Skip to content

Aktualności PK

Mens sana in corpore sano – na uczelni dyskutowano o studenckiej aktywności fizycznej. Eksperci biją na alarm

    Konferencja popularno-naukowo „Mens sana in corpore sano – edukacja prozdrowotna młodzieży” odbywa się na Politechnice Krakowskiej z inicjatywy Centrum Sportu i Rekreacji PK (CSiR PK). Główną ideą spotkania jest wymiana poglądów i przedstawienie nowych form edukacji prozdrowotnej młodzieży akademickiej. Z pierwszego dnia obrad wyłania się alarmujący obraz kondycji studentów. Z badań, prowadzonych m.in. przez specjalistów CSiR PK wynika, że problem ze studencką aktywnością fizyczną i ogólną sprawnością jeszcze pogłębił się w pandemii. Eksperci uczestniczący w konferencji biją na alarm i przekonują do konieczności podnoszenia świadomości prozdrowotnej studentów oraz  proponują nowe podejście do modelu prowadzenia obowiązkowych zajęć wychowania fizycznego na uczelniach.    – Przyszłością jest zindywidualizowany program aktywności studenckiej, w którym najpierw diagnozujemy możliwości wydolnościowe studenta, a potem proponujemy mu indywidualny program aktywności, tak by ćwiczył i odżywiał się mądrze i bezpiecznie, w granicach swoich możliwości poprzez takie aktywności, które będzie lubił, chętnie i systematycznie podejmował. My, nauczyciele akademiccy, trenerzy, instruktorzy, musimy się zmieniać i proponować zmiany w klasycznym modelu prowadzenia zajęć ze studentami. Musimy odpowiadać na ich potrzeby i oczekiwania studentów – mówi Barbara Grabacka-Pietruszka, dyrektor Centrum Sportu i Rekreacji Politechniki Krakowskiej. Jak dodaje, taki program indywidualnych zajęć dla studentów opracowali specjaliści z Politechniki Krakowskiej. Koordynuje go dr Andrzej Bahr, związany z PK od 1985 r., znany w Polsce specjalista przygotowania fizycznego, współpracujący w przeszłości z ligowymi klubami piłkarskimi (m.in. Cracovią, Wisłą, Bruk-Betem Termaliką Nieciecza). Program, prowadzony przez specjalistów Centrum Sportu i Rekreacji PK, rozpoczął się w 2016 r. przy wsparciu rektorów uczelni kolejnych kadencji – prof. Kazimierza Furtaka, prof. Jana Kaziora i prof. Andrzeja Białkiewicza. – Nie mieliśmy wtedy pojęcia, jak wstrzelimy się w potrzeby, które pojawiły się, gdy wybuchała pandemia koronawirusa. Dzięki programowi  byliśmy przygotowani na prowadzenie studentów indywidualnie, nawet gdy nie można było odbywać zajęć sportowych w obiektach uczelni – mówi dr Andrzej Bahr.     Program indywidualnej aktywności skierowany jest przede wszystkim do osób o niskim i średnim poziomie wydolności fizycznej, chcących poprawić swoją kondycję. Jest całkowicie dobrowolny. – Program rozpoczyna się od oszacowania, na podstawie testu Astranda-Ryhminga na cykloergometrze, maksymalnego poboru tlenu (VO2max). Wskaźnik ten bardzo wiarygodnie określa stan naszej wydolności. Następnie oceniana jest masa i składa ciała (masa tłuszczowa i beztłuszczowa), a na podstawie tych badań wyjściowych tworzone są indywidualne programy aktywności fizycznej. Obejmują one minimum 3 aktywności fizyczne w tygodniu (przez ok. 45 minut ) o różnej skali intensywności – wyjaśnia dr Andrzej Bahr. Do monitorowania aktywności studenci korzystają z udostępnionych im przez uczelnię urządzeń rejestrujących parametry pracy serca, podobnych do tych, z których korzystają sportowcy. Jak mówił podczas konferencji dr Bahr, efekty indywidualnej pracy ze studentami na PK są bardzo obiecujące: – Już taka prosta aktywność jak trzy spacery tygodniowo mogą znacząco polepszyć kondycję studenta, zwłaszcza takiego, który startuje z poziomu słabej wydolności organizmu.    Udział w programie pozwala też na realizację innego ważnego celu. – Studenci zyskują świadomość prozdrowotną, która zostaje z nimi na resztę bardzo intensywnego zazwyczaj życia zawodowego. Przekonanie, że takie proste zachowania jak rekreacyjna aktywność fizyczna i sposób żywienia, stanowią kluczowe czynniki warunkujące zdrowie, będzie mieć też wpływ na ich dzieci i bliskich. Absolwenci Politechniki mogą się stać się w ten sposób ambasadorami zdrowego stylu życia – podkreśla Barbara Grabacka-Pietruszka. Program realizuje zespół nauczycieli akademickich PK: dr Andrzej Bahr, mgr Marta Jawor, mgr Anita Łagosz-Michalec, mgr Agata Rafałowicz, mgr Marta Tomczyk, mgr Jacek Dybała, mgr Jarosław Dudek, mgr Arkadiusz Jodłowski przy wsparciu dyrektor CSiR oraz władz rektorskich uczelni.   Podczas pierwszego dnia konferencji „Mens sana in corpore sano – edukacja prozdrowotna młodzieży” referaty w Sali Senackiej PK wygłosili: dr hab. Tomasz Pałka, prof. AWF Kraków („Wydolność fizyczna studentów szkół wyższych”), dr hab. Maciej Maciejczyk, prof. AWF Kraków („Aktywność fizyczna studentów i jej wpływ na organizm”), dr hab. Zbigniew Barabasz profesor KPU i dr hab. Emilian Zadarko profesor KPU („Aplikacja mobilna Studenfit jako narzędzie wspierające monitoring sprawności fizycznej studentów ukierunkowanej na zdrowie”), dr Łukasz Tota (AWF Kraków, „Suplementacja diety osób aktywnych fizycznie”) oraz dr Andrzej Bahr („Program indywidualnej aktywności”). Z dyskusji towarzyszącej obradom wynika, że problem spadającego poziomu sprawności studentów nie dotyczy tylko uczelni technicznych, jest już coraz wyraźniej widoczny także wśród studentów akademii wychowania fizycznego.   Druga część obrad toczy się w Ośrodku Żeglarskim PK w Żywcu. W programie m.in. dyskusje nad modelem obowiązkowych i dodatkowych zajęć wychowania fizycznego na polskich uczelniach.   (mas)       Na zdjęciach, konferencja „Mens sana in corpore sano – edukacja prozdrowotna młodzieży” na PK: 1) dr Andrzej Bahr; 2) dr hab. Tomasz Pałka, prof. AWF Kraków; 3) uczestnicy konferencji; 4) dr hab. Emilian Zadarko, prof. KPU / fot. Jan Zych           {fastsocialshare} 

PK wśród uczelni, które podpisały porozumienie o współpracy na rzecz wspierania innowacji przez Erasmus+

