Aktualności PK

Laboratoria Politechniki Krakowskiej – Małopolskie Laboratorium Budownictwa Energooszczędnego i Narodowa Sieć Metrologii Współrzędnościowej – znalazły się na Polskiej Mapie Infrastruktury Badawczej. Mapa, zaktualizowana właśnie przez Ministerstwo Nauki  i Szkolnictwa Wyższego, skupia infrastruktury o najwyższym potencjale doskonałości naukowej, konsolidujące potencjał badawczy w dziedzinach istotnych dla rozwoju nauki i kraju.       Aktualizacja zestawienia najważniejszych dla kraju unikatowych urządzeń, laboratoriów i systemów badawczych przebiegała dwutorowo. Dokonano przeglądu infrastruktur obecnych na Polskiej Mapie Infrastruktury Badawczej od roku 2020 oraz przeprowadzono nabór nowych infrastruktur. W proces oceny byli zaangażowani członkowie Zespołu doradczego do spraw Polskiej Mapy Infrastruktury Badawczej oraz blisko 300 recenzentów krajowych i zagranicznych.     W konsekwencji przeglądu z 70 infrastruktur wpisanych na Polską Mapę Infrastruktury Badawczej w roku 2020 na Mapie pozostało 61 infrastruktur, w tym Narodowa Sieć Metrologii Współrzędnościowej, działająca w formie konsorcjum koordynowanego przez Politechnikę Krakowską.       W ramach naboru nowych zgłoszeń do ministerstwa wpłynęły też 192 wnioski o wpisanie strategicznej infrastruktury badawczej na Mapę.  Rekomendację w sprawie wpisu uzyskały 104 najwyżej ocenione infrastruktury, w tym Małopolskie Laboratorium Budownictwa Energooszczędnego Politechniki Krakowskiej.   Łącznie na zaktualizowanej Mapie znalazło się 165 infrastruktur. Jak podkreśla minister nauki Marcin Kulasek umieszczenie infrastruktury badawczej w zestawieniu jest wyrazem uznania jej badawczego potencjału.     Małopolskie Laboratorium Budownictwa Energooszczędnego   Na Polskiej Mapie Infrastruktury Badawczej po raz pierwszy znalazła się infrastruktura badawcza Małopolskiego Laboratorium Budownictwa Energooszczędnego (MLBE), funkcjonującego w strukturze Małopolskiego Centrum Budownictwa Energooszczędnego (MCBE) Politechniki Krakowskiej. To unikatowy w skali kraju ośrodek naukowo-badawczy odpowiadający na najważniejsze wyzwania współczesnego budownictwa i transformacji energetycznej.     W Centrum prowadzone są kompleksowe, multidyscyplinarne badania nad budynkami przyszłości, łączące wiedzę i technologie z wielu obszarów – m.in. architektury, fizyki budowli, materiałoznawstwa, systemów instalacyjnych, automatyki i systemów inteligentnych, zarządzania energią i efektywności energetycznej, jakości środowiska wewnętrznego, komfortu użytkowania oraz interakcji między budynkiem a jego użytkownikami.     Małopolskie Laboratorium Budownictwa Energooszczędnego zaprojektowano jako „żywe” laboratorium, czyli budynek, który sam w sobie jest obiektem badań. Nowoczesny, pięciokondygnacyjny obiekt o konstrukcji charakterystycznej dla budownictwa pasywnego wyposażono w wielowariantowe instalacje techniczne, obejmujące zróżnicowane systemy ogrzewania, chłodzenia, wentylacji oraz źródła energii (w tym odnawialne), a także badawczy, zintegrowany system zarządzania, sterowania i automatyzacji z ponad 3000 czujników oraz niezależną, unikatową aparaturę badawczą (m.in. manekin termiczny, komora klimatyczna, zestaw komór do badania oporu cieplnego).     Dzięki temu MLBE stanowi unikatową platformę badawczą, która pozwala testować i optymalizować nowe technologie służące poprawie efektywności energetycznej, komfortu i zdrowia użytkowników oraz ochronie środowiska – w rzeczywistych warunkach eksploatacji budynku.     Infrastruktura MLBE od lat wspiera realizację projektów naukowo-badawczych Politechniki Krakowskiej oraz współpracę z otoczeniem naukowym, przedsiębiorstwami i jednostkami sektora publicznego. Wyniki prowadzonych badań znajdują zastosowanie w projektowaniu i modernizacji budynków oraz wdrażaniu rozwiązań wspierających transformację energetyczną. Centrum jest również miejscem wymiany wiedzy i prezentowania praktycznych rozwiązań dotyczących budownictwa przyszłości. Organizowane są tu wizyty studyjne, szkolenia i konferencje, dzięki którym wiedza wypracowywana w ramach badań może trafiać nie tylko do środowiska naukowego, ale również do przedsiębiorców, specjalistów i szerokiego grona odbiorców.     – Wpisanie MLBE na Polską Mapę Infrastruktury Badawczej stanowi potwierdzenie pozycji Politechniki Krakowskiej jako ośrodka rozwijającego technologie odpowiadające na wyzwania przyszłości oraz uznanie dla wieloletniej działalności naukowców Małopolskiego Centrum Budownictwa Energooszczędnego. To także potwierdzenie, że rozwiązania rozwijane na Wydziale Inżynierii Lądowej PK wpisują się w najważniejsze kierunki rozwoju współczesnego budownictwa – komfortowego, energooszczędnego, inteligentnego i zrównoważonego – mówi dr hab. inż. Małgorzata Fedorczak-Cisak, kierownik Laboratorium Małopolskie Centrum Budownictwa Energooszczędnego.     Narodowa Sieć Metrologii Współrzędnościowej   Narodowa Sieć Metrologii Współrzędnościowej (NSMET), wpisana na Polską Mapę Infrastruktury Badawczej w 2020 roku, pozostaje w zaktualizowanym zestawie strategicznych centrów badawczych. Konsorcjum wchodzące w skład NSMET tworzą cztery czołowe uczelnie techniczne, uznawane za liderów w obszarze metrologii współrzędnościowej w skali krajowej i europejskiej. Politechnika Krakowska pełni rolę lidera projektu, kieruje pracami konsorcjum poprzez Laboratorium Metrologii Współrzędnościowej na Wydziale Mechanicznym PK. Partnerami są: Politechnika Poznańska, Politechnika Świętokrzyska oraz Politechnika Warszawska.     W latach 2021–2023 konsorcjum zrealizowało wspólnie ambitny projekt o wartości niemal 51,7 mln zł, dofinansowany w ramach Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój (POIR). Głównym celem było stworzenie nowoczesnej, wyspecjalizowanej infrastruktury badawczej dla rozwoju metrologii współrzędnościowej – dziedziny kluczowej dla przemysłu przyszłości. Na PK powstało w ramach sieci NSMET Laboratorium Ultraprecyzyjnych Pomiarów Współrzędnościowych, w nowoczesną infrastrukturę zostało także doposażone Laboratorium Metrologii Współrzędnościowej PK.     Narodowa Sieć Metrologii Współrzędnościowej pozwala na wykonywanie w Polsce pomiarów geometrii struktur wewnętrznych oraz zewnętrznych obiektów mierzonych w skalach od nano do wielkogabarytowych (w zakresie od 10-9 m do 102 m)  z najwyższą możliwą technicznie dokładnością. – Takie pomiary wykonuje się w zaledwie kilku ośrodkach świata, przy czym możliwości aparaturowe polskiej sieci uczynią ją najnowocześniejszym ośrodkiem, o najszerszym zakresie badawczym – mówi prof. Jerzy A. Sładek z Wydziału Mechanicznego PK, pomysłodawca Narodowej Sieci Metrologii Współrzędnościowej.     Opracowywanie koncepcji pomiarów i zapewnienie dla nich odpowiedniej aparatury,  opracowywanie nowych metod korekcji błędów pomiarowych, ocena niepewności pomiarów, wzorcowanie, sprawdzanie systemów pomiarowych i wzorców – to zadania, które realizować mogą zespoły badawcze w ramach NSMET. – Precyzyjny pomiar i obrazowanie obiektów przestrzennych, w tym ich wielkości geometrycznych np. odległości, wymiarów, kształtów, relacji geometrycznych takich jak prostopadłość, równoległość, kąty, ma kluczowe znaczenie w wielu dziedzinach nauki i gałęziach przemysłu – mówi dr hab. inż. Adam Gąska, prof. PK, kierownik projektu NSMET i laboratorium Metrologii Współrzędnościowej. Dokładne pomiary dają m.in. odpowiedź na pytanie czy części składowe skomplikowanych mechanizmów, wykorzystywanych w przemyśle, zostały wytworzone i zmontowane w taki sposób, jak to założono na etapie projektowania. – Bez dokładnych pomiarów niemożliwe byłoby bezpieczne i zgodne z planem działanie tych mechanizmów oraz postęp związany z ich udoskonalaniem – wyjaśnia naukowiec z PK.     Laboratoria współrzędnościowe PK dysponują światowej klasy aparaturą do wykonywania najdokładniejszych pomiarów świata w skali od nano do wielkogabarytowej. Takie pomiary są kluczem do rozwijania najbardziej zaawansowanych technologii we wszystkich gałęziach przemysłu. Potrzeba ich wszędzie tam, gdzie od precyzji urządzeń i ich elementów zależy bezpieczeństwo ludzi, niezawodność maszyn i procesów produkcyjnych, jakość i cena produktów i usług.     Ważnym zadaniem NSMET jest też wzorcowanie systemów współrzędnościowych stosowanych w przemyśle i instytutach badawczych.     Polska Mapa Infrastruktury Badawczej tylko dla strategicznych i unikatowych ośrodków naukowych   Wpis na Polską Mapę Infrastruktury Badawczej poprzedza szczegółowa ocena prowadzona przez ekspertów krajowych i zagranicznych. Pod uwagę brane są m.in. unikatowość infrastruktury w skali krajowej i międzynarodowej, zgodność celów i założeń infrastruktury z krajowymi i międzynarodowymi politykami w zakresie badań naukowych, rozwoju i innowacji, potencjał instytucjonalny oraz kadrowy podmiotów wnioskujących o wpis czy stopień zainteresowania infrastrukturą ze strony krajowego i międzynarodowego.         (m)       {fastsocialshare}

