitetu Budowy Maszyn Polskiej Akademii Nauk. Od roku 2015 pełni funkcję redaktora naczelnego czasopisma „Management and Production Engineering Review”. Jest członkiem komitetów redakcyjnych kilku czasopism, m.in. „Mechanik”, „Total Quality Management&Business Excellence”.    Prof. Hamrol jest laureatem Polskiej Nagrody Jakości, nagrody indywidualnej Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego za osiągnięcia naukowe i organizacyjne, nagrody Towarzystwa im. Hipolita Cegielskiego. Został odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski i Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.       Współpraca z Politechniką Krakowską   W latach 80. XX w. rozpoczęła się – trwająca do dziś – współpraca prof. Adama Hamrola z Politechniką Krakowską i pracownikami Wydziału Mechanicznego. Szczególnie ważne dla rozwoju naukowego były wspólne badania i kontakty naukowe z prof. Janem Harasymowiczem, prof. Andrzejem Samkiem oraz prof. Jerzym Cyklisem, związane z pracami w zakresie obróbki skrawaniem oraz optymalizacji procesów. W latach późniejszych prof. Hamrol realizował wraz z prof. Józefem Gawlikiem, prof. Jerzym A. Sładkiem, dr. hab. inż. Janem Dudą, prof. PK i dr. hab. inż. Krzysztofem Karbowskim, prof. PK, badania w zakresie inżynierii jakości, zarządzania produkcją, metrologii czy – ostatnio – wdrażania modeli cyberfizycznych procesów dla idei Przemysłu 4.0. Współpraca prof. Adama Hamrola z PK polega również na przekazywaniu doświadczeń i opiniowania dorobku naukowego (doktoraty, habilitacje) pracowników uczelni. Uczony odegrał ważną rolę we wsparciu wniosków o uzyskanie przez Wydział Mechaniczny Politechniki Krakowskiej pierwszych w kraju uprawnień doktorskich i habilitacyjnych w dyscyplinie „Inżynieria Produkcji”.   Podczas uroczystości w Collegium Maius, prof. Adam Hamrol wygłosił wykład pt. „W pogoni za jakością. Zyski i straty”.   (bk)     Fot. Jan Zych             {fastsocialshare}

Doktorat honoris causa Politechniki Krakowskiej dla prof. Adama Hamrola. Uroczystość nadania tytułu 22 października