    W poniedziałek Politechnika Krakowska wraz z 14 małopolskimi uczelniami zawarły z Województwem Małopolskim i Fundacją Rozwoju Systemu Edukacji, pełniącej rolę Narodowej Agencji Programu Erasmus+ i Europejskiego Korpusu Solidarności, porozumienie o współpracy na rzecz wspierania małopolskich innowacji poprzez program Erasmus+. Wydarzenie miało miejsce w czasie seminarium „Małopolska – wyzwania rozwojowe. Wyjście poza horyzont”, które w dniach 16-17 maja odbywało się w Zakopanem. Podczas trzech paneli dyskusyjnych uczestnicy rozmawiali o gospodarczych, akademickich i geopolitycznych aspektach rozwoju regionu. Istotą umowy dotyczącej programu Erasmus+ jest współpraca powstałego niedawno Erasmus+ InnHUB (międzysektorowego centrum innowacji) z małopolskimi uczelniami, jednostkami samorządu terytorialnego, ośrodkami kształcenia zawodowego, szkołami oraz podmiotami gospodarczymi.   Porozumienie dotyczące wykorzystania możliwości, które daje program Erasmus+, podpisali rektorzy i prorektorzy małopolskich uczelni. W tym gronie, poza Politechniką Krakowską, znalazły się: Uniwersytet Jagielloński, Akademia Górniczo-Hutnicza, Uniwersytet Rolniczy, Uniwersytet Ekonomiczny, Akademia Wychowania Fizycznego, Akademia Muzyczna, Uniwersytet Papieski Jana Pawła II, Krakowska Akademia im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego, Akademia Sztuk Pięknych, Uniwersytet Pedagogiczny, Akademia Ignatianum, Akademia Nauk Stosowanych w Tarnowie, Małopolska Uczelnia Państwowa w Oświęcimiu i Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Nowym Sączu. W imieniu Politechniki Krakowskiej swój podpis pod dokumentem złożył prorektor ds. nauki prof. dr hab. inż. Dariusz Bogdał.     Erasmus+ to program Unii Europejskiej w dziedzinie edukacji, szkoleń, młodzieży i sportu, będący kontynuacją europejskich programów edukacyjnych realizowanych od 1998 r. Jego celem jest wspieranie uczniów, studentów, nauczycieli, wykładowców i wolontariuszy w prowadzeniu międzynarodowych projektów służących podnoszeniu kompetencji. Do udziału w programie są zatem uprawnione także instytucje i organizacje publiczne oraz prywatne wspierające edukację osób w każdym wieku. Na realizację projektów edukacyjnych w nowej edycji programu Erasmus+ (2021-2027) przeznaczona została kwota w wysokości 26 mld euro, dodatkowo powiększona o około 2,2 mld euro z instrumentów zewnętrznych Unii Europejskiej. Środki z programu są o blisko 80 proc. większe niż w poprzedniej edycji (2014-2020).    Wraz z nową perspektywą finansową poszerzono założenia Erasmusa+, który w rezultacie stał się bardziej innowacyjny i inkluzywny, a także bardziej cyfrowy. Będzie miał też kluczowe znaczenie dla planowanego do 2025 r. utworzenia Europejskiego Obszaru Edukacji, dzięki któremu Unia Europejska zamierza m.in. zapewnić wszystkim młodym ludziom dostęp do edukacji i szkoleń o jak najwyższej jakości, umożliwić osobom uczącym się łatwe przemieszczanie się między systemami edukacji w różnych krajach, a także dać im możliwość znalezienia pracy w całej Europie. Rolę Narodowej Agencji Programu Erasmus+ i Europejskiego Korpusu Solidarności pełni Fundacja Rozwoju Systemu Edukacji, która na arenie międzynarodowej reprezentuje Polskę, a w kraju organizuje nabory i nadzoruje finansowanie projektów.    Na początku kwietnia br. w Krakowie powstało Erasmus+ InnHUB – międzysektorowe centrum innowacji, którego celem jest m.in. promocja programu Erasmus+ i możliwości, jakie dają granty realizowane w jego ramach. InnHUB dąży też do integracji potencjału małopolskich uczelni, szkół, ośrodków kształcenia zawodowego i przedsiębiorców na rzecz budowania systemu kształcenia i kształtowania kompetencji zawodowych, a także uzyskania w kolejnych konkursach większej liczby dobrej jakości wniosków o dotację z wysokim stopniem rozwiązań innowacyjnych. Porozumienie podpisane w Zakopanem ma umożliwić realizację tego celu.    (bk, mas)       Na zdjęciu, podpisanie porozumienia o współpracy na rzecz wspierania innowacji przez Program Erasmus+; czwarty od prawej – prof. Dariusz Bogdał / fot. Biuro Prasowe UMWM, KA           {fastsocialshare}

Dziś o godz. 15.00 wykład prof. Oleny Oliynyk o odbudowie i renowacji ukraińskich miast zniszczonych w trakcie wojny

    Dziś o godz. 15.00 w Pawilonie Konferencyjno-Wystawowym „Kotłownia” przy ul. Warszawskiej 24 odbędzie się wykład prof. Oleny Oliynyk z Narodowej Akademii Sztuki i Architektury w Kijowie. Wystąpienie nosi tytuł „Problems of renovation of Ukrainian cities after the 2022 Liberation War”. Wykład ma charakter otwarty. Zostanie przeprowadzony w języku angielskim. Wydarzenie organizuje Katedra Kształtowania Środowiska Mieszkaniowego Wydziału Architektury Politechniki Krakowskiej.    Olena Oliynyk jest profesorem wizytującym na Wydziale Architektury PK, architektką i urbanistką, doktorem architektury i profesorem nadzwyczajnym Wydziału Architektury Narodowej Akademii Sztuki i Architektury w Kijowie na Ukrainie. Jest również wiceprzewodniczącą Narodowego Związku Architektów Ukrainy, członkiem korespondentem Ukraińskiej Akademii Architektury, członkinią ICOMOS (UNESCO) i Komisji Edukacji Architektonicznej UIA. Jej praca obejmuje projektowanie i badania zarówno w skali architektonicznej, jak i urbanistycznej. Obecnie koncentruje się na przestrzeniach miejskich, ochronie dziedzictwa i rozwoju miast historycznych.    Prof. Olena Oliynyk jest autorką ponad 20 projektów urbanistycznych obejmujących rewitalizację historycznych centrów miast Ukrainy, Stanów Zjednoczonych i Zielonego Przylądka; projektowała wiele budynków mieszkalnych i użyteczności publicznej. Przez 15 lat była redaktorem i autorką tekstów o architekturze i designie „Architektura i Prestiż”. Autorka trzech podręczników: „Teorie i koncepcje projektowania”, „Zasady projektowania wnętrz” i „Projektowanie przestrzeni miejskich”. Opublikowała siedem monografii i ponad 150 artykułów.                 {fastsocialshare}  

Politechnika Krakowska współtworzy Interdyscyplinarne Centrum Innowacji 3W

    Przedstawiciele 11 polskich szkół wyższych, w tym Politechniki Krakowskiej, a także Sieci Badawczej Łukasiewicz, podpisali porozumienie o utworzeniu Interdyscyplinarnego Centrum Innowacji 3W. ICI 3W będzie upowszechniać ideę 3W (woda, wodór, węgiel) oraz pomagać we wprowadzaniu na rynek nowych technologii wodnych, wodorowych i węglowych. Centrum zajmie się również opracowaniem diagnozy potencjału i przygotowania strategii rozwoju technologii w obszarach 3W. Dodatkowo, ICI 3W zaoferuje usługi konsultingowe. Dokument dotyczący powstania Interdyscyplinarnego Centrum Innowacji został podpisany 12 maja podczas kongresu Impact’22, który został zorganizowany w Poznaniu.    Projekt 3W: woda-wodór-węgiel to inicjatywa ogłoszona przez Bank Gospodarstwa Krajowego w 2021 r. Celem projektu jest wsparcie świata nauki i biznesu w rozwoju nowoczesnych technologii stosowanych w przemyśle, energetyce i medycynie. Wszystko po to, by zmieniać polską gospodarkę w bardziej innowacyjną i konkurencyjną. Przedsięwzięcie ma aktywizować społeczeństwo, biznes, świat nauki i administrację państwową. Kluczowym elementem realizacji projektu jest powołane niedawno Interdyscyplinarne Centrum Innowacji 3W.    Porozumienie w sprawie jego utworzenia podpisali przedstawiciele jedenastu polskich szkół wyższych: Politechniki Krakowskiej, Politechniki Poznańskiej, Politechniki Warszawskiej, Politechniki Koszalińskiej, Politechniki Rzeszowskiej, Politechniki Opolskiej, Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie, Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu, Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, Uniwersytetu Zielonogórskiego i Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego w Szczecinie oraz przedstawiciel Sieci Badawczej Łukasiewicz. W imieniu PK podpis pod dokumentem złożył prorektor ds. nauki prof. dr hab. inż. Dariusz Bogdał.    ICI 3W będzie wspierać ośrodki naukowe i polskich badaczy, którzy rozwiązują problemy z dostępem do wody, opracowują sposoby wykorzystania wodoru w transformacji energetycznej, tworzą innowacyjne technologie związane z różnymi postaciami węgla pierwiastkowego: grafenu, nanorurek, fulerenów i innych. Te działania oraz integracja polskich środowisk naukowych, badawczo-rozwojowych i gospodarczych pomoże zwiększyć wartość wyników badań naukowych i zintensyfikować wzrost efektywności procesów ich komercjalizacji jako nowych, innowacyjnych rozwiązań w różnych obszarach życia.    Interdyscyplinarne Centrum Innowacji będzie m.in. promować doktoraty wdrożeniowe, tworzyć programy studiów oraz szkolenia związane z 3W. Ponadto, wesprze najlepsze rozwiązania z tego sektora. Członkowie Centrum będą opiniować projekty pod kątem ich innowacyjności i zgodności z ideą 3W, a także weryfikować tzw. poziom TRL – Technology Readiness Level. Centrum będzie też efektywnie wspierać start-upy czy spin-offy, które specjalizują się w tematyce 3W. Do zadań ICI 3W należeć będzie organizowanie seminariów, warsztatów naukowych i konferencji, które zwiększą wiedzę na temat inicjatywy 3W i zaprezentują dobre praktyki w tym zakresie.    Przypomnijmy, że Politechnika Krakowska jest jednym z założycieli Śląsko-Małopolskiej Doliny Wodorowej – stowarzyszenia mającego na celu wspieranie rozwoju gospodarki wodorowej oraz dążenie do zbudowania gałęzi śląsko-małopolskiego przemysłu wodorowego, w tym opartego o produkcję wodoru w procesie elektrolizy z wykorzystaniem energii pozyskiwanej z instalacji OZE oraz wykorzystanie go w energetyce, transporcie, infrastrukturze i przemyśle. Naukowcy z PK od ponad 40 lat prowadzą badania nad wykorzystaniem technologii wodorowych w przemyśle i gospodarce. W latach 2012-2016 na Wydziale Mechanicznym PK, pod kierunkiem prof. Marka Brzeżańskiego, realizowany był ze środków europejskich projekt dotyczący wykorzystania odpadowego wodoru do celów energetycznych. Dzięki tym pracom Katedra Pojazdów Samochodowych WM PK dysponuje obecnie samodzielnie opracowanym, nowoczesnym systemem wtryskowego zasilania wodorem tłokowych silników spalinowych. Czytaj więcej   (bk)       Na zdjęciach, 1) podpisanie porozumienia ws. utworzenia Interdyscyplinarnego Centrum Innowacji 3W, pierwszy od prawej – prof. Dariusz Bogdał / fot. idea3w.org; 2) stanowisko laboratoryjne na Wydziale Mechanicznym PK do badań z użyciem wodoru / fot. Jan Zych           {fastsocialshare}