    Już kilkukrotnie studentki Politechniki Krakowskiej stawały na podium konkursu organizowanego przez europejski oddział Międzynarodowej Federacji Architektów Krajobrazu (International Federation of Landscape Architects) – IFLA Europe. W zakończonej edycji Landscape Architecture Students and Young Professionals Competition, Angelika Duda, absolwentka architektury krajobrazu, kierunku realizowanego na Wydziale Architektury PK, zajęła I miejsce. Jury doceniło jej pracę dyplomową pt. „Topografia sukcesji wodnej – projekt parku biocenotycznego na terenie zmiennego starorzecza Wisły w Krakowie”, opracowaną pod opieką promotorską dr hab. inż. arch. Katarzyny Łakomy, prof. PK.     Konkurs IFLA Europe Landscape Architecture Students and Young Professionals Competition to dla wschodzących talentów wyjątkowa szansa na zdobycie uznania na szczeblu europejskim. Inicjatywa IFLA Europe kierowana jest zarówno do studentów, jak i do młodych profesjonalistów w dziedzinie architektury krajobrazu. Konkurs składa się z dwóch kategorii: A – projekty koncepcyjne i pomysły studentów architektury krajobrazu oraz B – projekty zrealizowane przez praktyków (do ukończenia 40. roku życia).   Zwyciężczynią w kategorii projektów studenckich została Angelika Duda, absolwentka Wydziału Architektury Politechniki Krakowskiej. Architekta krajobrazu w swojej pracy dyplomowej (obronionej z wyróżnieniem) podjęła temat topografii sukcesji wodnej i zaprojektowała park biocenotyczny na terenie starorzecza Wisły w Krakowie. Koncepcja Angeliki Dudy stanowi odpowiedź na problemy współczesnych miast, które mierzą się z kryzysem klimatycznym i postępującą utratą bioróżnorodności, co z kolei wymaga nowego podejścia do projektowania przestrzeni. Priorytetem nie jest obecnie kontrolowanie procesów przyrodniczych, ale ich wspieranie i wzmacnianie.   Praca studentki Politechniki Krakowskiej koncentruje się na obszarze starorzecza Wisły w Krakowie – cennym elemencie miejskiego systemu ekologicznego, który podlega ciągłym przekształceniom, będąc jednocześnie narażonym na silną presję antropogeniczną. Projekt dyplomowy został poprzedzony kompleksowymi analizami przyrodniczymi, hydrologicznymi, przestrzennymi i krajobrazowymi. Autorka zwróciła szczególną uwagę na procesy wpływające na funkcjonowanie ekosystemu oraz regulację lokalnego mikroklimatu. Pozwoliło to na rozpoznanie potencjału środowiskowego terenu i opracowanie koncepcji ochrony opartej na wzmocnieniu naturalnych mechanizmów regeneracyjnych. Propozycją Angeliki Dudy jest park biocenotyczny o zmiennym charakterze, wykorzystujący rozwiązania oparte na naturze (Nature-based Solutions). Projekt wspiera procesy sukcesji wtórnej – odrodzenia się ekosystemu, przywraca funkcje hydrologiczne, zwiększa retencję wód oraz tworzy różnorodne siedliska dla lokalnej fauny.   Praca dyplomowa Angeliki Dudy zdobyła uznanie nie tylko IFLA Europe. Doceniono ją również nagrodami i wyróżnieniami m.in. w konkursach: „Respectus” im. Marka Nawary (Nagroda Główna) oraz „Klimat dla wolności” (III miejsce), a także w World Landscape Architecture Awards (wyróżnienie honorowe). Należy dodać, że studentki WA Politechniki Krakowskiej wcześniej już trzykrotnie stawały na podium konkursu organizowanego przez IFLA Europe: Marta Szar – II miejsce, Katarzyna Jamioł – dwukrotnie II miejsce.   Angelika Duda (na zdjęciu – archiwum prywatne A.D.), zwyciężczyni konkursu IFLA Europe, w czasie studiów na Politechnice Krakowskiej aktywnie angażowała się w działalność Koła Naukowego Krajobrazy „Landscapes”, rozwijając swoje zainteresowania projektowe oraz uczestnicząc w inicjatywach związanych z architekturą krajobrazu. Obecnie pracuje zawodowo jako projektantka krajobrazu. Jej zainteresowania zawodowe koncentrują się wokół projektowania zrównoważonych i odpornych przestrzeni, które odpowiadają na współczesne wyzwania środowiskowe i klimatyczne. – W swojej pracy zwracam szczególną uwagę na bioróżnorodność, rolę wody w krajobrazie oraz rozwiązania oparte na naturze. Bliskie jest mi postrzeganie krajobrazu jako żywego, dynamicznego systemu, a projektowania, jako świadomego kształtowania relacji pomiędzy człowiekiem, przestrzenią i zachodzącymi w niej procesami przyrodniczymi – mówi Angelika Duda. Laureatka konkursu IFLA Europe w przyszłości chce poszerzać doświadczenie zawodowe, podejmować jeszcze bardziej złożone wyzwania projektowe i rozwijać własny język projektowania oparty na poszanowaniu naturalnych procesów oraz świadomym odpowiadaniu na zmieniające się potrzeby krajobrazu i jego użytkowników. Poza działalnością zawodową, pasją Angeliki Dudy jest rysunek krajobrazowy. – Traktuję go zarówno jako formę twórczej ekspresji, jak i sposób uważnej obserwacji przestrzeni – jej charakteru, proporcji, światła i zmienności. Jest on dla mnie również narzędziem rozwijania wrażliwości przestrzennej, którą staram się przenosić do pracy projektowej – dodaje absolwentka Politechniki Krakowskiej.   IFLA Europe – europejski oddział Międzynarodowej Federacji Architektów Krajobrazu (International Federation of Landscape Architects), powstał 4 kwietnia 1989 r. Organizacja zrzesza obecnie 34 krajowe stowarzyszenia architektów krajobrazu. IFLA Europe działa na rzecz rozwoju i ochrony zawodu architekta krajobrazu. Do jej głównych zadań należy: reprezentowanie branży w kontaktach z instytucjami Unii Europejskiej i innymi organami międzynarodowymi, promowanie wysokich standardów kształcenia oraz praktyki zawodowej w dziedzinie architektury krajobrazu, a także wspieranie wymiany wiedzy, doświadczeń i dobrych praktyk między krajami członkowskimi.  (bk)     Fot. 1: wizualizacja projektu autorstwa Angeliki Dudy         {fastsocialshare}    

  Student Politechniki Krakowskiej Kamil Guśtak zaprojektował wyjątkową elektryczną hulajnogę. Dzięki stabilnej, trójkołowej konstrukcji może ułatwić codzienną mobilność osobom z niepełnosprawnością ruchową i zaburzeniami równowagi. Konstrukcja  powstała na Wydziale Mechanicznym PK w ramach pracy magisterskiej na kierunku pojazdy samochodowe. Jest odpowiedzią na potrzeby konkretnej użytkowniczki Sary Wisniewski, studentki automatyki i robotyki na PK, która zmaga się z dziecięcym porażeniem mózgowym. Prototyp przeszedł już liczne, udane testy z udziałem użytkowniczki.       Twórcy wyjątkowego trójkołowca z Politechniki Krakowskiej, od lewej: dr inż. Krzysztof Weigel-Milleret, Sara Wisniewski i Kamil Guśtak / Fot. Adam Sadło     – Chcieliśmy stworzyć konstrukcję, która odpowiada na rzeczywiste potrzeby użytkownika, a nie tylko powiela istniejące rozwiązania. To projekt mocno praktyczny, oparty na doświadczeniach i konsultacjach. W ciągu jednego semestru udało się opracować kilka koncepcji, wykonać modele oraz prototypy, które pozwoliły nam testować poszczególne rozwiązania. Ze względu na konieczność indywidualizacji i zachowania najwyższych standardów bezpieczeństwa, testy z udziałem użytkownika były przeprowadzane wielokrotnie – podkreśla Kamil Guśtak, twórca pojazdu.   Stabilna i bezpieczna konstrukcja inżynierska na codzienne potrzeby   Trójkołowy układ pojazdu zapewnia większą stabilność prowadzenia, a jego parametry zostały dostosowane do wytycznych polskiego prawa dotyczącego hulajnóg elektrycznych. Prędkość maksymalna została ograniczona do 20 km/h, a zasięg na jednym ładowaniu – według pierwszych szacunków – wynosi od 40 do 45 kilometrów. Podczas testów na nawierzchniach kampusu sprawdzano przede wszystkim stabilność pojazdu, ergonomię pozycji użytkownika oraz zachowanie konstrukcji podczas manewrowania. Ze względów bezpieczeństwa prędkość prób ograniczono do 5 km/h. Dla Sary, która obecnie porusza się pieszo z prędkością około 1,3 km/h, możliwość zwiększenia mobilności to ogromny krok w stronę większej niezależności.     – Większość dostępnych na rynku trójkołowców wymaga balansowania ciałem podczas skręcania i jazdy. Dla osób z zaburzeniami równowagi to często ogromna bariera, która uniemożliwia im samodzielne korzystanie z takich rozwiązań. Szukałam czegoś, co będzie nie tylko stabilne, ale też intuicyjne w prowadzeniu i bezpieczne – tłumaczy Sara Wisniewski, która osobiście uczestniczyła w próbach, testując ergonomię i manewrowość konstrukcji.     Pomysł na pojazd zrodził się kilka lat temu, kiedy Sara zgłosiła się do Katedry Pojazdów Samochodowych z ogólną koncepcją urządzenia, które ułatwiłoby jej codzienne funkcjonowanie. Początkowo nad projektem pracowały inne zespoły, a koncepcja stopniowo ewoluowała. Przełom nastąpił w 2025 roku, kiedy Sara trafiła pod opiekę dr. inż. Krzysztofa Weigel-Millereta, specjalisty z Katedry Pojazdów Samochodowych, który wcześniej sprawował nadzór merytoryczny nad budową czterokołowego pojazdu dla osób niepełnosprawnych „Lizard”. To on zaproponował Kamilowi Guśtakowi taki temat dla jego pracy magisterskiej. W efekcie powstał prototyp pojazd, który łączy wiedzę inżynierską z autentycznymi, codziennymi potrzebami użytkownika.     Dr inż. Krzysztof Weigel-Milleret podkreśla, że takich konstrukcji praktycznie nie ma dziś na rynku. – Dostrzegamy ogromną przestrzeń do dalszego rozwoju projektu i jego potencjalnego wykorzystania przez osoby, które potrzebują stabilnych i bezpiecznych środków indywidualnej mobilności. Jesteśmy na etapie rozwojowym, ale pierwsze testy pokazują, że obrany kierunek jest właściwy – wskazuje.     Długa tradycja pojazdów dla osób z niepełnosprawnościami na Politechnice Krakowskiej   Trójkołowa hulajnoga to nie pierwsza konstrukcja dedykowana osobom ze szczególnymi potrzebami, która powstała na Politechnice Krakowskiej. Na Wydziale Mechanicznym pierwsze takie projekty opracowywano już w latach 60.i 70. XX wieku. Przy udziale specjalistów PK projektowany był m.in. słynny „Gacek” z Wytwórni Sprzętu Komunikacyjnego w Świdniku. Później nad rozwiązaniami dedykowanymi osobom z niepełnosprawnościami pracował m.in. prof. Witold Grzegożek z kolejnymi zespołami współpracowników i studentów (ich konstrukcją był m.in. Buzz). Obecnie najbardziej intensywnie na PK rozwijany jest projekt „Lizarda” – elektrycznego czterokołowca dla osób poruszających się na wózku inwalidzkim (autorstwa Bartłomieja Romowicza i Adriana Starowicza).    Teraz do rodziny politechnicznych pojazdów ze społecznym przeznaczeniem dołączyła trójkołowa hulajnoga. Podobnie jak jej poprzednicy pokazuje jak inżynieria może realnie zmieniać codzienność osób z niepełnosprawnościami. Twórcy trójkowego prototypu nie wykluczają, że po dopracowaniu technologii, pojazd będzie mógł trafić do szerszego użytku, a być może nawet do komercjalizacji. Wprawdzie hulajnoga powstała dla konkretnej użytkowniczki, ale jest oparta na rozwiązaniach, które mogłyby być przydatne także dla innych osób z trudnościami ruchowymi. Droga do takiego szerokiego wykorzystania studenckiego pomysłu nie jest jednak prosta – wiedzie od etapu pełnej dokumentacji po przygotowanie technologii produkcji, a przede wszystkim wymaga inwestorskiego wsparcia.         (as, j, m)       {fastsocialshare}      

    Zmarł prof. dr hab. inż. Janusz Magiera – ceniony specjalista w dziedzinie inżynierii chemicznej i procesowej, zwłaszcza zagadnień związanych z technologiami przemysłowymi, ochroną środowiska oraz wykorzystaniem odnawialnych źródeł energii, absolwent i wieloletni pracownik Politechniki Krakowskiej, przedsiębiorca, a także założyciel Fundacji Wspierania Młodych Talentów działającej przy PK.   Prof. dr hab. inż. Janusz Magiera urodził się 18 września 1942 r. w Polnej niedaleko Gorlic. Po ukończeniu w 1962 r. szkoły średniej w Nowym Sączu, rozpoczął studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Krakowskiej. Pracę dyplomową pt. „Projekt instalacji do transportu pneumatycznego cementu” obronił w 1969 r. uzyskując dyplom magistra inżyniera mechanika o specjalności technologia aparatury przemysłowej. Od 1 kwietnia 1969 r. rozpoczął Asystenckie Studia Przygotowawcze w ówczesnej Katedrze Inżynierii Chemicznej Politechniki Krakowskiej, zaś w 1974 r. obronił z wyróżnieniem na Wydziale Chemicznym (obecnie: Wydział Inżynierii i Technologii Chemicznej) rozprawę doktorską „Określenie powierzchni kontaktu międzyfazowego w kolumnie ekstrakcyjnej z dyskami wirującymi”. W 1986 r. uzyskał w Technische Universität Bergakademie Freiberg habilitację na podstawie pracy pt. „Axiale Dispersion der Gasphase bei Mehrphasen Stromungen In einer Saulen” oraz dorobku naukowego. W 2008 r. prezydent RP nadał uczonemu tytuł profesora nauk technicznych. Prof. Janusz Magiera rozwijał przede wszystkim dwa kierunki badawcze: konwersja energii słonecznej do energii cieplnej oraz rerafinacja olejów przepracowanych. Pod jego kierunkiem wykonano kompleksowe badania możliwości zatężania i rozdziału emulsji olejowych powstających w rafineriach nafty, co było podstawą do przeprowadzenia prób przemysłowych i zaproponowania nowej technologii, a także instalacji do ciągłego zatężania i rozdziału emulsji niskostężonych.   Prof. Janusz Magiera pełnił na rodzimym wydziale wiele odpowiedzialnych funkcji. Był m.in. prodziekanem (1987-1990), w latach 1997-2000 dyrektorem Instytutu Inżynierii Chemicznej i Chemii Fizycznej, a następnie (2003-2006) sprawował funkcję dyrektora Instytutu Inżynierii Chemicznej i Procesowej. W latach 1999-2009 kierował Zakładem Procesów Podstawowych i Urządzeń Ochrony Środowiska. Dorobek naukowy prof. Janusza Magiery obejmuje 2 monografie oraz ponad 130 prac naukowych. Uczony był autorem lub współautorem ponad 35 opracowań dla przemysłu, które w znacznej części zostały wykorzystane i zastosowane w praktyce, zarówno w kraju, jak i za granicą. Miał także na swoim koncie kilkanaście patentów. Promotor ponad 200 prac dyplomowych.   Prof. Janusz Magiera swoje życie zawodowe związał nie tylko z nauką, ale także z biznesem. Założył AGA-Bauservice Sp. z o.o. (prezes Zarządu do 2022 r.). W ostatnich latach przewodniczył Radzie Nadzorczej Spółki. Dzięki jego zaangażowaniu firma ugruntowała swoją pozycję jako generalny wykonawca inwestycji w zakresie budownictwa kubaturowego i przemysłowego, prężnie realizując projekty w Polsce i na rynkach międzynarodowych. W latach 1990-1994 Janusz Magiera przebywał na kontrakcie menedżerskim jako przedstawiciel Firmy Instal-Kraków w Wiedniu, a potem w Berlinie. Był też członkiem Rady Nadzorczej (2000-2005) polsko-austriackiego przedsiębiorstwa FRAPOL.   Zmarły przed kilkoma dniami naukowiec był członkiem Polskiego Stowarzyszenia Energii Słonecznej oraz International Solar Energy Society; posiadał tytuł rzeczoznawcy SITPChem (od 1988 r.). Za swoją działalność był wielokrotnie odznaczany i nagradzany, m.in.: Srebrnym Krzyżem Zasługi, nagrodami ministra, nagrodami Rektora Politechniki Krakowskiej, odznaką „Zasłużony dla Zakładów Azotowych w Tarnowie”.   8 marca 2013 r. prof. Janusz Magiera powołał – działającą przy Politechnice Krakowskiej – Fundację Wspierania Młodych Talentów, która od 21 października 2015 r. ma status organizacji pożytku publicznego. Fundacja finansuje nagrody w konkursach kół naukowych, organizuje dla studentów płatne zagraniczne praktyki i przyznaje nagrody za oryginalne, twórcze, nadające się do upowszechnienia pomysły w zakresie technologii energooszczędnych i bezodpadowych, nowych metod ochrony środowiska naturalnego, poszanowania i oszczędzania energii, odnawialnych źródeł energii oraz budownictwa pasywnego i energooszczędnego. O nagrodę FWMT mogą ubiegać się absolwenci studiów I stopnia, a także studenci lub absolwenci II stopnia studiów na Politechnice Krakowskiej. Nazwiska laureatów nagrody Fundacji Wspierania Młodych Talentów Profesora Janusza Magiery przy Politechnice Krakowskiej ogłaszane są – zgodnie z politechniczną tradycją – podczas inauguracji roku akademickiego.   Prof. Janusz Magiera odszedł 24 lipca 2026 r., pozostawiając po sobie bogate dziedzictwo naukowe, prężnie działające przedsiębiorstwo oraz wdzięczność tych, którym na przestrzeni lat służył radą, wsparciem i swoim doświadczeniem. Msza św. żałobna odprawiona zostanie w piątek 31 lipca br. o godz. 13.40 w Kaplicy Zmartwychwstania Pańskiego na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie. Rodzina śp. prof. Janusza Magiery prosi o nieskładanie kondolencji oraz o złożenie – zamiast kwiatów – datku na rzecz Fundacji Wspierania Młodych Talentów.     Fot. Jan Zych         {fastsocialshare}  