    W piątek, 22 października br. o godzinie 11.00 odbędzie się uroczyste posiedzenie Senatu Politechniki Krakowskiej podczas którego tytuł doktora honoris causa Politechniki Krakowskiej otrzyma prof. Adam Hamrol z Politechniki Poznańskiej – wybitny uczony, specjalista w zakresie nadzorowania procesów wytwarzania oraz zarządzania jakością, twórca szkoły inżynierii jakości. Wydarzenie będzie transmitowana on-line za pośrednictwem mediów uczelni.     Na mocy uchwały z 27 listopada 2019 r., Senat PK nadał prof. Adamowi Hamrolowi tytuł doktora honoris causa Politechniki Krakowskiej im. Tadeusza Kościuszki. Naukowiec od kilkudziesięciu lat współpracuje z PK i pracownikami naukowymi Wydziału Mechanicznego, z którymi prowadził badania w zakresie obróbki skrawaniem oraz optymalizacji procesów, a także w zakresie inżynierii jakości, zarządzania produkcją, metrologii czy – ostatnio – wdrażania modeli cyberfizycznych procesów dla idei Przemysłu 4.0. Współpraca naukowa z PK ma również charakter przekazywania doświadczeń, opiniowania dorobku (doktoraty, habilitacje) pracowników naukowych uczelni. Prof. Adam Hamrol odegrał ważną rolę we wsparciu wniosków o uzyskanie przez Wydział Mechaniczny Politechniki Krakowskiej pierwszych w kraju uprawnień doktorskich i habilitacyjnych w dyscyplinie „Inżynieria Produkcji”.   Ze względu na sytuację epidemiczną, uroczystość nadania godności DHC Politechniki Krakowskiej prof. Adamowi Hamrolowi będzie miała charakter zamknięty. Zachęcamy do śledzenia transmisji on-line.        Program wydarzenia (22 października, godz. 11.00): Otwarcie uroczystego posiedzenia Senatu Politechniki Krakowskiej  Laudacja dziekana Wydziału Mechanicznego Politechniki Krakowskiej prof. dr. hab. inż. Jerzego A. Sładka  Nadanie tytułu doktora honoris causa Politechniki Krakowskiej prof. dr. hab. inż. Adamowi Hamrolowi Wykład prof. Adama Hamrola Zakończenie uroczystego posiedzenia Senatu PK    Prof. dr hab. inż. Adam Hamrol (na zdjęciu / put.poznan.pl) urodził się 4 grudnia 1952 r. w Wolsztynie. W latach 1971-1976 studiował na Politechnice Poznańskiej na kierunku mechanika i budowa maszyn. Dyplom uzyskał na specjalności mechanika stosowana. Swoją karierę naukową i zawodową związał z Politechniką Poznańską. Tutaj w 1982 r. obronił doktorat, a habilitację uzyskał w 1991 r. W 1999 r. został mu nadany przez prezydenta RP tytuł profesora nauk technicznych. W latach 1988-1989 prowadził badania na Uniwersytecie w Hanowerze jako stypendysta Fundacji im. Alexandra von Humboldta. Odbył też inne zagranicznie staże naukowe oraz dydaktyczne m.in. w Irlandii, Włoszech, Wielkiej Brytanii oraz Niemczech.   Główne obszary zainteresowań naukowych prof. Adama Hamrola są związane z nadzorowaniem procesów wytwarzania, inżynierią produkcji, a zwłaszcza inżynierią jakości oraz zastosowaniem w tych obszarach technologii rzeczywistości wirtualnej i szybkiego prototypowania. Jest autorem bądź współautorem prawie 300 publikacji naukowych. Napisał kilkanaście książek i podręczników. „Zarządzanie jakością – teoria i praktyka” (współautor W. Mantura), „Zarządzanie jakością z przykładami”, „Strategie i praktyki sprawnego działania” oraz „Inżynieria i zarządzanie jakością”, wydane w latach 1998–2017 przez PWN, stanowią jedno z głównych źródeł zdobywania wiedzy, łącząc zagadnienia teorii z praktyką.    Prof. Adam Hamrol pełnił funkcję prodziekana Wydziału Budowy Maszyn i Zarządzania Politechniki Poznańskiej, a w latach 1999-2005 dziekana tego wydziału. Przez dwie kadencje, od 2005 do 2012 był rektorem Politechniki Poznańskiej. Sprawował też funkcję wiceprzewodniczącego Konferencji Rektorów Akademickich Szkół Polskich. W latach 2012-2020 kierował Katedrą Zarządzania i Inżynierii Produkcji. Jest kierownikiem studiów podyplomowych z zakresu zarządzania i inżynierii jakości. Należy do komitetów Inżynierii Produkcji oraz Budowy Maszyn PAN.    Prof. Hamrol jest laureatem Polskiej Nagrody Jakości, nagrody indywidualnej Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego za osiągnięcia naukowe i organizacyjne, nagrody Towarzystwa im. Hipolita Cegielskiego. Został odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.   (bk)           {fastsocialshare}

Dr inż. Maria Kurańska z nagrodą konkursu „Kobieta. Innowacja. Natura”

    Dr inż. Maria Kurańska z Politechniki Krakowskiej zdobyła nagrodę internautów w plebiscycie organizowanym przez markę Lirene pn. „Kobieta. Innowacja. Natura. Eko-innowacje dla lepszego jutra”. Doceniony został projekt polegający na zagospodarowaniu olejów posmażalniczych do otrzymywania wysokoefektywnych materiałów termoizolacyjnych stosowanych w budownictwie.   Dr inż. Maria Kurańska (na zdjęciu / fot. archiwum prywatne M.K.), pracująca w Katedrze Chemii i Technologii Polimerów Wydziału Inżynierii i Technologii Chemicznej PK, znalazła się w gronie sześciu finalistek drugiej edycji plebiscytu. W konkursie „Kobieta. Innowacja. Natura” doceniane są kobiety, które swoim działaniem, osiągnięciami naukowymi i przedsiębiorczością wpływają na otaczającą rzeczywistość: liderki biznesu, prowadzące przedsiębiorstwa wyróżniające się na polskim rynku zrównoważoną produkcją, innowacyjnymi, ekologicznymi produktami i odpowiedzialnością na rzecz środowiska; aktywistki walczące o lepszą przyszłość planety; influencerki motywujące i inspirujące do pracy na rzecz ochrony klimatu i środowiska; inicjatorki zmian społecznych, które odważnie wyznaczają nowe standardy jakości i poszanowania natury; naukowczynie odpowiedzialne za inicjatywy, które mają realny wpływ na przyszłość planety – przełomowe badania naukowe, innowacje technologiczne oraz wybitne badaczki, które rewolucjonizują świat nauki i odważnie zmieniają przyszłość na lepsze.   Badaczka z Politechniki Krakowskiej została nominowana i zdobyła uznanie internautów (swój głos można było oddać do 8 października) za projekt EKO2IZOPUR, który polega na zagospodarowaniu olejów posmażalniczych – po smażeniu frytek, kotletów, ryb i innych potraw – stanowiących uciążliwy odpad dla środowiska, jak również oczyszczalni ścieków. Dzięki innowacyjnej technologii, na drodze reakcji chemicznych możliwe jest ponowne wykorzystanie oleju odpadowego do otrzymywania wysokoefektywnych materiałów termoizolacyjnych stosowanych w budownictwie. Cały projekt wpisuje się także w założenia gospodarki o obiegu zamkniętym.   Dr inż. Maria Kurańska wielokrotnie była doceniana za swoją działalność naukową, m.in. w 2018 r. otrzymała wyróżnienie specjalne w 9. edycji konkursu „Innowacja jest Kobietą”. Została również wyróżniona przez tygodnik „Wysokie obcasy” i znalazła się na liście pięćdziesięciu kobiet, które zmieniają świat na lepsze.   Laureatki konkursu Lirene – nagrodę jury zdobyła Olga Sarna (prezes Fundacji MARE, od dziewięciu lat zajmuje się ochroną ekosystemów morskich) – otrzymały statuetki Kameny Lirene oraz nagrody finansowe.   (bk)             {fastsocialshare}  