Program studiów I i II stopnia na „architekturze krajobrazu” z akredytacją IFLA Europe

    Architektura krajobrazu prowadzona na Wydziale Architektury Politechniki Krakowskiej uzyskała ponownie akredytację International Federation of Landscape Architects Europe (na lata 2022-2027). Przedmiotem dokonywanej przez IFLA oceny są programy kształcenia i ich realizacja. – Przyznana akredytacja to wielka korzyść dla naszych absolwentów. Otwiera przed nimi drzwi najlepszych pracowni projektowych w Europie oraz umożliwia członkostwo w zagranicznych izbach zawodowych. Akredytacja IFLA Europe to gwarancja dobrych kwalifikacji – mówi dr hab. inż. arch. Urszula Forczek-Brataniec, prof. PK, prodziekan Wydziału Architektury. Architektura krajobrazu na PK jest wciąż jedynym w Polsce kierunkiem posiadającym pełną akredytację IFLA Europe. To także pierwszy kurs prowadzony przez uczelnię ze Europy Środkowo-Wschodniej, który zdobył uznanie europejskiego środowiska ds. kształcenia.   International Federation of Landscape Architects Europe to europejski oddział najstarszej organizacji zrzeszającej architektów krajobrazu na świecie i uznanej przez UNESCO za reprezentanta i promotora tego zawodu. Obecnie organizacja liczy 34 członków – krajowych stowarzyszeń architektów krajobrazu. Polskich architektów krajobrazu w IFLA reprezentuje obecnie Stowarzyszenie Architektury Krajobrazu (SAK).    IFLA Europe jako jedyna organizacja na poziomie europejskim prowadzi akredytacje dla architektury krajobrazu. IFLA weryfikuje zarówno program kształcenia, jak i jego realizację. Analizie podlega zgodność ze standardami kształcenia promowanymi przez IFLA, m.in. w oparciu o „Charter for Landscape Architectural Education” i „Guidance Document for Recognition or Accreditation”. Uczelnia starająca się o akredytację musi spełnić wymogi kadrowe i programowe zawarte w tych dokumentach. Aktualnie w Europie akredytowanych jest wiele uczelni wyższych, natomiast w Polsce jedynie architektura krajobrazu realizowana na Wydziale Architektury Politechniki Krakowskiej posiada akredytację IFLA Europe dla obu stopni kształcenia na okres najbliższych pięciu lat (2022-2027).    – Architektura krajobrazu to zawód młody i wciąż walczący o swoją pozycję na rynku projektowym w Polsce. Jeśli chcemy dorównać krajom o wysokim poziomie planowania projektowania i zarządzania przestrzenią, włączenie w procesy projektowe architektów krajobrazu jest koniecznością – tłumaczy dr hab. inż. arch. Urszula Forczek-Brataniec, prof. PK, prodziekan Wydziału Architektury, a w latach 2016-2020 sekretarz generalny IFLA Europe. – Przyznana akredytacja to wielka korzyść dla naszych absolwentów. Otwiera przed nimi drzwi najlepszych pracowni projektowych w Europie oraz umożliwia członkostwo w zagranicznych izbach zawodowych, bo akredytacja IFLA Europe to gwarancja dobrych kwalifikacji – dodaje. Dzięki uzyskanej akredytacji, dyplom uzyskany na PK staje się potwierdzeniem nabycia w trakcie studiów kluczowych kompetencji i umiejętności zgodnych ze standardami europejskimi, co ma kluczowe znaczenie na europejskim rynku pracy.   Kierunek architektura krajobrazu na PK oferuje szerokie wykształcenie z zakresu nauk przyrodniczych, rolniczych, technicznych, społecznych i sztuk pięknych oraz umiejętności wykorzystania zdobytej wiedzy w pracy zawodowej. Program studiów na tym kierunku koncentruje się wokół projektowania krajobrazu w różnych skalach: od detalu, poprzez ogród, plac czy park publiczny do skali planistycznej. Istotne są także umiejętności wykorzystywania nowych technologii, umiejętności partycypacyjne, a także świadomość obecnych kierunków projektowania, takich jak: zrównoważony rozwój, rozwiązania oparte na przyrodzie – Nature-Based Solutions, wykorzystywanie usług ekosystemowych, projektowanie uniwersalne. Absolwenci PK posiadają kompetencje w zakresie wykonywania studiów i analiz w różnych skalach inwentaryzacji oraz oceny szaty roślinnej, projektów i planów zagospodarowania terenu, rewaloryzacji obiektów zabytkowych, rekultywacji obszarów poprzemysłowych, budowy i pielęgnowania różnorodnych obiektów architektury krajobrazu, jak również ocen oddziaływania na środowisko.     Program architektury krajobrazu na Politechnice Krakowskiej odpowiada na klimatyczne i społeczne wyzwania współczesności pod względem zakresu przekazywanej wiedzy i umiejętności praktycznych. – Nasi absolwenci przygotowani są do nowoczesnego podejścia, w którym projektowanie wynika z wiedzy o środowisku naturalnym i kulturowym. Podejście to sprawia, że architektura krajobrazu to zawód przyszłości odpowiadający potrzebom naszych czasów – mówi prof. Urszula Forczek-Brataniec.    (bk)     Grafiki, wizualizacje projektów opracowanych przez studentów architektury krajobrazu / materiały Katedry Architektury Krajobrazu WA PK             {fastsocialshare}

Pracownicy PK docenieni przez Stowarzyszenie Inżynierów i Techników Mechaników Polskich