Znamy pierwsze wyniki ewaluacji jakości działalności naukowej za lata 2022-2025. Politechnika Krakowska, z trzema najwyższymi kategoriami A+ oraz kategorią A dla czwartej dyscypliny, ponownie plasuje się w naukowej czołówce Polski! – Ten wynik pokazuje, że idziemy dobrą drogą, stawiając sobie ambitne cele. Tworzymy uczelnię, z której możemy być dumni. Dziękuję wszystkim, którzy przyczynili się do tego sukcesu – mówi o pierwszych rozstrzygnięciach ewaluacji rektor Politechniki Krakowskiej prof. Andrzej Szarata.       W ewaluacji za lata 2022-2025 minister nauki i szkolnictwa wyższego przyznał 1241 kategorii naukowym 280 uczelniom i instytutom badawczym. Dokonał tego na podstawie wieloaspektowej oceny ich działalności, dokonanej przez Komisję Ewaluacji Nauki i opierając się na proponowanych przez nią kategoriach.    Politechnika Krakowska poddała ewaluacji działalność naukową w ramach 8 dyscyplin nauki, na których koncentrują aktywność badawczą pracownicy 8 wydziałów uczelni. Dla wszystkich dyscyplin PK uzyskała wysokie oceny, gwarantujące zachowanie pełni praw akademickich (m.in. do nadawania stopni doktora i doktora habilitowanego, prowadzenia samodzielnego kształcenia na studiach i w ramach Szkoły Doktorskiej).        Kategorię A+, najwyższą ocenę w ewaluacji, otrzymały:   ➡️  architektura i urbanistyka   ➡️ inżynieria lądowa, geodezja i transport   ➡️ inżynieria mechaniczna     Kategoria A+ jest przyznawana wiodącym ośrodkom z najwyższą jakością badań i osiągnięciami porównywalnymi z najlepszymi europejskimi instytucjami naukowymi. Taką ocenę otrzymują wybrane jednostki, które spełniają wymagania kategorii A, oraz – na podstawie odrębnej oceny eksperckiej – wyróżniają się szczególnie wysokim poziomem działalności naukowej.     Wokół dyscyplin, wyróżnionych oceną A+, koncentruje się działalność badawcza pracowników i doktorantów Wydziału Architektury, Wydziału Inżynierii Lądowej oraz Wydziału Mechanicznego Politechniki. Od lat budują one swoją pozycję wśród czołowych ośrodków naukowych w swoich dyscyplinach – nie tylko w kraju, ale i za granicą.     Bardzo dobrą kategorię A otrzymała także inżynieria chemiczna, związana na PK przede wszystkimi z działalnością naukową pracowników Wydziału Inżynierii i Technologii Chemicznej.   Wysokie kategorie B+ przyznano dyscyplinom: automatyka, elektronika, elektrotechnika i technologie kosmiczne (Wydział Inżynierii Elektrycznej i Komputerowej); informatyka techniczna i telekomunikacja (Wydział Informatyki i Matematyki), inżynieria materiałowa (Wydział Inżynierii Materiałowej i Fizyki) oraz inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka (Wydział Środowiska i Energetyki).     Takie wyniki ewaluacji ponownie plasują Politechnikę Krakowską w gronie najsilniejszych naukowo uczelni w Polsce. Potwierdzają jakość działalności badawczej prowadzonej przez naukowców PK, a także jej realny wpływ na rozwój społeczeństwa i gospodarki. Podstawowymi kryteriami branymi pod uwagę w ewaluacji za lata 2022-2025 były bowiem: poziom naukowy prowadzonej działalności, efekty finansowe badań naukowych i prac rozwojowych oraz wpływ działalności naukowej na funkcjonowanie społeczeństwa i gospodarki.     – Dziękuję całej społeczności Politechniki Krakowskiej za wkład w ten sukces. Stoi za nim wielka praca, talenty, badawcza wytrwałość i zaangażowanie naszych naukowców, doktorantów, zespołów administracji oraz wszystkich osób wspierających działalność naukową na naszej uczelni – podkreśla Rektor Politechniki Krakowskiej prof. Andrzej Szarata. – Szczególne gratulacje kieruję do społeczności wydziałów reprezentujących dyscypliny, które uzyskały kategorie A+ i A. Tak prestiżowa ocena to efekt wielu lat systematycznego wysiłku naukowego, współpracy z partnerami z kraju i zagranicy oraz skutecznego łączenia badań z potrzebami gospodarki i społeczeństwa. Wynik ewaluacji to dla Politechniki Krakowskiej powód do dumy i satysfakcji. Pokazuje, że idziemy dobrą drogą, stawiając sobie ambitne cele.      Wśród takich ambitnych wyzwań, które Politechnika podjęła dzięki konsekwentnej realizacji strategii naukowego rozwoju i wysokim ocenom działalności naukowej jest m.in. przystąpienie do II edycji konkursu Inicjatywa Doskonałości – Uczelnia Badawcza. W czerwcu 2026 r. PK złożyła do niego aplikację. Prawo do udziału w konkursie uczelnia uzyskała dzięki wysokim wynikom ewaluacji już za lata 2017-2021. – Udział w konkursie IDUB stanowi ważny etap w rozwoju naszej uczelni. Potwierdza nasze aspiracje związane ze wzmacnianiem jakości badań, umiędzynarodowieniem, rozwojem kadry naukowej oraz zwiększaniem rozpoznawalności badawczej Politechniki w kraju i za granicą – zaznacza rektor PK.   ***   W procesie ewaluacji jakości działalności naukowej za lata 2022-2025 minister nauki przyznał 1241 kategorii naukowych (dla 280 podmiotów, które poddały ocenie swoją działalność w ramach dyscyplin nauki). MNiSW przyznało 106 kategorii A+, 392 kategorii A. Najczęściej przyznaną kategorią jest B+, wydano w niej 607 decyzji (w kategorii B - 120, w kategorii C - 16).    Po otrzymaniu decyzji administracyjnych o przyznaniu kategorii (ma to nastąpić do 31 lipca), uczelniom przysługuje prawo do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Tego typu odwołanie może jeszcze zmienić (czyt. podnieść) ostateczne wyniki ewaluacji.      Ministerstwo Nauki prowadzi prace nad nowymi zasadami ewaluacji, która obejmie trwający już okres (od początku 2026 r.).       (mas)         {fastsocialshare}

Znamy pierwsze wyniki ewaluacji jakości działalności naukowej za lata 2022-2025. Politechnika Krakowska, z trzema najwyższymi kategoriami A+ oraz kategorią A dla czwartej dyscypliny, ponownie plasuje się w naukowej czołówce Polski! – Ten wynik pokazuje, że idziemy dobrą drogą, stawiając sobie ambitne cele. Tworzymy uczelnię, z której możemy być dumni. Dziękuję wszystkim, którzy przyczynili się do tego sukcesu – mówi o pierwszych rozstrzygnięciach ewaluacji rektor Politechniki Krakowskiej prof. Andrzej Szarata.       W ewaluacji za lata 2022-2025 minister nauki i szkolnictwa wyższego przyznał 1241 kategorii naukowych 280 uczelniom i instytutom badawczym. Dokonał tego na podstawie wieloaspektowej oceny ich działalności, przeprowadzonej przez Komisję Ewaluacji Nauki i opierając się na proponowanych przez nią kategoriach. To właśnie obiektywnej – opartej na równych kryteriach – ocenie jakości działalności naukowej służy prowadzona raz na 4 lata ewaluacja, której poddają się uczelnie i instytuty badawcze.     Politechnika Krakowska poddała ewaluacji działalność naukową w ramach 8 dyscyplin nauki, na których koncentrują aktywność badawczą pracownicy 8 wydziałów uczelni. Dla wszystkich dyscyplin PK uzyskała wysokie oceny, gwarantujące zachowanie pełni praw akademickich (m.in. do nadawania stopni doktora i doktora habilitowanego, prowadzenia samodzielnego kształcenia na studiach i w ramach Szkoły Doktorskiej).        Kategorię A+, najwyższą ocenę w ewaluacji, otrzymały:   ➡️  architektura i urbanistyka   ➡️ inżynieria lądowa, geodezja i transport   ➡️ inżynieria mechaniczna     Kategoria A+ jest przyznawana wiodącym ośrodkom z najwyższą jakością badań i osiągnięciami porównywalnymi z najlepszymi europejskimi instytucjami naukowymi. Taką ocenę otrzymują wybrane jednostki, które spełniają wymagania kategorii A, oraz – na podstawie odrębnej oceny eksperckiej – wyróżniają się szczególnie wysokim poziomem działalności naukowej.     Wokół dyscyplin, wyróżnionych oceną A+, koncentruje się działalność badawcza pracowników i doktorantów Wydziału Architektury, Wydziału Inżynierii Lądowej oraz Wydziału Mechanicznego Politechniki. Od lat budują one swoją pozycję wśród czołowych ośrodków naukowych w swoich dyscyplinach – nie tylko w kraju, ale i za granicą.     