Politechnika Krakowska przystąpiła do Polskiej Unii Metrologicznej

    Wczoraj, przy okazji odbywającego się na Politechnice Lubelskiej Krajowego Forum Integracji Polskiej Metrologii, rozpoczęła oficjalnie działalność Polska Unia Metrologiczna, do której przystąpiła Politechnika Krakowska, a także Politechnika Lubelska, Politechnika Łódzka, Politechnika Opolska, Politechnika Poznańska, Politechnika Śląska, Politechnika Świętokrzyska, Politechnika Warszawska oraz Sieć Badawcza Łukasiewicz – Instytut Metalurgii Żelaza i Główny Urząd Miar. Działania Unii będą się koncentrować m.in. na współpracy z przemysłem i otoczeniem biznesowym, co jest niezwykle istotne dla przedsiębiorców nieposiadających odpowiedniego zaplecza i infrastruktury metrologicznej. PK lideruje – realizowanemu w ramach Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój – projektowi, dzięki któremu w Polsce powstaje Narodowa Sieć Metrologii Współrzędnościowej (NSMET).    Polska Unia Metrologiczna została utworzona 30 sierpnia br. Jej biuro znajduje się na Politechnice Lubelskiej, która koordynuje przedsięwzięcie. – Głównym celem Polskiej Unii Metrologicznej jest integracja polskich instytucji zajmujących się metrologią. Chcemy wspólnie w sposób efektywny zarządzać przepływem informacji nie tylko o charakterze intelektualnym i naukowym, ale również o posiadanym i możliwym do wykorzystania zapleczu badawczym. Takie scentralizowanie pozwoli skutecznie wymienić myśli, rozwinąć kadry i owocnie współpracować z otoczeniem społeczno-biznesowym – mówi rektor Politechniki Lubelskiej prof. dr hab. inż. Zbigniew Pater.    Główne zadanie Unii będzie polegało na przeprowadzeniu inwentaryzacji stanu aparaturowego polskiej metrologii pod hasłem „Powszechny spis metrologiczny”. Pozwoli to na stworzenie bazy infrastruktury, co umożliwi szybką i skuteczną realizację prac badawczych w określonych instytucjach i laboratoriach. Ponadto naukowcy opracują i zaczną wdrażać system wsparcia kadry. Będzie on obejmował staże dla młodych pracowników nauki, w tym także studentów, pomoc przy doktoratach wdrożeniowych, udział w badaniach, kursach i szkoleniach z zakresu metrologii. Do zadań PUM należy też: zwiększenie absorbcji grantów krajowych i międzynarodowych, promocja najnowszych rozwiązań i innowacji w zakresie metrologii, wymiana myśli naukowej poprzez organizację seminariów, sympozjów, konferencji i kongresów, wyznaczanie nowych kierunków rozwojowych metrologii.   18 października na Politechnice Lubelskiej odbyło się Krajowe Forum Integracji Polskiej Metrologii. W spotkaniu uczestniczyli przedstawiciele środowiska naukowego z całego kraju. W czasie wydarzenia minister Edukacji i Nauki Przemysław Czarnek zapowiedział nowy program opracowany przy współpracy Głównego Urzędu Miar, a mający wspierać działalność naukowo-badawczą w zakresie metrologii. Na jego realizację MEiN przeznacza 20 mln zł. Nabór wniosków rozpocznie się już 2 listopada.    Podczas Krajowego Forum Integracji Polskiej Metrologii osiem uczelni technicznych zadeklarowało przystąpienie do Polskiej Unii Metrologicznej. Jest wśród nich Politechnika Krakowska. Podpis na symbolicznej deklaracji złożył dziekan Wydziału Mechanicznego prof. dr hab. inż. Jerzy Sładek. PK realizuje wraz Politechnikami: Poznańską, Warszawską i Świętokrzyską, projekt pn. „NSMET – Narodowa Sieć Metrologii Współrzędnościowej”. W jego ramach powstaną nowe obiekty – Laboratorium Ultraprecyzyjnych Pomiarów Współrzędnościowych w Krakowie na Wydziale Mechanicznym oraz Multiskalowe Laboratorium Współrzędnościowej Techniki Pomiarowej w Poznaniu. Doposażone zostanie też działające na Politechnice Krakowskiej Laboratorium Metrologii Współrzędnościowej. Dzięki unikatowej, specjalnie zaprojektowanej aparaturze badawczej w laboratoriach prowadzone będą najdokładniejsze pomiary współrzędnościowe na świecie dla praktycznie wszystkich dziedzin nauki i przemysłu – od zaawansowanej optyki i medycyny przez mechanikę, mechatronikę po energetykę. Wart ponad 46,5 mln zł projekt NSMET jest realizowany w ramach Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój (działanie 4.2 „Rozwój nowoczesnej infrastruktury badawczej sektora nauki”). Cztery uczelnie otrzymają na jego realizację dofinansowanie w wysokości ponad 33,2 mln zł, z czego najwięcej trafi do Politechniki Krakowskiej (blisko 17 mln zł), lidera konsorcjum.    (bk, www.pollub.pl)   Na zdjęciu, symboliczna deklaracja przystąpienia do współpracy w ramach Polskiej Unii Metrologicznej (PUM) / fot. T. Maślona             {fastsocialshare}  