    12 maja podczas XXXIII Walnego Zgromadzenia Delegatów Oddziału Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Mechaników Polskich w Krakowie, naukowcy związani z Politechniką Krakowską zostali uhonorowani odznaczeniami za wkład w rozwój Stowarzyszenia.    Najwyższe odznaczenie SIMP – Odznakę im. Henryka Mierzejewskiego – otrzymali: dr hab. inż. Stanisław Młynarski, prof. PK (Katedra Pojazdów Szynowych i Transportu na Wydziale Mechanicznym), dr hab. inż. Andrzej Sobczyk, prof. PK (Laboratorium Badań Technoklimatycznych i Maszyn Roboczych na Wydziale Mechanicznym) oraz dr hab. inż. Stanisław Łopata (Katedra Energetyki na Wydziale Inżynierii Środowiska i Energetyki).       Złotą Honorową Odznakę SIMP odebrał dr inż. Maciej Michnej z Katedry Pojazdów Szynowych i Transportu WM. Srebrną Honorową Odznaką SIMP został odznaczony dr hab. inż. Grzegorz Zając, prof. PK z Katedry Pojazdów Szynowych i Transportu WM. Brązową Honorową Odznakę SIMP otrzymał dr inż. Andrzej Duda z Katedry Inżynierii Cieplnej i Procesowej WM.    Odznaczenia wręczyli prezes Zarządu Oddziału SIMP w Krakowie Jan Zagórski oraz wiceprezes Zarządu Oddziału SIMP w Krakowie, członek honorowy SIMP dr hab. inż. Roman Wielgosz, prof. PK.          Stowarzyszenie Inżynierów i Techników Mechaników Polskich jest organizacją zrzeszającą ok. 10 tys. inżynierów i techników mechaników wszystkich specjalności oraz zawodów pokrewnych. Historia SIMP sięga 1926 r. Stowarzyszenie składa się z 48 oddziałów oraz 21 sekcji i towarzystw naukowo-technicznych o charakterze branżowym (np. Sekcja Spawalnicza, Energetyczna, Sterowania i Napędu Hydraulicznego, Towarzystwo Naukowo-Techniczne Obrabiarek i Narzędzi, Towarzystwo Okrętowców Polskich KORAB).   Do celów SIMP należą: działanie na rzecz nauki, techniki i gospodarki, w tym przedsięwzięć wdrożeniowych; podnoszenie kwalifikacji zawodowych inżynierów i techników, promocji zatrudnienia, reorientacji zawodowej oraz pomocy w zakresie poszukiwania pracy; tworzenie forum wymiany informacji w zakresie nauki i techniki oraz zagadnień gospodarczych i społecznych; dbałość o przestrzeganie etyki zawodowej inżynierów i techników; popularyzacja osiągnięć nauki, techniki, gospodarki i twórców tych dziedzin; reprezentowanie i obrona interesów zawodowych i osobistych członków; rozwijanie więzi koleżeńskich i zawodowych, troska o zabytki kultury i techniki oraz tradycje i dorobek polskiej myśli technicznej; dbałość o zrównoważony rozwój, w tym o ochronę środowiska racjonalną gospodarkę zasobami naturalnymi oraz wzrost gospodarczy i sprawiedliwy podział korzyści z niego wynikających; propagowanie idei przedsiębiorczości, humanizacji techniki i działalności stowarzyszeniowej.     (mm, bk)      Na zdjęciach, osoby uhonorowane przez SIMP, pierwsze trzy zdjęcia począwszy od lewej: prof. Stanisław Młynarski, prof. Andrzej Sobczyk, dr hab. inż. Stanisław Łopata; kolejne trzy zdjęcia, od lewej: dr inż. Maciej Michnej, prof. Grzegorz Zając, dr inż. Andrzej Duda / fot. SIMP               {fastsocialshare}

Naukowcy z Politechniki Krakowskiej pracują nad detektorem fałszywych treści w przestrzeni publicznej

    Na Politechnice Krakowskiej trwają prace nad wykrywaczem deepfake’ów w treściach wideo, audio i obrazach. Rozprzestrzeniane m.in. w Internecie, zwłaszcza w mediach społecznościowych, fałszywe materiały tego typu stają się coraz bardziej niebezpieczne. Mogą być narzędziem cyberprzestępstw, a także politycznej walki i społecznych manipulacji. Naukowcy Politechniki Krakowskiej do walki z deepfake’ami chcą użyć ich … własnej broni – nowoczesnych technik opartych na sieciach neuronowych i metodach uczenia głębokiego. Prace nad projektem pt. „Detekcja zmanipulowanych treści audio-wideo w celu ochrony przed rozprzestrzenianiem wiadomości o charakterze deepfake” prowadzone są w ramach I konkursu „Infostrateg” Narodowego Centrum Badań i Rozwoju. Zespół z PK otrzymał na nie dofinansowanie w wysokości blisko 4 mln zł.   – Zakładamy, że te same lub pokrewne metody uczenia maszynowego, które są wykorzystywane do produkcji treści typu deepfake, mogą być użyte do detekcji zmanipulowanych treści – mówi kierownik projektu dr hab. inż. Michał Bereta, prof. PK z Wydziału Informatyki i Telekomunikacji Politechniki Krakowskiej. W finale prac jego zespołu powstanie automatyczny system do weryfikacji treści typu obraz/dźwięk/wideo, z którego będą mogli korzystać m.in. pracownicy mediów, redakcje, agencje PR i inne podmioty, chroniące wizerunek swoich klientów i produktów, portale internetowe i społecznościowe, policja i inne służby zapewniające bezpieczeństwo, także organizacje pozarządowe i wszyscy zainteresowani sprawdzaniem wiarygodności treści. – Stworzymy narzędzie, które będzie w stanie szybko ocenić, czy badany materiał – zdjęcie, materiał wideo, materiał audio – jest autentyczny, zmanipulowany, czy też całkowicie wykreowany za pomocą metod generatywnych. Wykrywacz może mieć formę prostego w obsłudze serwisu internetowego, który oceni dany materiał albo konkretny adres internetowy i wszystkie dostępne pod nim materiały graficzne, wideo i audio. Można też będzie stale monitorować dany adres internetowy albo – chroniąc konkretną osobę przed atakami typu deepfake – pojawiające się w sieci materiały z jej udziałem – mówi Michał Bereta.     Deepfake – co to jest?   Zjawisko deepfake jest stosunkowo nowe – datowane na rok 2017, gdy użytkownik internetowego forum Reddit o nazwie „deepfakes” zapoczątkował niechlubny trend udostępniania filmów pornograficznych, w których zamiast twarzy aktorek umieszczano twarze znanych celebrytek. Do osiągnięcia tego efektu użyte zostały nowoczesne techniki oparte na sieciach neuronowych i metodach uczenia głębokiego. Już wcześniej, po zaproponowaniu w roku 2014 sieci GAN (Generative Adversarial Networks), czyli modeli będących w stanie generować nowe obrazy, pojawiły się niesamowite możliwości zastosowań sieci neuronowych w wirtualnych manipulacjach treściami. Sztandarowym przykładem była możliwość preparowania zdjęć ludzi, którzy nigdy nie istnieli (łatwy dostęp do serwisu z takimi zdjęciami, ułatwia np. tworzenie fałszywych kont w serwisach społecznościowych).    Obecnie najczęściej jako deepfake rozumie się jakąkolwiek nieprawdziwą informację, która rozprzestrzenia się wirusowo zazwyczaj poprzez media społecznościowe bądź kanały medialne niezbyt dbające o weryfikację źródeł dystrybuowanych przez siebie informacji. W bardziej wąskim i specjalistycznym znaczeniu, termin ten opisuje zawartość medialną, zazwyczaj video lub audio, która wygenerowana została z wykorzystaniem metod obliczeniowych sztucznej inteligencji (SI), nowoczesnych metod uczenia głębokiego. Nazwa deepfake wzięła się z połączenia „deep learning” (ang. głębokie uczenie)  oraz „fake”(fałszywy).     „Fałszywką” w demokrację   – W ostatnich latach użycie nowoczesnych metod obliczeniowych SI lawinowo się rozpowszechniło, również na obszary związane ze sceną i życiem politycznym. To sprawia, że problematyka deepfake została zauważona szerzej – zarówno w mediach, jak i w świadomości decydentów politycznych oraz różnego rodzaju organizacji dbających o porządek społeczny. Dostrzegać zaczęto wiele zagrożeń, nie tylko możliwość osobistego zniesławienia, jak w przypadku zmanipulowanych filmów pornograficznych, ale również możliwość wykorzystania tego typu materiałów do nieczystej gry politycznej, a nawet zakłócania procesu wyborczego w krajach demokratycznych – mówi prof. Bereta.    Naukowe zainteresowanie  wypracowaniem metod rozpoznawania deepfake’ów pojawiło się wcześniej, zaraz za technikami wytwarzania takich materiałów audio/wideo. Za tym idzie z kolei zainteresowanie rynku komercyjnymi rozwiązaniami do detekcji deepfake’ów. W skali światowej pojawiają się pierwsze próby oferowania usług weryfikacji treści, ale – m.in. ze względów bezpieczeństwa pracujące nad nimi firmy – nie upubliczniają szczegółów implementacyjnych swoich modeli detekcyjnych. – Produkty tego typu jak wykrywacz, nad którym pracujemy w Krakowie, pozostają często w zasobach państw, w których powstają – podkreśla ekspert Politechniki. – W naszym rozwiązaniu zaproponujemy unikatowe techniki obliczeniowe, na rynku polskim nie są znane jeszcze rozwiązania odpowiadające naszemu funkcjonalnością i dostępnością.      Naukowa broń do detekcji   W narzędziu do detekcji deepfaków naukowcy z PK zamierzają zastosować nie tylko sieci neuronowe, lecz również opracować specjalne lokalne deskryptory, optymalizację rozwiązań z wykorzystaniem ewolucyjnych algorytmów optymalizacyjnych oraz rozwiązania hybrydowe. – Elastyczna implementacja modeli detekcyjnych pozwoli na ich zintegrowanie z zewnętrznymi rozwiązaniami za pomocą specjalnego API. Rozwiązanie nie będzie miało charakteru zamkniętego. Nawet po zakończeniu prac nad projektem modele detekcyjne będą mogły być dostosowywane do nowych rodzajów materiałów deepfake poprzez analizowanie nowych danych trenujących – zapowiada prof. Michał Bereta.    W projekcie planowany jest rozwój metod wykrywania materiałów deepfake, zarówno w postaci pojedynczych obrazów, jak i nagrań wideo. Wykorzystane w tym celu zostaną różne metody uczenia maszynowego, nie tylko sztuczne sieci neuronowe. Planowane jest również wykorzystanie algorytmów wykrywania anomalii, jak również wykorzystanie ewolucyjnych algorytmów w celu optymalizacji lokalnych deskryptorów obrazów, tak by opracowane w ten sposób deskryptory były bardziej skuteczne w wykrywaniu charakterystycznych błędów i niedociągnięć metod generowania materiałów deepfake.            Trwa wyścig zbrojeń   Naukowcy Politechniki Krakowskiej prognozują, że podobnie jak pomiędzy twórcami wirusów komputerowych oraz autorami programów antywirusowych trwa nieustający wyścig zbrojeń, tak podobna sytuacja będzie miała miejsca pomiędzy twórcami materiałów deepfake a badaczami SI, którzy będą się starali opracować jak najlepsze metody ich wykrywania. – Pojawienie się głośnych medialnie przypadków prób groźnego wykorzystania fałszywych materiałów w celu walki politycznej, zniesławienia bądź oszustwa czyni nasz projekt jeszcze bardziej pożądanym rynkowo – uważa prof. Michał Bereta.    Prace nad projektem pt. „Detekcja zmanipulowanych treści audio-wideo w celu ochrony przed rozprzestrzenianiem wiadomości o charakterze deepfake” prowadzone są w ramach I konkursu „Infostrateg” Narodowego Centrum Badań i Rozwoju. Zespół naukowców z Politechniki Krakowskiej (dr hab. inż. Michał Bereta, prof. PK, dr inż. Paweł Jarosz, dr Adam Marszałek, wspierani przez dr. hab. Pawła Karczmarka, prof. Politechniki Lubelskiej) otrzymał na nie dofinansowanie w wysokości blisko 4 mln zł. Głównym celem badań naukowych i prac rozwojowych w ramach programu „Infostrateg” jest rozwój polskiego potencjału SI poprzez opracowanie rozwiązań wykorzystujących sztuczną inteligencję i blockchain, a mających bezpośrednie zastosowanie w praktyce.    (mas)     Grafiki użyte w tekście przedstawiają wygenerowane sztucznie zdjęcia nieistniejących ludzi z podpowiedzią dla wykrywaczy treści typu deepfake               {fastsocialshare}  