Bardzo dobrą kategorię A otrzymała także inżynieria chemiczna, związana na PK przede wszystkimi z działalnością naukową pracowników Wydziału Inżynierii i Technologii Chemicznej.   Wysokie kategorie B+ przyznano dyscyplinom: automatyka, elektronika, elektrotechnika i technologie kosmiczne (Wydział Inżynierii Elektrycznej i Komputerowej); informatyka techniczna i telekomunikacja (Wydział Informatyki i Matematyki), inżynieria materiałowa (Wydział Inżynierii Materiałowej i Fizyki) oraz inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka (Wydział Inżynierii Środowiska i Energetyki).     Takie wyniki ewaluacji ponownie plasują Politechnikę Krakowską w gronie najsilniejszych naukowo uczelni w Polsce. Potwierdzają jakość działalności badawczej prowadzonej przez naukowców PK, a także jej realny wpływ na rozwój społeczeństwa i gospodarki. Podstawowymi kryteriami branymi pod uwagę w ewaluacji za lata 2022-2025 były bowiem: poziom naukowy prowadzonej działalności, efekty finansowe badań naukowych i prac rozwojowych oraz wpływ działalności naukowej na funkcjonowanie społeczeństwa i gospodarki.     – Dziękuję całej społeczności Politechniki Krakowskiej za wkład w ten sukces. Stoi za nim wielka praca, talenty, badawcza wytrwałość i zaangażowanie naszych naukowców, doktorantów, zespołów administracji oraz wszystkich osób wspierających działalność naukową na naszej uczelni – podkreśla Rektor Politechniki Krakowskiej prof. Andrzej Szarata. – Szczególne gratulacje kieruję do społeczności wydziałów reprezentujących dyscypliny, które uzyskały kategorie A+ i A. Tak prestiżowa ocena to efekt wielu lat systematycznego wysiłku naukowego, współpracy z partnerami z kraju i zagranicy oraz skutecznego łączenia badań z potrzebami gospodarki i społeczeństwa. Wynik ewaluacji to dla Politechniki Krakowskiej powód do dumy i satysfakcji. Pokazuje, że idziemy dobrą drogą, stawiając sobie ambitne cele.      Wśród takich ambitnych wyzwań, które Politechnika podjęła dzięki konsekwentnej realizacji strategii naukowego rozwoju i wysokim ocenom działalności naukowej jest m.in. przystąpienie do II edycji konkursu Inicjatywa Doskonałości – Uczelnia Badawcza. W czerwcu 2026 r. PK złożyła do niego aplikację. Prawo do udziału w konkursie uczelnia uzyskała dzięki wysokim wynikom ewaluacji już za lata 2017-2021. – Udział w konkursie IDUB stanowi ważny etap w rozwoju naszej uczelni. Potwierdza nasze aspiracje związane ze wzmacnianiem jakości badań, umiędzynarodowieniem, rozwojem kadry naukowej oraz zwiększaniem rozpoznawalności badawczej Politechniki w kraju i za granicą – zaznacza rektor PK.   ***   W procesie ewaluacji jakości działalności naukowej za lata 2022-2025 minister nauki przyznał 1241 kategorii naukowych (dla 280 podmiotów, które poddały ocenie swoją działalność w ramach dyscyplin nauki). MNiSW przyznało 106 kategorii A+, 392 kategorii A. Najczęściej przyznaną kategorią jest B+, wydano w niej 607 decyzji (w kategorii B - 120, w kategorii C - 16).    Po otrzymaniu decyzji administracyjnych o przyznaniu kategorii (ma to nastąpić do 31 lipca), uczelniom przysługuje prawo do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Tego typu odwołanie może jeszcze zmienić (czyt. podnieść) ostateczne wyniki ewaluacji.      Ministerstwo Nauki prowadzi prace nad nowymi zasadami ewaluacji, która obejmie trwający już okres (od początku 2026 r.). Zapowiada w niej znaczące zmiany.       (mas)         {fastsocialshare}

  Gateway do modeli AI chroniący dane przed wyciekiem, nowatorski system bezpiecznych aktualizacji i narzędzie do wykrywania ataków na infrastrukturę lotniczą – to zwycięskie rozwiązania Kościuszkonu 2026. 24-godzinny hackathon Politechniki Krakowskiej odbył się z soboty na niedzielę (9-10 maja 2026 r.) w krakowskim Klubie Kwadrat. Tematem bezsennej nocy programowania było w tym roku cyberbezpieczeństwo.         “Wielki Brat”, update nowej generacji i detekcja zagrożeń     W tegorocznej rywalizacji wzięły udział 32 dwu-, trzy- i czteroosobowe drużyny, czyli ponad 100 studentów. Do wyboru mieli jeden z trzech tematów konkursowych: Cybersecurity Awareness, Secure Software Update oraz Detection of GPS Spoofing.     Pierwsze miejsce w temacie Cybersecurity Awarneness zajął zespół “Przepełniacze stosu” z Politechniki Krakowskiej. Jego “Big Brother Proxy” to zapora, która stoi pomiędzy użytkownikiem końcowym a zewnętrznymi modelami AI, zapewniając ochronę wrażliwych danych w czasie rzeczywistym. Rozwiązanie opiera się na dwupoziomowym systemie  weryfikacji. – Pierwszy odpowiada za wyłapywanie oraz automatyczne zamazywanie ściśle zdefiniowanych wzorców danych, takich jak numery PESEL, NIP czy IBAN. Drugi wykorzystuje modele embeddingów AI do analizy znaczenia całej wiadomości i porównywania jej z wewnętrzną polityką bezpieczeństwa firmy – opisują swój projekt twórcy.     Nagroda główna w temacie Secure Software Update trafiła do zespołu “XD”, również z Politechniki Krakowskiej. Projekt “XDUpdate” to system aktualizacji zaprojektowany z myślą o bezpieczeństwie w obliczu współczesnych i przyszłych zagrożeń. Rozwiązanie jest odporne na szerokie spektrum ataków. – Niestraszne mu przechwycenie komunikacji typu man in the middle, przejęcie kontroli nad serwerem aktualizacji nie daje atakującemu możliwości wprowadzenia złośliwego kodu, a nieautoryzowana modyfikacja plików aktualizacji jest technicznie niemożliwa – opisują rozwiązanie członkowie zespołu “XD” z PK.     Zwycięzcami tematu Detection of GPS Spoofing zostali studenci Politechniki Krakowskiej z zespołu “Git Happens”. Projekt “Detekcja Spoofingu GNSS / ADS-B” to narzędzie do wczesnego ostrzegania i analizy anomalii dla lotnictwa oraz infrastruktury krytycznej. – Jego głównym celem jest uczynienie niewidzialnego zagrożenia, jakim jest fałszowanie sygnałów nawigacyjnych, w pełni widocznym i możliwym do monitorowania w czasie rzeczywistym – tłumaczą twórcy.     Medaliści Kościuszkonu 2026    W rywalizacji wzięły udział zespoły reprezentujące czołowe uczelnie techniczne, często łącząc siły w składach międzyuczelnianych.    TEMAT PK: Cybersecurity Awareness   I MIEJSCE: Rozwiązanie „Big Brother Proxy” Autorzy: Zespół „Przepełniacze stosu” (Politechnika Krakowska) w składzie: Karol Kapusta, Paweł Kosiński, Andrzej Laskowski, Sylwester Łotocki.   II MIEJSCE: „ThinkLink” (wtyczka do przeglądarki podnosząca bezpieczeństwo online) Autorzy: „Wege pasztety” (Politechnika Łódzka): Skład: Hanna Dudek, Klaudia Łuczak, Julia Rzeźniczek   III MIEJSCE: „ClearTerms” (platforma edukacyjna AI chroniąca przed cyberzagrożeniami) Autorzy: „Parówy dęte” (Akademia Górniczo-Hutnicza / Uniwersytet Jagielloński): Kacper Doniec, Jakub Nowak, Franciszek Raźny (AGH), Karol Rybski (UJ).     TEMAT HONEYWELL: Secure Software Update   I MIEJSCE: „XDUpdate” Autorzy: „XD” (Politechnika Krakowska): Piotr Kumka, Michał Pelon, Andrzej Sulecki.   II MIEJSCE: „UPDT Secure” (bezpieczny mechanizm dystrybucji oprogramowania) Autorzy: „Miśka lubi .net” (Politechnika Krakowska): Igor Orliński, Bartosz Pieróg, Jakub Połeć, Piotr Sarnecki.   III MIEJSCE: „EGGSHELLS” (dystrybutor aktualizacji nowej generacji) Autorzy: „AI-a” (Akademia Górniczo-Hutnicza): Szymon Madycki, Antoni Paduch, Stanisław Parma, Aleksandra Świgoń.     TEMAT HONEYWELL: Detection of GPS Spoofing   I MIEJSCE: „Detekcja Spoofingu GNSS / ADS-B” Autorzy: „Git Happens” (Politechnika Krakowska): Antoni Wałach, Paweł Wypych.   II MIEJSCE: „EGIS GPS” (wykrywanie manipulacji sygnałem GPS) Autorzy: „O(GPT)” (Akademia Górniczo-Hutnicza): Michał Kościanek, Adam Rassem.   III MIEJSCE: „beDetector” (system wykrywania spoofingu GPS dla lotnictwa) Autorzy: „BeAuth” (Skład uczelni mieszany: AGH / UKEN / PK: Bartosz Karpiel, Kacper Mida, Marcin Oracz, Mateusz Oracz.     Intensywny mentoring 100 zawodników     Kluczowym wsparciem merytorycznym dla uczestników Kościuszkonu były sesje mentoringowe, podczas których 14 specjalistów z branży IT odpowiadało na pytania dotyczące projektów oraz realiów pracy w sektorze technologicznym. Studenci mogli nawiązać kontakty z przedstawicielami firm partnerskich wydarzenia, czyli Honeywell, Akamai, Koleje Małopolskie, Infonet Projekt, OXARI, Hitachi, IBM oraz Gminy Miejskiej Kraków.     Dodatkową dawkę emocji podczas hackatonu PK zapewniły nowe w tym roku wyzwania: CTF (Capture The Flag) i FPGA. – CTF było sprawdzianem umiejętności w starciu z realnymi zagrożeniami, takimi jak szukanie podatności, łamanie szyfrów czy techniki OSINT w praktyce. FPGA było wejściem w świat sprzętu - projektowanie, implementacja i uruchamianie własnej logiki cyfrowej na fizycznych układach, gdzie liczyła się dokładność i czas – tłumaczy Aleksandra Gołek, koordynatorka Kościuszkonu 2026.     Kościuszkon 2026 zorganizowali: Wydziałowa Rada Samorządu Studenckiego Wydziału Informatyki i Matematyki PK, Wydział Informatyki i Matematyki PK oraz Fundacja Politechniki Krakowskiej. Partnerem diamentowym hackathonu była firma Honeywell, a rolę złotych partnerów pełniły firmy Koleje Małopolskie oraz Akamai. – Kościuszkon jest wydarzeniem organizowanym przede wszystkim przez studentów dla studentów – mówi Piotr Ziętek, koordynator czwartej edycji Kościuszkonu.     Zdjęcia Jan Zych     (jp)           {fastsocialshare}