Akademicki Chór Politechniki Krakowskiej „Cantata” z kolejną nagrodą

    Akademicki Chór Politechniki Krakowskiej „Cantata”, który w tym roku obchodzi jubileusz 30-lecia, znów poszerzył pulę zdobytych nagród. W miniony weekend muzycy zajęli II miejsce podczas XI Międzynarodowego Festiwalu Chóralnej Pieśni Maryjnej w Częstochowie. – Cieszymy się, że po raz kolejny zostaliśmy docenieni przez profesjonalne jury, choć nasz skład na festiwalu był niewielki, bo zaledwie szesnastoosobowy – mówi mgr Marta Stós, dyrygent chóru PK.    XI Festiwal Chóralnej Pieśni Maryjnej odbywał się w dniach 28-29 sierpnia w parafii św. Wojciecha w Częstochowie. Wzięły w nim udział chóry z Polski i zagranicy. Każdy zespół miał do zaprezentowania cztery utwory o charakterze maryjnym. I miejsce w konkursie zajął Chór Młodzieżowy „Megaron” ze słoweńskiej stolicy – Lublany. W tym roku jury nie przyznało III miejsca. Dwa II miejsca na podium zajęły: Akademicki Chór Politechniki Krakowskiej „Cantata” oraz Chór Żeński „ Harmonia” z Łukowej. Przyznano także trzy wyróżnienia, które otrzymały: Chór Męski im. St. Moniuszki ze Żnina, Chór Mieszany „Brosci Chorus” z Brożca i Chór Nauczycielski „Canto” z Przysuchy.   Akademicki Chór Politechniki Krakowskiej „Cantata” powstał w 1990 r. Od 2001 r. jego dyrygentem jest mgr Marta Stós. Zespół gromadzi studentów i absolwentów krakowskich szkół wyższych. „Cantata” prezentuje bogaty i zróżnicowany repertuar składający się z utworów polskich i zagranicznych. – Śpiewaliśmy i wciąż śpiewamy utwory kompozytorów wszystkich epok – od muzyki dawnej przez klasycznych, romantycznych aż do współczesnych. W repertuarze mamy wielkie dzieła wokalno-instrumentalne, jak oratoria czy msze, pieśni, psalmy, kolędy, gospel, utwory świeckie, pieśni patriotyczne, muzykę rozrywkową – tłumaczy Marta Stós.   Chór aktywnie uczestniczy w życiu Politechniki Krakowskiej uświetniając oficjalne uroczystości, a także jest stale obecny na mapie kulturalnej Krakowa. W ciągu trzydziestu lat działalności zdobył wiele nagród i wyróżnień podczas krajowych i zagranicznych konkursów oraz festiwali. W ostatnich latach były to m.in.: I miejsce w kategorii chórów akademickich podczas XX Łódzkiego Festiwalu Chóralnego „Cantio Lodziensis”, dwa Srebrne Dyplomy Międzynarodowego Konkursu „Voce Magna” w Żylinie (Słowacja) i Ogólnopolskiego Konkursu „O złotą strunę” w Niepołomicach, I miejsce w V Ogólnopolskim Przeglądzie Chórów Akademickich „Święty Krzyż 2018”, II miejsce w XXXIX Międzynarodowym Festiwalu Muzyki Cerkiewnej „Hajnówka 2020”, I miejsce w kategorii „Zespoły kameralne” podczas VIII Międzynarodowego Rzeszowskiego Festiwalu Kolęd i Pastorałek.    (bk)         Fot. Anna Jasińska-Pazera         {fastsocialshare}