Energetyka w chmurze na Politechnice Krakowskiej przy wsparciu ABB

    Studenci i doktoranci Politechniki Krakowskiej mogą poznawać przemysł 4.0 nie tylko w teorii. Wkrótce w ramach zajęć na Wydziale Inżynierii Elektrycznej i Komputerowej zaczną tworzyć symulacje z wykorzystaniem cyfrowej rozdzielnicy, podłączonej do chmury obliczeniowej. Technologia, którą dostarczy firma ABB, posłuży m.in. do prowadzenia projektów badawczych na potrzeby sektorów energetyki zawodowej i przemysłu. To nowy obszar w trwającej już na wielu polach współpracy Politechniki Krakowskiej i ABB.    By przybliżyć studentom zagadnienia i możliwości rozwiązań dla przemysłu 4.0, Politechnika Krakowska podpisała list intencyjny o współpracy ze spółką ABB w Polsce. Od dłuższego czasu pracownicy firmy ABB angażują się w życie uczelni prowadząc m.in. wykłady i szkolenia. W minionym roku ABB i Politechnika Krakowska otworzyły Centrum Materiałów Funkcjonalnych i Zaawansowanych Procesów Wytwarzania (CEFUMA). Tym razem współpraca przeniosła się do laboratorium Wydziału Inżynierii Elektrycznej i Komputerowej, gdzie na początku 2022 r. stanie inteligentna rozdzielnica niskiego napięcia. Urządzenie zostanie podłączone do chmury obliczeniowej i zintegrowane ze stanowiskami laboratoryjnymi, na których już zainstalowano aparaturę zasilającą i nadzorczą ABB, m.in. zabezpieczenia silnikowe nn, sterowniki programowalne, układy pomiarowe, terminale zabezpieczeniowe Sn.      – W laboratorium Wydziału Inżynierii Elektrycznej i Komputerowej mamy działający model systemu elektroenergetycznego, który w przyszłości inżynierowie będą obsługiwali w zakładach produkcyjnych i energetycznych. To najnowsza technologia dostępna na rynku. Dzięki niej wspólnie ze studentami możemy przeprowadzać badania z obszaru energetyki konwencjonalnej. W przyszłym roku postaramy się stworzyć nowe zastosowanie dla cyfrowej rozdzielnicy i opracować rozwiązanie, które zapewni ciągłość działania procesu technologicznego, nawet gdy w układzie nastąpi zanik napięcia – mówi mgr inż. Łukasz Sołtysek z WIEiK PK, kierownik projektu „Badania zabezpieczeń niskiego napięcia w standardzie rozdzielnicy cyfrowej, wpisującej się w koncepcję Przemysłu 4.0.” Celem projektu jest stworzenie systemu bezpieczeństwa, który w przyszłości mógłby zapobiegać nawet tak wielkim awariom jak blackout i długotrwała przerwa w dostawie energii elektrycznej, grożąca katastrofalnymi  skutkami społecznymi i gospodarczymi.   Wszystkie urządzenia w politechnicznym laboratorium będą ze sobą połączone i wpięte do chmury obliczeniowej, tak jak to ma miejsce w rzeczywistych rozwiązaniach przemysłowych. Rolę nadrzędnego systemu, agregującego dane ze wszystkich odbiorników w laboratorium (w tym z rozdzielnicy) będzie pełnić ABB Ability Energy and Asset Manager, do którego dostęp możliwy jest za pośrednictwem urządzeń podłączonych do Internetu np. urządzeń mobilnych. To bardzo użyteczne, także w sytuacji nauki zdalnej.    – Jeszcze kilka lat temu wiedza o przetwarzaniu w chmurze obliczeniowej była zarezerwowana dla działów IT. Obecnie trend ten ulega zmianie, a jego znaczenie dla inżynierów poszczególnych działów technicznych rośnie z roku na rok. Młodzi ludzie powinni więc poznawać możliwości takich technologii już w trakcie studiów. To dziś wymóg rynku pracy i jedna z bardziej istotnych kompetencji w przemyśle i energetyce, które w coraz większym stopniu korzystają z cyfryzacji – mówi Radosław Dudzik z ABB.    ABB od ponad 20 lat współpracuje ze środowiskiem akademickim w Polsce. Z Politechniką Krakowską realizuje wspólne projekty nie tylko w Centrum Materiałów Funkcjonalnych i Zaawansowanych Procesów Wytwarzania (CEFUMA), ale też patronując kilku politechnicznym kierunkom studiów. Studenci uczelni korzystają ze wsparcia ekspertów firmy także w ramach Koła Naukowego ABB. To w nim powstały tak unikatowe projekty jak biomimetyczna proteza dłoni sterowana impulsami EMG czy proteza kończyny dolnej dla baletnicy, opracowane przez studentki Wydziału Mechanicznego PK Agnieszkę Tkaczyk oraz Zuzannę Gwiazdonik i Annę Wątek. Studenci PK mogą również odbywać praktyki i staże w Korporacyjnym Centrum Technologicznym ABB w Krakowie. Firma wspiera nie tyko uczelnie z Krakowa, ale też z Wrocławia i Gdańska.    (mas, abb)     Fot. Jan Zych         {fastsocialshare}