    Ogólnopolski konkurs „O Złoty Indeks PK” to przedsięwzięcie, które na stałe wpisało się do kalendarza wydarzeń organizowanych przez Politechnikę Krakowską, a dedykowanych uczniom szkół średnich. Po raz 11. maturzyści z całej Polski i nie tylko oni, bowiem w tym roku w politechnicznym konkursie mogli startować także uczniowie z młodszych klas szkół ponadpodstawowych, walczyli o dodatkowe punkty w rekrutacji na Politechnikę Krakowską, czyli tytułowy złoty indeks. Konkurs rozegrano – pierwszy raz w jego historii – w 5 dyscyplinach: matematyce, chemii, informatyce, predyspozycjach architektonicznych oraz – i to nowość – elektrotechnice i automatyce. Laureaci konkursu „O Złoty Indeks PK” odwiedzili uczelnię 17 kwietnia br. i odebrali pamiątkowe dyplomy, a przy okazji skorzystali z atrakcji Dnia Otwartego Politechniki Krakowskiej.     Tytuł laureata 11. edycji konkursu „O Złoty Indeks PK” trafił do 88 uczestników, a wśród nich do: 11 laureatów z chemii, 18 z informatyki, 39 z matematyki, 11 laureatów z predyspozycji architektonicznych i 9 laureatów z elektrotechniki i automatyki. Z najlepszymi uczestnikami spotkali się w Pawilonie Konferencyjno-Wystawowym „Kotłownia” na kampusie głównym Politechniki przy ul. Warszawskiej 24 rektor prof. dr hab. inż. Andrzej Szarata i prorektor ds. studenckich dr inż. Marek Bauer. W spotkaniu udział wzięli też przedstawiciele wydziałów uczelni oraz członkowie Komisji Konkursowej.   Przypomnijmy, elektroniczna rejestracja do zakończonej edycji konkursu „O Złoty Indeks PK” odbywała się od 1 grudnia 2025 r. do 12 stycznia 2026 r. Do udziału zgłosiły się 602 osoby, a więc rekordowa liczba. Rywalizację przeprowadzono w dwóch etapach. I zdalny odbył się 17 stycznia. Do II – stacjonarnego, który przeprowadzono 21 lutego – zakwalifikowało się 156 osób. 11. odsłona politechnicznego konkursu została przeprowadzona w pięciu przedmiotach: matematyce, chemii, informatyce, predyspozycjach architektonicznych, elektrotechnice i automatyce. Za każdy z nich odpowiedzialne były dwie osoby z Komisji Konkursowej: prof. Anna Kumaniecka i dr Adam Bednarz za matematykę, dr Barbara Laskowska i dr inż. Piotr Suryło za chemię, dr Adam Wyrzykowski i mgr inż. Aleksander Radwan-Pragłowski za informatykę, dr inż. arch. Lukas Olma i mgr inż. arch. Anna Marek-Żaak za predyspozycje architektoniczne, dr hab. inż. Krzysztof Tomczyk, prof. PK, dr inż. Bartosz Rozegnał za elektrotechnikę i automatykę. Na czele Komisji stał prorektor dr inż. Marek Bauer. Przedsięwzięcie koordynowała Marta Madej z Działu Spraw Studenckich.   Pula dodatkowych punktów w rekrutacji na PK, o które walczyli uczestnicy, zależna jest od wyników uzyskanych w finale. 200 punktów otrzymują laureaci I stopnia (wyniki w przedziale od 81 do 100 proc. maksymalnej liczby punktów), 100 dodatkowych punktów w rekrutacji na PK – laureaci II stopnia (uczniowie z wynikami mieszczącymi się w przedziale 66-80 proc. maksymalnej liczby punktów), zaś 60 punktów zdobywcy tytułu laureata III stopnia (rezultaty w puli od 50 do 65 proc. maksymalnej liczby punktów). Punkty wywalczone z przedmiotów matematyka, chemia, informatyka oraz elektrotechnika i automatyka, nie przysługują w postępowaniu rekrutacyjnym na kierunki architektura i architektura krajobrazu, natomiast te zdobyte z przedmiotu predyspozycje architektoniczne, są brane pod uwagę wyłącznie w rekrutacji na architekturę oraz architekturę krajobrazu. Z przyznanych punktów branych pod uwagę w procesie rekrutacyjnym na Politechnikę Krakowską można skorzystać tylko w roku uzyskania świadectwa dojrzałości.   Laureatki i laureaci 11. konkursu „O Złoty Indeks PK”:   Chemia   Laureat II stopnia   1. Jakub Lenart (XIII Liceum Ogólnokształcące im. Bohaterów Westerplatte w Krakowie)     Laureaci III stopnia   1. Michał Król (Liceum Ogólnokształcące im. ks. Piotra Skargi w Sędziszowie Małopolskim) 2. Dawid Gilas (Zespół Szkół nr 2 im. Mikołaja Reja w Kraśniku) 3. Anna Gryczman (I Liceum Ogólnokształcące im. Mikołaja Kopernika w Jarosławiu) 4. Kacper Łukawski (Publiczne Liceum Ogólnokształcące im. św. Stanisława Kostki w Krakowie) 5. Julia Kochutek (I Liceum Ogólnokształcące im. Mikołaja Kopernika w Żywcu) 6. Julia Wątor (Małopolska Szkoła Gościnności w Myślenicach) 7. Aleksander Kasiński (I Liceum Ogólnokształcące im. Mikołaja Kopernika w Żywcu) 8. Julia Łagosz (I LO im. Waleriana Łukasińskiego w Dąbrowie Górniczej) 9. Tomasz Mazur (Zespół Szkół nr 2 im. Mikołaja Reja w Kraśniku) 10. Paweł Mroziński (I Liceum Ogólnokształcące im. Waleriana Łukasińskiego)     Matematyka   Laureaci I stopnia   1. Leonard Popiela (V Liceum Ogólnokształcące im. Augusta Witkowskiego w Krakowie) 2. Rafał Grzyb (I Liceum Ogólnokształcące im. Organizacji Narodów Zjednoczonych w Biłgoraju) 3. Daniel Myszka (II Liceum Ogólnokształcące im. Stanisława Staszica w Starachowicach) 4. Dawid Skrabot (IV Liceum Ogólnokształcące z Oddziałami Dwujęzycznymi im. Stanisława Staszica w Sosnowcu) 5. Krzysztof Kosiba (II Liceum Ogólnokształcące im. Króla Jana III Sobieskiego w Krakowie) 6. Jan Link (IV Liceum Ogólnokształcące w Tarnowie) 7. Eryk Łoński (I LO im. ONZ w Biłgoraju) 8. Julia Sobala (I Liceum Ogólnokształcące im. Tadeusza Kościuszki w Myślenicach) 9. Patryk Waciak (II Liceum Ogólnokształcące im. prof. Kazimierza Morawskiego w Przemyślu)     Laureaci II stopnia   1. Jakub Czubat (Zespół Szkół Licealnych im. Bolesława Chrobrego w Leżajsku) 2. Arkadiusz Steczko (Zespół Szkół Łączności im. Obrońców Poczty Polskiej w Gdańsku w Krakowie) 3. Gabriel Szapałowski (31. Liceum Ogólnokształcące im. Romana Ingardena w Krakowie) 4. Paweł Latosiński (VIII Liceum Ogólnokształcące im. Marii Skłodowskiej-Curie z Oddziałami Dwujęzycznymi w Katowicach) 5. Antonina Paczkowska (V Liceum Ogólnokształcące im. Augusta Witkowskiego w Krakowie) 6. Emilia Proszkiewicz (V Liceum Ogólnokształcące im. Augusta Witkowskiego w Krakowie) 7. Kamil Widenka (Liceum Ogólnokształcące nr 1 im. 14 Pułku Powstańców Śląskich w Wodzisławiu Śląskim) 8. Paweł Ambrozik (II Liceum Ogólnokształcące im. Króla Jana III Sobieskiego w Krakowie) 9. Igor Kopeć (II Liceum Ogólnokształcące im. Jana III Sobieskiego w Krakowie) 10. Jakub Księżyc (Technikum Łączności nr 14 w Krakowie) 11. Bartosz Mazurkiewicz (Technikum Łączności nr 14 w Krakowie) 12. Rafał Nieć (Zespół Szkół Elektryczno-Mechanicznych im. Gen. Józefa Kustronia w Nowym Sączu) 13. Olga Paduch (I Liceum Ogólnokształcące im. Króla Kazimierza Wielkiego w Bochni) 14. Bartosz Sawczuk (I Liceum Ogólnokształcące im. Władysława Broniewskiego w Świdniku) 15. Victoria Zgoda (II Liceum Ogólnokształcące im. Króla Jana III Sobieskiego w Krakowie) 16. Tomasz Żurawski (Publiczne Liceum Ogólnokształcące nr 2 w Opolu)     Laureaci III stopnia   1. Damian Boroński (II Liceum Ogólnokształcące im. Marii Konopnickiej w Nowym Sączu) 2. Zlata Diejewa (V Liceum Ogólnokształcące im. Augusta Witkowskiego w Krakowie) 3. Igor Duński (Alternatywne Liceum Ogólnokształcące w Kłodzku) 4. Lena Gutfrańska (Liceum Ogólnokształcące im. mjra Henryka Sucharskiego w Sierpcu) 5. Wiktor Ignatowski (II Liceum Ogólnokształcące im. prof. Kazimierza Morawskiego w Przemyślu) 6. Maria Kantor (II Liceum Ogólnokształcące im. Marii Konopnickiej w Nowym