Akademicki Chór Politechniki Krakowskiej „Cantata” z kolejną nagrodą

    Akademicki Chór Politechniki Krakowskiej „Cantata”, który w tym roku obchodzi jubileusz 30-lecia, znów poszerzył pulę zdobytych nagród. W miniony weekend muzycy zajęli II miejsce podczas XI Międzynarodowego Festiwalu Chóralnej Pieśni Maryjnej w Częstochowie. – Cieszymy się, że po raz kolejny zostaliśmy docenieni przez profesjonalne jury, choć nasz skład na festiwalu był niewielki, bo zaledwie szesnastoosobowy – mówi mgr Marta Stós, dyrygent chóru PK.    XI Festiwal Chóralnej Pieśni Maryjnej odbywał się w dniach 28-29 sierpnia w parafii św. Wojciecha w Częstochowie. Wzięły w nim udział chóry z Polski i zagranicy. Każdy zespół miał do zaprezentowania cztery utwory o charakterze maryjnym. I miejsce w konkursie zajął Chór Młodzieżowy „Megaron” ze słoweńskiej stolicy – Lublany. W tym roku jury nie przyznało III miejsca. Dwa II miejsca na podium zajęły: Akademicki Chór Politechniki Krakowskiej „Cantata” oraz Chór Żeński „ Harmonia” z Łukowej. Przyznano także trzy wyróżnienia, które otrzymały: Chór Męski im. St. Moniuszki ze Żnina, Chór Mieszany „Brosci Chorus” z Brożca i Chór Nauczycielski „Canto” z Przysuchy.   Akademicki Chór Politechniki Krakowskiej „Cantata” powstał w 1990 r. Od 2001 r. jego dyrygentem jest mgr Marta Stós. Zespół gromadzi studentów i absolwentów krakowskich szkół wyższych. „Cantata” prezentuje bogaty i zróżnicowany repertuar składający się z utworów polskich i zagranicznych. – Śpiewaliśmy i wciąż śpiewamy utwory kompozytorów wszystkich epok – od muzyki dawnej przez klasycznych, romantycznych aż do współczesnych. W repertuarze mamy wielkie dzieła wokalno-instrumentalne, jak oratoria czy msze, pieśni, psalmy, kolędy, gospel, utwory świeckie, pieśni patriotyczne, muzykę rozrywkową – tłumaczy Marta Stós.   Chór aktywnie uczestniczy w życiu Politechniki Krakowskiej uświetniając oficjalne uroczystości, a także jest stale obecny na mapie kulturalnej Krakowa. W ciągu trzydziestu lat działalności zdobył wiele nagród i wyróżnień podczas krajowych i zagranicznych konkursów oraz festiwali. W ostatnich latach były to m.in.: I miejsce w kategorii chórów akademickich podczas XX Łódzkiego Festiwalu Chóralnego „Cantio Lodziensis”, dwa Srebrne Dyplomy Międzynarodowego Konkursu „Voce Magna” w Żylinie (Słowacja) i Ogólnopolskiego Konkursu „O złotą strunę” w Niepołomicach, I miejsce w V Ogólnopolskim Przeglądzie Chórów Akademickich „Święty Krzyż 2018”, II miejsce w XXXIX Międzynarodowym Festiwalu Muzyki Cerkiewnej „Hajnówka 2020”, I miejsce w kategorii „Zespoły kameralne” podczas VIII Międzynarodowego Rzeszowskiego Festiwalu Kolęd i Pastorałek.    (bk)         Fot. Anna Jasińska-Pazera         {fastsocialshare}

Symulator tramwaju z Politechniki Krakowskiej pomaga w szkoleniu kandydatów na motorniczych