Dr inż. Stanisław Czernik, konstruktor wieży widokowej w Krynicy-Zdroju, z nagrodą „Małopolski Inżynier Budownictwa”

    Dr inż. Stanisław Czernik (na zdjęciu / fot. Jan Zych) z Wydziału Architektury, konstruktor wieży widokowej ze ścieżką przyrodniczo-edukacyjną w koronach drzew w Krynicy-Zdroju, odebrał podczas gali branży budowlanej i architektonicznej statuetkę „Małopolski Inżynier Budownictwa” za 2019 r. (kategoria: Projektowanie). Nagroda została przyznana w 2020 r., ale – w związku z sytuacją epidemiczną – jej wręczenie odbyło się w październiku br.    Konkurs „Małopolski Inżynier Budownictwa” organizowany jest od 2009 r. Nagradzani są w nim inżynierowie będący członkami Małopolskiej Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa w Krakowie. Laureatami mogą też zostać członkowie Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa, ale za wybitne osiągnięcia dotyczące obiektów budowlanych oddanych do użytku na terenie Małopolski. Uroczysta gala wręczenia nagród odbyła się w październiku w Operze Krakowskiej. Wziął w niej udział m.in. minister infrastruktury Andrzej Adamczyk.    Zdobywca statuetki „Małopolski Inżynier Budownictwa” w kategorii Projektowanie – dr inż. Stanisław Czernik – studiował na Wydziale Inżynierii Lądowej Politechniki Krakowskiej. Pracę magisterską pt. „Projekt konstrukcyjno-budowlany pensjonatu w stylu zakopiańskim” obronił w 2010 r. Od 2018 r. pracuje na Wydziale Architektury PK (Katedra Projektowania Architektoniczno-Budowlanego). Prowadzi ze studentami następujące przedmioty: „Konstrukcje budowlane”, „Mechanika budowli”, „Projektowanie zintegrowane” oraz fakultet „Zagadnienia konstrukcyjne w krajobrazie”.    W 2019 r. w Krynicy-Zdroju otwarta została pierwsza w Polsce wieża widokowa ze ścieżką edukacyjną wijącą się wśród koron drzew, według projektu architektów Jana Karpiela „Bułecki” i Wojciecha Trzebuni „Twardego”. Za konstrukcję obiektu odpowiadał zespół pod kierunkiem Stanisława Czernika. Przedsięwzięcie uzyskało tytuł „Budowa Roku 2019” (nagroda I stopnia). Wieża zlokalizowana jest w lasach pasma Jaworzyny Krynickiej. Liczy 49,5 m wysokości. Prowadzi do niej – wznosząca się stopniowo – trasa edukacyjna podpierana przez 18 wież i 87 słupów. Ścieżka mierzy 1030 m i jest obecnie najdłuższą tego typu realizacją w Polsce, cieszącą się dużą popularnością wśród turystów. Dr inż. Stanisław Czernik poświęcił tematyce wież i platform widokowych swoją rozprawę doktorską, którą obronił w 2021 r. na Wydziale Architektury Politechniki Krakowskiej.    Jednym z podstawowych celów dysertacji była próba kompleksowej analizy współcześnie występujących form strukturalnych i zastosowań funkcjonalnych wież i platform widokowych, które dostosowywane są do obsługi ruchu turystycznego wraz z oceną możliwości spełnienia wymogów w zakresie użytkowania ich przez osoby o ograniczonej zdolności ruchowej oraz małe dzieci. Ponadto autor podjął próbę sformułowania zasad kształtowania form architektonicznych wież i ścieżek napowietrznych zlokalizowanych w chronionych obszarach przyrodniczych z określeniem zalecanych systemów posadowienia takich obiektów.   W swojej pracy zawodowej dr inż. Stanisław Czernik brał udział w działaniach związanych z ochroną Zamku Królewskiego na Wawelu, Łazienek Królewskich w Warszawie czy ruin zamku w Czorsztynie i Mirowie. Sporządzał projekty konstrukcyjne stadionów piłkarskich (Stadion Miejski w Łodzi, stadion GKS Tychy), budynków użyteczności publicznej (np. Przyrodniczo-Medyczne Centrum Badań Innowacyjnych w Rzeszowie), budynków wielorodzinnych, a także wież widokowych w Kurzętnikach koło Ostródy oraz w Rzykach koło Andrychowa.    (bk)           {fastsocialshare}

Nagrody Generalnego Konserwatora Zabytków i Stowarzyszenia Konserwatorów Zabytków dla prac z PK

    Poznaliśmy laureatów Konkursu Generalnego Konserwatora Zabytków RP oraz Zarządu Głównego Stowarzyszenia Konserwatorów Zabytków na najlepsze prace studialne, naukowe oraz popularyzatorskie, dotyczące ochrony zabytków i muzealnictwa. W gronie nagrodzonych nie mogło zabraknąć autorów związanych z Wydziałem Architektury Politechniki Krakowskiej.    Na konkurs wpłynęło 47 prac – 8 doktorskich, 29 magisterskich, 1 inżynierska, 4 wieńczące studia podyplomowe oraz 5 opracowań naukowych – z następujących uczelni i instytucji: Politechnika Krakowska, Akademia Sztuk Pięknych w Krakowie, Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie, Politechnika Warszawska, Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu, Wyższa Szkoła Techniczna w Katowicach, Uniwersytet Jagielloński, Uniwersytet Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy, Politechnika Wrocławska, Instytut Kaszubski w Gdańsku, Fundacja Doliny Pałaców i Ogrodów Kotliny Jeleniogórskiej, Muzeum w Gliwicach, Instytut Myśli Polskiej im. Wojciecha Korfantego.   Po zapoznaniu się z pracami, Komisja Konkursowa przyznała 10 nagród, każda w wysokości 5 tys. zł oraz 11 wyróżnień. W kategorii książka (monografia naukowa) nagrodę zdobyła dr inż. arch. Anna Staniewska z Katedry Architektury Krajobrazu Wydziału Architektury Politechniki Krakowskiej. Autorka została doceniona za monografię pt. „Obłędne Ogrody. Idea krajobrazu terapeutycznego w kompozycji zespołów szpitali psychiatrycznych XIX i początku XX wieku”, przedstawiającą genezę i ewolucję, a także interdyscyplinarne korzenie kształtowania krajobrazu jako wsparcia terapii w dawnych zakładach dla osób chorych psychicznie. Opierając się na obszernej bazie źródłowej, dr inż. arch. Anna Staniewska opisała przestrzeń kulturową charakterystyczną dla otoczenia szpitali psychiatrycznych z przełomu XIX i XX w., które lokowano w drobiazgowo zaprojektowanych parkach, nierzadko budując w pobliżu obiekty gospodarcze i ogrody użytkowe, umożliwiające realizację terapii zajęciowej. W pracy przywołano szereg modelowych europejskich przykładów klinik, które wiodły prym w okresie, gdy rodziła się psychiatria jako osobna gałąź medycyny. Książka „Obłędne Ogrody” została opublikowana w 2020 r. przez Wydawnictwo Politechniki Krakowskiej, które – właśnie za tę monografię – zdobyło Wyróżnienie Rektora Uniwersytetu Warszawskiego dla Publikacji Akademickiej w Dziedzinie Nauk Społecznych i Humanistycznych (2021 r.).    W kategorii praca doktorska nagrodę otrzymała m.in. dr inż. arch. Dominika Długosz – autorka obronionej na Wydziale Architektury PK rozprawy pt. „Adaptacja zabytkowych kościołów katolickich do nowych funkcji na wybranych przykładach w Polsce oraz Europie zachodniej” (promotor: prof. dr hab. inż. arch. Andrzej Kadłuczka). Mgr inż. arch. kraj. Aleksandra Skrzypek została jedną z laureatek w kategorii praca magisterska. Komisja nagrodziła jej dyplom pt. „Rewitalizacja obszaru dawnych klinik w dzielnicy Wesoła w Krakowie” (promotor: dr hab. inż. arch. Katarzyna Hodor, prof. PK; współpromotor: dr inż. arch. kraj. Miłosz Zieliński).    Więcej informacji na temat Konkursu Generalnego Konserwatora Zabytków RP oraz Zarządu Głównego Stowarzyszenia Konserwatorów Zabytków tutaj.    (bk)             {fastsocialshare}

Pracownicy PK w prestiżowym rankingu najbardziej wpływowych ludzi nauki na świecie