Sączu) 7. Bartosz Krzemieński (V Liceum Ogólnokształcące im. Augusta Witkowskiego w Krakowie) 8. Siamion Tabolin (Liceum Ogólnokształcące im. Zygmunta Wróblewskiego w Krakowie) 9. Natalia Gregorczyk (Zespół Szkół im. ks. Stanisława Staszica w Tarnobrzegu) 10. Gabriela Katzer (Zespół Szkół i Placówek Oświatowych im. Mikołaja Kopernika w Kalwarii Zebrzydowskiej) 11. Jakub Młynarczyk (I Liceum Ogólnokształcące im. Seweryna Goszczyńskiego w Nowym Targu) 12. Anna Szymańska (Publiczne Salezjańskie Liceum Ogólnokształcące w Krakowie) 13. Filip Zając (Technikum Łączności numer 14 w Krakowie) 14. Anna Zięba (I Liceum Ogólnokształcące im. Króla Kazimierza Wielkiego w Bochni)     Predyspozycje architektoniczne   Laureaci I stopnia   1. Julia Krupa (Zespół Szkół Ogólnokształcących nr 2 im. Św. Jadwigi Królowej w Nowym Targu) 2. Paweł Sadło (I Liceum Ogólnokształcące im. ks. Stanisława Konarskiego w Rzeszowie)     Laureaci II stopnia   1. Paulina Sikora (I Liceum Ogólnokształcące im. Kazimierza Brodzińskiego w Tarnowie)                2. Weronika Mazurowska (III Liceum Ogólnokształcące im. Adama Mickiewicza w Tarnowie) 3. Gabriela Łabno (I Liceum Ogólnokształcące im. Kazimierza Brodzińskiego w Tarnowie) 4. Julia Pokrywka (I Liceum Ogólnokształcące im. Króla Kazimierza Wielkiego w Brzozowie)     Laureaci III stopnia   1. Martyna Sowa (VI Liceum Ogólnokształcące im. Ambrożego Towarnickiego w Rzeszowie) 2. Michał Kroczek (I LO im. Władysława Orkana w Limanowej) 3. Lena Schramel (III Liceum im. Jana Kochanowskiego w Krakowie) 4. Szymon Rzeszutek (Zespół Szkół Budowlanych im. Żołnierzy Armii Krajowej w Mielcu) 5. Natalia Kochan (Zespół Szkół Licealnych im. Bolesława Chrobrego w Leżajsku)     Informatyka   Laureat I stopnia   1. Krzysztof Michałczyk (Technikum Komunikacyjne nr 25 w Krakowie)     Laureaci II stopnia   1. Karol Michno (Zespół Szkół w Rabce-Zdroju im. ks. prof. Józefa Tischnera) 2. Szymon Urbaniak (Technikum Łączności nr 14 im. Obrońców Poczty Polskiej w Gdańsku w Krakowie) 3. Bartłomiej Konopka (31. Liceum Ogólnokształcące im. Romana Ingardena w Krakowie) 4. Bartosz Czuban (Technikum Łączności nr 14 w Krakowie) 5. Robert Kubasiak (Zespół Szkół im. Walerego Goetla w Suchej Beskidzkiej, odział Maków Podhalański) 6. Jakub Mrożek (Zespół Szkół w Rabce-Zdroju im. ks. prof. Józefa Tischnera) 7. Bartosz Pawlik (V Liceum Ogólnokształcące im. ks. Piotra Ściegiennego w Kielcach) 8. Wojciech Piech (31. Liceum Ogólnokształcące im. Romana Ingardena w Krakowie)     Laureaci III stopnia   1. Szymon Janiak (Zespół Szkół w Rabce-Zdroju im. ks. prof. Józefa Tischnera) 2. Kacper Kędzior (Zespół Szkół w Rabce-Zdroju im. ks. prof. Józefa Tischnera) 3. Mikołaj Marasek (31. Liceum Ogólnokształcące im. Romana Ingardena w Krakowie) 4. Jan Mamoń (Technikum nr 1 im. Ks. Stanisława Staszica w Wadowicach) 5. Szymon Jaksan (Technikum Energetyczno-Elektroniczne im. Tadeusza Kościuszki nr 9 w Krakowie) 6. Karol Krupicz (Regionalne Centrum Edukacji Zawodowej w Biłgoraju) 7. Krystian Koza (Zespół Szkół Technicznych i Ogólnokształcących im. Jana Pawła II w Limanowej) 8. Kacper Salamon (Regionalne Centrum Edukacji Zawodowej w Biłgoraju) 9. Karol Michalik (Zespół Szkół Technicznych i Ogólnokształcących im. Jana Pawła II w Limanowej)     Elektrotechnika i automatyka   Laureaci I stopnia   1. Grzegorz Wiktor (Technikum Energetyczno-Elektroniczne im. Tadeusza Kościuszki nr 9 w Krakowie) 2. Olaf Zagrobelny (Technikum Energetyczno-Elektroniczne im. Tadeusza Kościuszki nr 9 w Krakowie) 3. Hubert Ziarkowski (Technikum Energetyczno-Elektroniczne im. Tadeusza Kościuszki nr 9 w Krakowie)     Laureaci II stopnia   1. Krystian Bochenek (Zespół Szkół Energetycznych w Krakowie) 2. Ignacy Żuchowicz (Technikum Energetyczno-Elektroniczne im. Tadeusza Kościuszki nr 9 w Krakowie)     Laureaci III stopnia   1. Jacek Kawalec (II LO im. Króla Jana III Sobieskiego w Krakowie) 2. Bartosz Krechniak (Zespół Szkół Technicznych im. Ignacego Mościckiego w Tarnowie) 3. Franciszek Skalny (III Społeczne Liceum Ogólnokształcące im. Juliusza Słowackiego Społecznego Towarzystwa Oświatowego w Krakowie) 4. Kacper Molendowski (Technikum Energetyczno-Elektroniczne im. Tadeusza Kościuszki nr 9 w Krakowie)   (bk)         {fastsocialshare}

  16 kwietnia 2026 r. w Sali Senackiej Politechniki Krakowskiej laureaci okręgowego etapu XXXIX Olimpiady Wiedzy i Umiejętności Budowlanych odebrali nagrody. Jako finaliści olimpiady centralnej zdobyli już maksymalną liczbę punktów w rekrutacji na PK i tylko zdanie matury dzieli ich od możliwości studiowania na PK - na kierunkach budownictwo, architektura lub architektura krajobrazu. W samym okręgu krakowskim do zmagań przystąpiło ponad 110 uczniów z Małopolski i sąsiednich rejonów. Najlepszy indywidualnie okazał się Mateusz Kuchta z Limanowej, a w klasyfikacji szkół jego szkoła - Zespół Szkół Ogólnokształcących i Zawodowych im. ks. prof. Józefa Tischnera w Limanowej. Etap centralny olimpiady odbędzie się w przyszłym tygodniu w Poznaniu.       Olimpiada budowlana obejmuje szeroki zakres wiedzy – od konstrukcji budowlanych i architektury po organizację robót i zadania projektowe. Jak podkreślają organizatorzy, mimo, że poziom jest wymagający, to chętnych so sprawdzenia w niej swoich sił nie brakuje. Tegoroczna edycja cieszyła się dużym zainteresowaniem – w krakowskim etapie okręgowym startowało ponad 110 młodych entuzjastów inżynierii, a do finału centralnego zakwalifikowało się 14 najlepszych. – Zakres wiedzy niezbędnej do odniesienia sukcesu w Olimpiadzie wykracza poza wiedzę, którą można uzyskać w technikum. Oprócz znajomości specjalistycznych zagadnień z budownictwa i architektury są też zadania praktyczne, trzeba na przykład zaprojektować ... schody – mówi dr inż. Marcin Radoń, zastępca kierownika Katedry Budownictwa Ogólnego i Fizyki Budowli na Wydziale Inżynierii Lądowej Politechniki Krakowskiej, zaangażowany w organizację Olimpiady.          Uroczystość rozdania nagród swoją obecnością zaszczyciła Małopolska Kurator Oświaty dr Gabriela Olszowska. Gratulowała uczniów i nauczycielom, doceniła tez zaangażowanie Politechniki w olimpiadę. – Politechnika Krakowska i jej inżynierowie są mi bardzo bliscy. To specjaliści tej uczelni wspierają nas w różnych projektach, na przykład przy renowacjach zabytkowych szkół. Jestem dumna z laureatów tej olimpiady, bo to wy będziecie zasilać w przyszłości szeregi tego wybitnego grona ekspertów – mówiła doi uczniów.     Sukces w olimpiadzie otwiera drzwi na Politechnikę Krakowską. – Olimpiada obejmuje fundamenty wiedzy budowlanej, które są podstawą rekrutacji m.in. na Wydział Inżynierii Lądowej Politechniki Krakowskiej. Gorąco was zapraszamy, abyście przyszli do nas na studia kontynuować edukację i rozwijać wiedzę, którą już posiadacie, w towarzystwie najlepszych specjalistów z zakresu budownictwa i architektury w Europie – mówił do małopolskich laureatów dr hab. inż. arch. Tomasz Kapecki, prof. PK, prorektor PK ds. Ogólnych.  Nagrody rzeczowe ufundowane przez sponsorów Olimpiady obejmowały m.in. książki oraz słuchawki bezprzewodowe.     Uroczyste podsumowanie krakowskiego etapu okręgowego tradycyjnie odbywa się na Politechnice Krakowskiej. To wyróżnienie ma zachęcić uczniów do dalszego rozwijania pasji budowlanych. Finaliści powalczą o laury na arenie ogólnopolskiej już w najbliższy wtorek, w Poznaniu. 24 kwietnia dowiemy się jak im poszło.   Klasyfikacja laureatów krakowskiego etapu okręgowego XXXIX Olimpiady Wiedzy i Umiejętności Budowlanych:   Mateusz Kuchta (Zespół Szkół Ogólnokształcących i Zawodowych im. ks. prof. Józefa Tischnera w Limanowej). Opiekun: Seweryn Szewczyk. Filip Zelek (Zespół Szkół Ogólnokształcących i Zawodowych im. ks. prof. Józefa Tischnera w Limanowej). Opiekun: Paweł Marek. Błażej Kozieł. (Zespół Szkół Techniczno-Ekonomicznych im. Mikołaja Reja w Myślenicach). Opiekun: Lucyna Nowak. Krystian Tyrała (Zespół Szkół Budowlanych im. dr Władysława Matlakowskiego w Zakopanem). Opiekun: Ewa Majewska. Kamil Wiktorek (Zespół Szkół Ogólnokształcących i Zawodowych im. ks. prof. Józefa Tischnera w Limanowej). Opiekun: Seweryn Szewczyk. Maksymilian Stachowski (Zespół Szkół Architektoniczno-Budowlanych w Krakowie). Opiekun: Marta Potępa. Marcin Orzeł. (Zespół Szkół Ogólnokształcących i Zawodowych im. ks. prof. Józefa Tischnera w Limanowej). Opiekun: Seweryn Szewczyk. Jakub Rzońca (Zespół Szkół Techniczno-Ekonomicznych im. Mikołaja Reja w Myślenicach). Opiekun: Lucyna Nowak. Michał Mól. (Zespół Szkół Ogólnokształcących i Zawodowych im. ks. prof. Józefa Tischnera w Limanowej). Opiekun: Seweryn Szewczyk. Artur Szymczyk (Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego w Andrychowie). Opiekun: Krzysztof Szczygieł. Amelia Głownia. (Zespół Szkół Architektoniczno-Budowlanych w Krakowie). Opiekun: Marta Potępa. Kacper Grygiel. (Zespół Szkół Ogólnokształcących i Zawodowych im. ks. prof. Józefa Tischnera w Limanowej). Opiekun: Seweryn Szewczyk. Ignacy Śmietana (Zespół Szkół Architektoniczno-Budowlanych w Krakowie). Opiekun: Marta Potępa. Jakub Woźniak (Zespół Szkół Ogólnokształcących i Zawodowych im. ks. prof. Józefa Tischnera w Limanowej). Opiekun: Seweryn Szewczyk. Czołówka  szkół w okręgu krakowskim: Zespół Szkół Ogólnokształcących i Zawodowych im. ks. prof. Józefa Tischnera w Limanowej Zespół Szkół Architektoniczno-Budowlanych w Krakowie Zespół Szkół Nr 1 im. Józefa Piłsudskiego w Limanowej.      (jp) Fot. Jan Zych          {fastsocialshare}