    20 sierpnia br. w Katedrze Pojazdów Szynowych i Transportu Wydziału Mechanicznego Politechniki Krakowskiej rozpoczęły się szkolenia dla kandydatów na motorniczych, którzy – dzięki symulatorowi tramwaju NGT6 – mogą w bezpieczny i praktyczny sposób poznać, jak wygląda poruszanie się po mieście pojazdem, którego jeszcze nigdy nie prowadzili. Szkolenia na PK poprzedzają kurs realizowany przez Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne S.A. w Krakowie.    Politechnika Krakowska od wielu lat prowadzi szeroką współpracę z MPK S.A. Pracownicy Katedry Pojazdów Szynowych i Transportu (wcześniej: Instytut Pojazdów Szynowych) świadczą dla krakowskiego przewoźnika różne usługi związane z pracami badawczymi i analitycznymi oraz ekspertyzami. Katedra jest też jednostką upoważnioną do realizacji badań technicznych tramwajów. W 2020 r. Politechnika Krakowska i MPK wraz z firmami NEWAG S.A, CYBID sp. z o.o. i MEDCOM sp. z o.o. w ramach wspólnego projektu pn. „Autonomizacja jazdy tramwajem jako narzędzie wspierające pracę motorniczych” przeprowadziły w Krakowie udany przejazd tramwaju w trybie sterowania autonomicznego. Szkolenia przyszłych motorniczych z wykorzystaniem symulatora tramwaju to kolejna odsłona współpracy uczelni z Miejskim Przedsiębiorstwem Komunikacyjnym w Krakowie.    – Główna zaleta naszych szkoleń polega na tym, że jeszcze przed rozpoczęciem jazd prawdziwym tramwajem, kandydaci na motorniczych mogą zapoznać się z zasadami prowadzenia tego pojazdu i zwrócić szczególną uwagę na obowiązujące przepisy oraz sytuacje, z którymi spotkają się podczas realnej jazdy. Oczywiście, dzięki symulowanej rzeczywistości, wszystko odbywa się w bezpiecznych warunkach i nawet niebezpieczne z puntu widzenia rzeczywistej jazdy zdarzenia, w symulatorze nikomu nie zagrażają, a uczą przyszłych prowadzących prawidłowych zachowań i reakcji – mówi Maciej Górowski z Katedry Pojazdów Szynowych i Transportu, współtwórca i instruktor symulatora. – Wszystkie elementy wyposażenia kabiny symulatora działają tak, jak w rzeczywistym tramwaju, a więc kursanci poznają praktyczne działanie poszczególnych funkcji, o których słyszeli na szkoleniu teoretycznym.   Pierwsze pilotażowe szkolenia z użyciem symulatora tramwaju odbyły się 20 sierpnia, a kolejne 27 sierpnia. W planach są następne. Obecnie między PK a MPK S.A. trwają uzgodnienia warunków dalszej współpracy, których efektem będzie włączenie szkoleń do procesu kształcenia motorniczych w Krakowie. – Szkolenia miały być prowadzone wcześniej, jednak plany pokrzyżowała pandemia koronawirusa. Dla przykładu, w kolejnictwie szkolenia na symulatorach są już standardem. Od 2023 r. egzaminy na licencję maszynisty będą realizowane właśnie z użyciem symulatorów. Wraz z MPK S.A. zrobiliśmy pierwszy krok, by również dla kandydatów na prowadzących tramwaje wdrożyć taki model nauki – dodaje Maciej Górowski z PK.     Symulator tramwaju z Politechniki Krakowskiej     W ramach szkolenia z użyciem symulatora tramwaju NGT6 kursant przejeżdża wirtualne trasy w taki sposób, jak w trakcie jazdy wagonem szkoleniowym. Wszystko zaczyna się w wirtualnej zajezdni, skąd „pojazd” wyjeżdża na ulice miasta. – Symulator ma zaimplementowane trasy fikcyjne oraz te realne, krakowskie, przez co nie ma mowy o jeździe z pamięci. Prowadzący musi przez cały czas obserwować otoczenie, zwracać uwagę na innych uczestników ruchu drogowego, stosować się do obowiązujących przepisów. Musi odpowiednio reagować na sygnalizację, znaki, wskaźniki. Istotnym elementem jest oczywiście utrzymanie prawidłowej prędkości – tłumaczy Maciej Górowski. Symulator umożliwia użytkownikom zapoznanie się z poszczególnymi elementami wyposażenia pulpitu sterowniczego, zasadami obsługi przystanków, systemu zdalnego sterowania zwrotnicami, w tym obserwacji prawidłowego położenia iglic w zwrotnicach itp. Osoby biorące udział w szkoleniu trenują prawidłową jazdę pod izolatorami sekcyjnymi zamontowanymi na sieci trakcyjnej. Urządzenie pozwala również symulować różne usterki i nieprawidłowości w działaniu tramwaju i infrastruktury, w tym wykolejenie pojazdu.       Obejrzyj film o symulatorze tramwaju, zrealizowany na PK przez popularnych youtuberów      Budowa pierwszego w Polsce symulatora tramwaju Bombardier Flexity Classic (NGT6) rozpoczęła się w kwietniu 2006 r. W skład urządzenia wchodzi – wykonana od podstaw na wzór oryginalnej – kabina tramwaju, układ projekcji scenerii jazdy oraz specjalistyczne oprogramowanie komputerowe. Od 2013 r. symulator wykorzystywany jest w kształceniu studentów podczas zajęć dydaktycznych z takich przedmiotów, jak: teoria i inżynieria ruchu pojazdów szynowych, projektowanie środków transportu szynowego, budowa i eksploatacja pojazdów szynowych czy ergonomia i wzornictwo w transporcie. Projekt jest stale rozwijany, dodawane są nowe funkcje i elementy oprogramowania.     (bk)       Na zdjęciu, symulator tramwaju / fot. Katedra Pojazdów Szynowych i Transportu           {fastsocialshare}  