    Naukowcy z Politechniki Krakowskiej zostali sklasyfikowani w najnowszej edycji prestiżowego rankingu TOP 2%, zawierającego nazwiska badaczy, których publikacje są najczęściej cytowane przez innych autorów.   Zestawienie najbardziej wpływowych ludzi nauki na świecie opracowywane jest przez Uniwersytet Stanforda, wydawnictwo Elsevier i firmę SciTech Strategies. Ranking zawiera uszeregowane nazwiska 2 proc. naukowców, których publikacje są najczęściej cytowane przez innych autorów. Całość dorobku naukowego poszczególnych badaczy we wszystkich dziedzinach nauki, oceniana jest według indeksu bibliometrycznego, który uwzględnia następujące kryteria: indeks Hirscha, liczbę cytowań (z uwzględnieniem autocytowań), Impact Factor, miejsce i rolę na liście autorów (pierwsze, ostatnie miejsce).   Na liście TOP 2% uwzględniono prawie 190 tys. osób z całego świata – specjalistów z 22 dyscyplin podzielonych na 176 bardziej szczegółowych dziedzin. W zestawieniu znalazło się 957 badaczy pracujących w polskich ośrodkach naukowych.      Pracownicy Politechniki Krakowskiej na liście TOP 2%:  prof. dr hab. inż. Krzysztof Pielichowski (Wydział Inżynierii i Technologii Chemicznej) prof. dr hab. inż. Dariusz Bogdał (Wydział Inżynierii i Technologii Chemicznej) prof. dr hab. inż. Jan Taler (Wydział Inżynierii Środowiska i Energetyki) prof. dr hab. inż. Jarosław Handzlik (Wydział Inżynierii i Technologii Chemicznej) dr Marek Malinowski (Wydział Informatyki i Telekomunikacji) prof. dr hab. inż. Dawid Taler (Wydział Inżynierii Środowiska i Energetyki) dr hab. inż. Lesław Bieniasz, prof. PK (Wydział Informatyki i Telekomunikacji) dr hab. inż. Sławomir Wybraniec, prof. PK (Wydział Inżynierii i Technologii Chemicznej) prof. dr hab. inż. Aleksander Muc (Wydział Inżynierii Materiałowej i Fizyki) dr hab. inż. Radomir Jasiński, prof. PK (Wydział Inżynierii i Technologii Chemicznej)   Na stronie z wynikami rankingu TOP 2% zostało też opublikowane zestawienie osób, których publikacje były najczęściej cytowane przez innych autorów w 2020 r.     Pracownicy Politechniki Krakowskiej na liście TOP 2% za rok 2020: dr hab. inż. Paweł Pławiak, prof. PK (Wydział Informatyki i Telekomunikacji) prof. dr hab. inż. Krzysztof Pielichowski (Wydział Inżynierii i Technologii Chemicznej) prof. dr hab. inż. Dawid Taler (Wydział Inżynierii Środowiska i Energetyki) prof. dr hab. inż. Jan Taler (Wydział Inżynierii Środowiska i Energetyki) dr hab. inż. Izabela Hager, prof. PK (Wydział Inżynierii Lądowej) prof. dr hab. inż. Edyta Plebankiewicz (Wydział Inżynierii Lądowej)  prof. dr hab. inż. Aleksander Prociak (Wydział Inżynierii i Technologii Chemicznej) dr hab. inż. Radomir Jasiński, prof. PK (Wydział Inżynierii i Technologii Chemicznej) prof. dr hab. inż. Dariusz Bogdał (Wydział Inżynierii i Technologii Chemicznej) prof. dr hab. Stanisław Drożdż (Wydział Informatyki i Telekomunikacji) dr hab. inż. Sławomir Wybraniec, prof. PK (Wydział Inżynierii i Technologii Chemicznej) dr hab. inż. Jacek Pietraszek, prof. PK (Wydział Mechaniczny) prof. dr hab. inż. Aleksander Muc (Wydział Inżynierii Materiałowej i Fizyki) dr Marek Malinowski (Wydział Informatyki i Telekomunikacji)     Lista TOP 2% dostępna jest na stronie internetowej: elsevier.digitalcommonsdata.com             {fastsocialshare}  

Nauce można i należy ufać nawet w najtrudniejszych czasach – rozmowa z prof. Andrzejem Białkiewiczem