Symulator tramwaju z Politechniki Krakowskiej pomaga w szkoleniu kandydatów na motorniczych

    20 sierpnia br. w Katedrze Pojazdów Szynowych i Transportu Wydziału Mechanicznego Politechniki Krakowskiej rozpoczęły się szkolenia dla kandydatów na motorniczych, którzy – dzięki symulatorowi tramwaju NGT6 – mogą w bezpieczny i praktyczny sposób poznać, jak wygląda poruszanie się po mieście pojazdem, którego jeszcze nigdy nie prowadzili. Szkolenia na PK poprzedzają kurs realizowany przez Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne S.A. w Krakowie.    Politechnika Krakowska od wielu lat prowadzi szeroką współpracę z MPK S.A. Pracownicy Katedry Pojazdów Szynowych i Transportu (wcześniej: Instytut Pojazdów Szynowych) świadczą dla krakowskiego przewoźnika różne usługi związane z pracami badawczymi i analitycznymi oraz ekspertyzami. Katedra jest też jednostką upoważnioną do realizacji badań technicznych tramwajów. W 2020 r. Politechnika Krakowska i MPK wraz z firmami NEWAG S.A, CYBID sp. z o.o. i MEDCOM sp. z o.o. w ramach wspólnego projektu pn. „Autonomizacja jazdy tramwajem jako narzędzie wspierające pracę motorniczych” przeprowadziły w Krakowie udany przejazd tramwaju w trybie sterowania autonomicznego. Szkolenia przyszłych motorniczych z wykorzystaniem symulatora tramwaju to kolejna odsłona współpracy uczelni z Miejskim Przedsiębiorstwem Komunikacyjnym w Krakowie.    – Główna zaleta naszych szkoleń polega na tym, że jeszcze przed rozpoczęciem jazd prawdziwym tramwajem, kandydaci na motorniczych mogą zapoznać się z zasadami prowadzenia tego pojazdu i zwrócić szczególną uwagę na obowiązujące przepisy oraz sytuacje, z którymi spotkają się podczas realnej jazdy. Oczywiście, dzięki symulowanej rzeczywistości, wszystko odbywa się w bezpiecznych warunkach i nawet niebezpieczne z puntu widzenia rzeczywistej jazdy zdarzenia, w symulatorze nikomu nie zagrażają, a uczą przyszłych prowadzących prawidłowych zachowań i reakcji – mówi Maciej Górowski z Katedry Pojazdów Szynowych i Transportu, współtwórca i instruktor symulatora. – Wszystkie elementy wyposażenia kabiny symulatora działają tak, jak w rzeczywistym tramwaju, a więc kursanci poznają praktyczne działanie poszczególnych funkcji, o których słyszeli na szkoleniu teoretycznym.   Pierwsze pilotażowe szkolenia z użyciem symulatora tramwaju odbyły się 20 sierpnia, a kolejne 27 sierpnia. W planach są następne. Obecnie między PK a MPK S.A. trwają uzgodnienia warunków dalszej współpracy, których efektem będzie włączenie szkoleń do procesu kształcenia motorniczych w Krakowie. – Szkolenia miały być prowadzone wcześniej, jednak plany pokrzyżowała pandemia koronawirusa. Dla przykładu, w kolejnictwie szkolenia na symulatorach są już standardem. Od 2023 r. egzaminy na licencję maszynisty będą realizowane właśnie z użyciem symulatorów. Wraz z MPK S.A. zrobiliśmy pierwszy krok, by również dla kandydatów na prowadzących tramwaje wdrożyć taki model nauki – dodaje Maciej Górowski z PK.     Symulator tramwaju z Politechniki Krakowskiej     W ramach szkolenia z użyciem symulatora tramwaju NGT6 kursant przejeżdża wirtualne trasy w taki sposób, jak w trakcie jazdy wagonem szkoleniowym. Wszystko zaczyna się w wirtualnej zajezdni, skąd „pojazd” wyjeżdża na ulice miasta. – Symulator ma zaimplementowane trasy fikcyjne oraz te realne, krakowskie, przez co nie ma mowy o jeździe z pamięci. Prowadzący musi przez cały czas obserwować otoczenie, zwracać uwagę na innych uczestników ruchu drogowego, stosować się do obowiązujących przepisów. Musi odpowiednio reagować na sygnalizację, znaki, wskaźniki. Istotnym elementem jest oczywiście utrzymanie prawidłowej prędkości – tłumaczy Maciej Górowski. Symulator umożliwia użytkownikom zapoznanie się z poszczególnymi elementami wyposażenia pulpitu sterowniczego, zasadami obsługi przystanków, systemu zdalnego sterowania zwrotnicami, w tym obserwacji prawidłowego położenia iglic w zwrotnicach itp. Osoby biorące udział w szkoleniu trenują prawidłową jazdę pod izolatorami sekcyjnymi zamontowanymi na sieci trakcyjnej. Urządzenie pozwala również symulować różne usterki i nieprawidłowości w działaniu tramwaju i infrastruktury, w tym wykolejenie pojazdu.       Obejrzyj film o symulatorze tramwaju, zrealizowany na PK przez popularnych youtuberów      Budowa pierwszego w Polsce symulatora tramwaju Bombardier Flexity Classic (NGT6) rozpoczęła się w kwietniu 2006 r. W skład urządzenia wchodzi – wykonana od podstaw na wzór oryginalnej – kabina tramwaju, układ projekcji scenerii jazdy oraz specjalistyczne oprogramowanie komputerowe. Od 2013 r. symulator wykorzystywany jest w kształceniu studentów podczas zajęć dydaktycznych z takich przedmiotów, jak: teoria i inżynieria ruchu pojazdów szynowych, projektowanie środków transportu szynowego, budowa i eksploatacja pojazdów szynowych czy ergonomia i wzornictwo w transporcie. Projekt jest stale rozwijany, dodawane są nowe funkcje i elementy oprogramowania.     (bk)       Na zdjęciu, symulator tramwaju / fot. Katedra Pojazdów Szynowych i Transportu           {fastsocialshare}  

Spotkanie władz uczelni i Wydziału Mechanicznego z Ambasadorem Japonii

    12 sierpnia br. władze uczelni oraz Wydziału Mechanicznego spotkały się na Politechnice Krakowskiej z ambasadorem nadzwyczajnym i pełnomocnym Japonii w Polsce – panem Akio Miyajima. Rozmawiano m.in. na temat współpracy naukowo-technicznej Politechniki Krakowskiej z firmą Toyota.     Władze uczelni reprezentował prorektor ds. studenckich dr inż. Marek Bauer. Wydział Mechaniczny reprezentowali: dziekan prof. dr hab. inż. Jerzy Sładek oraz kierownik Katedry Pojazdów Samochodowych prof. dr hab. inż. Marek Brzeżański. W spotkaniu uczestniczyła także kierownik Działu Współpracy Międzynarodowej PK Katarzyna Baron-Lisiakiewicz. Ambasadorowi w wizycie na Politechnice Krakowskiej towarzyszyli szefowa Działu Kultury Ambasady Japonii Michiko Makino oraz Jacek Mendyk z Działu Kultury Ambasady Japonii.   Przedmiotem rozmów były, miedzy innymi, zagadnienia dotyczące możliwości rozszerzenia współpracy Katedry Pojazdów Samochodowych z firmą Toyota Motor Poland, a także sprawy zastosowania wodoru jako przyszłego nośnika energii w transporcie. Szczególne zainteresowanie ambasadora wzbudziły osiągnięcia Katedry Pojazdów Samochodowych w dziedzinie zasilania wodorem silników spalinowych oraz badań pojazdów wyposażonych w ogniwa paliwowe. Katedra Pojazdów Samochodowych PK prowadzi innowacyjne badania nad silnikami wodorowymi wykorzystywanymi w niektórych samochodach marki Toyota.   Aktualnie Politechnika Krakowska współpracuje z czterema japońskimi uniwersytetami w ramach zawartych porozumień o współpracy. Są to uniwersytety w Gifu, Kochi, Kyushu oraz Instytut Technologii w Kitami. Współpraca dotyczy wspólnych badań naukowych oraz wymiany nauczycieli akademickich i studentów.       Na zdjęciach: 1. Spotkanie przedstawicieli uczelni z gośćmi z Ambasady Japonii; 2. Ambasador Japonii, Akio Miyajima; 3. Uczestnicy spotkania, od lewej: Michiko Makino, Katarzyna Baron-Lisiakiewicz, prof. Marek Brzeżański, ambasador Japonii, Akio Miyajima, dziekan Wydziału Mechanicznego, prof. Jerzy Sładek oraz prorektor ds. studenckich, dr Marek Bauer / fot. Jan Zych         {fastsocialshare}
PK_WIiTCh_RGB

//administracja www - logowanie

Ta witryna używa plików cookies. Dowiedz się więcej.

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close