    W dzisiejszym wydaniu dziennika „Rzeczpospolita” ukazała się rozmowa z rektorem Politechniki Krakowskiej prof. dr. hab. inż. arch. Andrzejem Białkiewiczem.     Renoma, świetna kadra, różnorodna oferta studiów, bogata infrastruktura. Czy to dziś wystarczy, by zachęcić kandydatów na studia?    Prof. dr hab. inż. arch. ANDRZEJ BIAŁKIEWICZ, rektor Politechniki Krakowskiej: – Politechnika Krakowska ma mocną markę, słyniemy z dobrej dydaktyki, mocnej kadry nauczycielskiej, możemy pochwalić się udanymi karierami zawodowymi naszych absolwentów i współpracą z pracodawcami. Ale oferujemy coś więcej niż dobre studia dodatkowe możliwości rozwoju. Zachęcamy do pozytywnej rywalizacji m.in. w ramach działalności naszych kół naukowych, najlepsi studenci otrzymują atrakcyjne nagrody finansowe na swój rozwój. Kreatywność młodych wspieramy przez nasz FutureLab laboratorium studenckich innowacji, które finansuje najbardziej wizjonerskie projekty. Inwestujemy także w aktywnych studentów-naukowców, oferując im fundusz stypendialny wsparcie finansowe dostają najlepsi autorzy wysoko punktowanych publikacji, uczestnicy prestiżowych projektów badawczych, zdobywcy nagród w konkursach krajowych i zagranicznych. Dzięki tym działaniom studenci mają szansę na zbudowanie bogatego CV już podczas studiów. Jako uczelnia techniczna o wysokich aspiracjach zwracamy uwagę, by nasi studenci mogli korzystać z wysokiej klasy laboratoriów. Systematycznie poprawiamy warunki studiowania, szczególnie dla osób z niepełnosprawnościami, poprzez zwiększenie dostępności architektonicznej, cyfrowej i informacyjnej. Oprócz tego powiększyliśmy pakiet pomocy materialnej dla studentów, np. zwiększyliśmy wysokość stypendium rektora do poziomu jednego z najwyższych w Polsce.     Oferta kierunków studiów na uczelni to mieszanka klasyki i nowoczesności. Które z nich cieszą się największą popularnością?   – Budownictwo i architektura to od lat najchętniej wybierane studia, ale w ostatnich latach dołączyły do nich także kierunki IT: informatyka, informatyka stosowana oraz informatyka w inżynierii komputerowej notujemy na nich nawet powyżej 10 osób na miejsce. W ostatnich dwóch, trzech latach widać też wyraźny wzrost zainteresowania kierunkami związanymi ze środowiskiem, jego ochroną, zrównoważonym planowaniem i rozwojem miast i regionów czy odnawialnymi źródłami energii. Z jednej strony oferujemy kandydatom pewien kanon klasycznych dla naszej uczelni kierunków, takich jak budownictwo, transport, architektura, architektura krajobrazu, inżynieria środowiska, technologia chemiczna, mechanika i budowa maszyn, automatyka i robotyka, co wynika nie tylko z tradycji, ale też z niesłabnącego zapotrzebowania rynku pracy na wysokiej klasy kadry inżynierskie z tych branż. Z drugiej strony jesteśmy otwarci na nowe potrzeby gospodarki i rynku pracy, stąd w naszej ofercie znaleźć można nowości: odnawialne źródła energii i infrastruktura komunalna, inżynieria medyczna, biotechnologia, nanotechnologie i nanomateriały, inżynieria czystego powietrza, geoinformatyka czy infotronika. Stale też poszerzamy ofertę kształcenia w języku angielskim.     W czerwcu uczelnia przyjęła nową strategię rozwoju na lata 2021–2025. Jakie cele stawia sobie Politechnika Krakowska na przyszłość?   – Zależy nam na osiągnięciu najwyższej jakości kształcenia poprzez rozbudowę nowoczesnych technik kształcenia i komunikacji ze studentami, wizjonerskie programy studiów tworzone we współpracy z pracodawcami i partnerami zagranicznymi, poszerzenie oferty kształcenia w języku angielskim oraz stałe dopasowywanie oferty kształcenia praktycznego do potrzeb rynku pracy. Priorytetem będzie też podnoszenie jakości badań naukowych oraz wysokie oceny dorobku PK i jej pracowników w ramach ewaluacji dyscyplin naukowych. Najbliższym celem jest uzyskanie w nadchodzącej ocenie kategorii nie niższej niż B+ dla ośmiu dyscyplin uprawianych na PK. Uczelnia przeszła reformy, które mają w tym pomóc. Działamy w nowej strukturze z ośmioma wydziałami, każdy z wiodącą dyscypliną naukową. Powołaliśmy Centrum Doskonalenia Badań Naukowych, które pomaga w aplikowaniu o projekty badawcze oraz opracowywaniu wartościowych interdyscyplinarnych artykułów naukowych. Jeszcze mocniej chcemy postawić na innowacyjne projekty badawcze, realizowane także we współpracy z otoczeniem gospodarczym, samorządowym i ogólnoakademickim. Stąd inwestycje przy wsparciu ogromnych środków unijnych w nowe laboratoria: Laboratorium Aerodynamiki Środowiskowej, Centrum Proekologicznych Technologii Energetycznych, Laboratorium Ultraprecyzyjnych Pomiarów Współrzędnościowych w ramach Narodowej Sieci Metrologii Współrzędnościowej. Priorytetem jest także poprawa warunków studiowania i pracy na PK, stąd ambicja, by wszystkie nasze wydziały miały własne siedziby. Czekają na nie Wydział Inżynierii Materiałowej i Fizyki oraz Wydział Informatyki i Telekomunikacji. Mamy też „Zielony plan dla Politechniki” program działań proekologicznych na uczelni i rewitalizacji wszystkich naszych kampusów w Krakowie.     Jakiego wsparcia potrzebują szkoły wyższe w związku z dynamicznymi zmianami, jakie zachodzą?   – Uczelnie potrzebują prawnej i finansowej stabilności, po to, by planować działania długoterminowo i spokojnie realizować swoją misję. Pandemia pokazała, że nauce można i należy ufać nawet w ekstremalnie trudnych sytuacjach. Na Politechnice Krakowskiej dobrze to widzimy w rosnącej liczbie zaproszeń i zleceń dla naszych ekspertów do udziału w gremiach i projektach, które mają rozwiązać palące problemy miast, regionów, kraju. Bez naukowców nie da się powstrzymać zmian klimatu, rozprawić ze smogiem, przeprowadzić transformacji energetycznej, walczyć z chorobami cywilizacyjnymi. Wciąż jednak wobec nasilenia różnych form populizmu trzeba stać na straży naukowej wiedzy, odważnie bronić jej osiągnięć, bo w dobie „mądrości z internetów” łatwo dezinformacją czy fake newsem zakrzyczeć autorytet naukowca.      Pandemia mocno zmieniła uczelnie. Jak wpłynęła na funkcjonowanie PK?   – Szybciej przeprowadziliśmy inwestycje w infrastrukturę informatyczną, sprawniej korzystamy z narzędzi elektronicznych wspierających kształcenie. Dziś mamy jednak jeszcze więcej dowodów na to, że uniwersytet opiera się na relacjach, bezpośrednich kontaktach akademickich i nie zastąpimy ich techniką. Do pełnego rozkwitu talentów naszych wychowanków i naukowców potrzebujemy międzyludzkich relacji. Z niecierpliwością czekamy więc na akademicką normalność. W hybrydowej formule kształcenia wprawdzie zdecydowana większość zajęć praktycznych jest prowadzona stacjonarnie, jest więcej pracy w małych grupach, co daje pewne korzyści – lepszy kontakt z praktyczną wiedzą i nauczycielem. Jednak wykłady w dużych grupach realizowane są zdalnie. Zdajemy sobie sprawę, że po wielu miesiącach nauki zdalnej studenci pierwszego roku mogą mieć pewne braki, zwłaszcza z przedmiotów ścisłych. Dlatego przystąpiliśmy do ministerialnego programu zajęć wyrównawczych z matematyki, fizyki lub chemii. Program korepetycji opracowali nasi najlepsi dydaktycy. Na każdym kroku staramy się pomagać studentom, którzy najbardziej odczuwają skutki pandemii.     Jednym z istotnych elementów funkcjonowania polskich uczelni są badania naukowe. Ich poziom świadczy o renomie szkoły wyższej. Jakie projekty badawcze są obecnie prowadzone na krakowskiej uczelni?   – Naukowcy są zaangażowani m.in. w projekty związane z przemianami energetycznymi i ochroną przed skutkami zmian klimatu, m.in. w porozumienie na rzecz rozwoju energetyki wodorowej w Polsce oraz konsorcjum powołane dla przeciwdziałania suszy. W ramach programu Horyzont 2020 nasi badacze opracowują zeroemisyjny, autonomiczny system energetyczny oparty na instalacjach wykorzystujących OZE, pracują też nad rozwiązaniami technologicznymi na potrzeby budynków o niemal zerowym zużyciu energii. Energooszczędne budownictwo, innowacje technologiczne i materiałowe w tym obszarze to nasz sztandarowy kierunek badawczy od wielu lat. Walka ze smogiem i poprawa jakości powietrza, badania dotyczące dynamicznego oddziaływania na smog i przewietrzanie miast oraz eksperymentalne badania wpływów środowiskowych i klimatycznych na rozwiązania inżynierskie to kolejna z naszych specjalności. W naszych laboratoriach chemicznych pracujemy także nad substancjami aktywnymi, które mogą być wykorzystywane do produkcji leków, m.in. w celowanej terapii onkologicznej, transplantologii, stomatologii, implantologii. Opracowujemy technologie produkcji leków oparte na zielonej chemii. Światowej klasy sukcesy odnosimy w inżynierii materiałowej, opracowując innowacyjne materiały m.in. na potrzeby naszych partnerów przemysłowych. Mocne zespoły badawcze mamy też w takich dyscyplinach jak inżynieria mechaniczna, inżynieria lądowa i transport, inżynieria mechaniczna czy inżynieria środowiska i energetyka, w górę pnie się nasza informatyka. Wiele innowacyjnych badań prowadzimy w partnerstwie z samorządami – dla Krakowa nasi naukowcy opracowują właśnie standard klimatyczny dla nowych i istniejących budynków użyteczności publicznej. Nasi architekci i studenci uczestniczą też w projektach służących zrównoważonej rewitalizacji terenów poprzemysłowych czy ochronie zabytkowych miast m.in. przed zagrożeniami klimatycznymi i presją inwestorską. Tematów badawczych stale przybywa.     Pozycja Politechniki jest widoczna w polskich i światowych rankingach. To zasługa m.in. prowadzonych badań?   – Biorąc pod uwagę liczbę studentów i pracowników, jesteśmy średniej wielkości uczelnią, ale rozpoznawalną w międzynarodowej przestrzeni badawczej, zwłaszcza w europejskiej. W kilku ostatnich latach Politechnika Krakowska jest klasyfikowana w najważniejszych międzynarodowych rankingach uczelni wyższych, m.in. Shanghai Ranking’s Global Ranking of Academic Subjects, THE World University Rankings, QS World University Ranking, QS Emerging Europe and Central Asia University Rankings, US News Best Global Universities Ranking. Największe sukcesy odnosimy w QS Emerging Europe and Central Asia University Rankings, sukcesywnie pnąc się w górę. Szczególnie dobrze wypadamy w najważniejszych międzynarodowych rankingach przedmiotowych. W tegorocznej edycji rankingu THE World University Rankings by subject w dziedzinie informatyki w ciągu zaledwie 12 miesięcy PK przesunęła się z pozycji 601–800 na pozycję 501–600. Również w rankingu US News Best Global Universities Rankings by subject w dziedzinie szeroko pojętej inżynierii (Engineering) Politechnika Krakowska odnotowała wzrost. W tym roku nasza uczelnia po raz pierwszy znalazła się również we wspomnianym rankingu w dziedzinie inżynieria materiałowa (Materials Science). Pojawiamy się także w słynnym Rankingu Szanghajskim, w edycji 2018 w dziedzinie inżynierii chemicznej, a w dwóch kolejnych edycjach w dziedzinie inżynierii mechanicznej. Staramy się o to, by dzięki wartościowym badaniom naukowym i publikacjom być widocznym w Europie i świecie. To ważne dla budowania strategicznych partnerstw naukowych i rozwoju uczelni.     Rozmawiała Agnieszka Usiarczyk z „Rzeczpospolitej”          Fot. Jan Zych         {fastsocialshare}  
PK_WIiTCh_RGB

//administracja www - logowanie