  Politechnika Krakowska podpisała umowę o współpracy z firmą Enprom sp. z o.o. To jedno z największych polskich przedsiębiorstw branży budownictwa elektroenergetycznego. Obsługuje krajowego operatora sieci przesyłowej, współpracuje z regionalnymi spółkami dystrybucyjnymi, z powodzeniem rozwija także działalność zagraniczną. Porozumienie o wspólnych działaniach w obszarze badań i dydaktyki podpisali rektor Politechniki Krakowskiej prof. Andrzej Szarata oraz prezes zarządu Enprom Mariusz Targowski.     ENPROM realizuje jedne z najważniejszych projektów infrastruktury elektroenergetycznej w Polsce i Europie, dostarczając kompleksowe rozwiązania liniowe, stacyjne i kablowe. To kompleksowe projekty, budowy i modernizacje w zakresie infrastruktury przesyłowej napowietrznej i kablowej, stacji elektroenergetycznych, dystrybucji energii elektrycznej, OZE. Spółka oferuje też specjalistyczne usługi dronowe. Posiada własną pracownię projektową, dział B+R, dział innowacji i nowych technologii, nowoczesny park maszynowy i flotę dronów. Należy do najważniejszych organizacji tego sektora i aktywnie uczestniczy się w branżowych pracach regulacyjnych.     Wśród projektów liniowych, ktore realizuje, są m.in. modernizacje i budowy linii 380 kV dla Tennet w Niemczech, budowa linii 400 kV Kassø–Frøslev dla duńskiego Energinet, a także realizacja linii 110 kV Ostrów Ociąż–Pleszew dla Energa. ENPROM uczestniczy również w inwestycjach dla Centralnego Portu Komunikacyjnego oraz w budowie kluczowych połączeń 400 kV Kozienice–Miłosna i 400 kV Trębaczew–Rokitnica dla PSE.    W obszarze projektów stacyjnych i kablowych firma odpowiada min. za dostawę stacji transformatorowej UW Wrestedt dla Net Wind oraz realizację lądowej stacji elektroenergetycznej dla Morskiej Farmy Wiatrowej Baltic Power. ENPROM buduje również lądowe linie kablowe 230 kV wyprowadzenia mocy z MFW Baltic Power oraz infrastrukturę kablową dla projektów Bałtyk II i Bałtyk III. Wśród realizacji dla PSE znajdują się modernizacja SE 220 kV Leszno Gronowo oraz rozbudowa i modernizacja SE 400/220/110 kV Rokitnica.     W trakcie uroczystego podpisania umowy z Politechniką Krakowską 9 kwietnia 2026 r. omówiono możliwości współpracy naukowej i badawczej w dziedzinie inżynierii energetycznej, elektroenergetyki, nowych technologii, GOZ, cyberbezpieczeństwa przemysłowego i sztucznej inteligencji. Przedstawiono potencjał laboratoriów Politechniki Krakowskiej w tym m.in. tuneli aerodynamicznych Laboratorium Inżynierii Wiatrowej, aparatury pomiarowej Laboratorium Ultraprecyzyjnych Pomiarów Współrzędnościowych oraz komory termoklimatycznej Laboratorium Badań Technoklimatycznych i Maszyn Roboczych. Ważnym wątkiem porozumienia było przygotowanie oferty dla studentów oraz szeroko rozumiane podniesienie atrakcyjności studiów i pracy w branży energetycznej. Jak podkreślił rektor Politechniki Krakowskiej prof. Andrzej Szarata: – Chcemy zmienić postrzeganie tego sektora. Jest on naprawdę bardzo nowoczesny - nie jest to stereotypowe „układanie kabli”. Infrastruktura elektroenergetyczna wymaga specjalistów z wielu dziedzin. My możemy ich wykształcić, zaś współpraca z przemysłem pomoże zdobyć im doświadczenie.     Podpisanie umowy pomiędzy spółką Enprom a Politechniką Krakowską jest owocem  działań realizowanych przez uczelnianią spółkę celową INTECH PK, które stały się fundamentem rozszerzenia wcześniejszych relacji do poziomu oficjalnego partnerstwa firmy z uczelnią. Podczas finalizacji porozumienia obecni byli także dziekan Wydziału Inżynierii Elektrycznej i Komputerowej dr hab. inż. Maciej Sułowicz, prof. PK, prodziekan Wydziału Inżynierii Środowiska i Energetyki prof. dr hab. inż. Paweł Ocłoń,  prezes zarządu spółki celowej Politechniki Krakowskiej INTECH PK mgr Izabela Paluch oraz mgr Sylwia Nabywaniec, kierownik Działu Komunikacji Marketingowej Enprom.       (mp)     Na zdjęciu, od lewej: dr hab. inż. Maciej Sułowicz, dziekan Wydziału Inżynierii Elektrycznej i Komputerowej PK, Sylwia Nabywaniec, kierownik Działu Komunikacji Marketingowej Enprom, Mariusz Targowski, prezes spółki ENPROM, rektor PK prof. Andrzej Szarata, Izabela Paluch, prezes INTECH PK oraz prof. Paweł Ocłoń, prodziekan Wydziału Inżynierii Środowiska i Energetyki PK / Fot. Jan Zych        {fastsocialshare}

  Bezpieczeństwo państwa to nie tylko przepisy i strategie, lecz przede wszystkim konkretne kompetencje techniczne oraz sprawna organizacja. 17 marca 2026 roku w Krakowie Stowarzyszenie Świadoma Obrona Cywilna (SŚOC) oraz Politechnika Krakowska im. Tadeusza Kościuszki zawarły porozumienie, które ma wzmocnić system ochrony ludności i wyznaczyć nowe standardy w tym obszarze.   Dokument podpisany przez rektora uczelni, prof. dr. hab. inż. Andrzeja Szaratę oraz prezesa SŚOC, mgr inż. arch. Artura Wiąka, stanowi odpowiedź na wyzwania wynikające z ustawy z dnia 5 grudnia 2024 roku o ochronie ludności i obronie cywilnej. W obliczu rosnącej potrzeby budowania odporności społecznej oraz modernizacji infrastruktury – w tym infrastruktury krytycznej – współpraca świata nauki z praktyką ekspercką nabiera szczególnego znaczenia.     Porozumienie zawarte między uczelnią a stowarzyszeniem opiera się na trzech kluczowych filarach. Pierwszym jest wsparcie merytoryczne dla administracji publicznej – Politechnika Krakowska zapewni zaplecze badawcze i analityczne w zakresie obiektów zbiorowej ochrony oraz infrastruktury komunikacyjnej. Merytorycznie inicjatywę wesprze Wydział Inżynierii Lądowej z dr hab. inż. Lucyną Domagałą, prof. PK – Dziekan WIL na czele.  Drugim filarem jest kształcenie kadr: planowane są specjalistyczne szkolenia dla samorządowców oraz nowe ścieżki dyplomowania dla przyszłych inżynierów budownictwa, przygotowanych do pracy w obszarze budownictwa ochronnego. Trzecim elementem współpracy jest wsparcie w realizacji zadań ustawowych, poprzez dostarczanie narzędzi niezbędnych dla władz lokalnych i regionalnych w planowaniu oraz przygotowaniu budowli ochronnych.   – Wszyscy żyją tym zagadnieniem, ale niewielu działa. My zaczynamy działać – podkreślił rektor uczelni. To podejście stanowi fundament wspólnej inicjatywy, która ma przełożyć się na realne działania zwiększające bezpieczeństwo obywateli.   Sygnatariusze porozumienia zapraszają przedstawicieli administracji publicznej do współpracy przy projektowaniu bezpiecznej i odpornej przyszłości.     Fot. Jan Zych     {fastsocialshare}

    Jest niemal wszędzie i stanowi niezbędną oraz trwałą część funkcjonowania świata, począwszy od przyrody, przez codzienne życie, rozwój technologii, nauki inżynierskie, a na sztuce i architekturze skończywszy. Uczy analizy danych, rozwiązywania problemów i podejmowania strategicznych decyzji. Nazywana jest „królową nauk” i trudno się z tym określeniem nie zgodzić. Matematyka, bo to jej dotyczą trzy wcześniejsze zdania, jest stałym elementem inżynierskiej drogi. I właśnie dlatego Politechnika Krakowska intensyfikuje działania, które mają na celu usprawnienie procesu edukacyjnego i pomoc w zrozumieniu matematyki. Trwa pilotażowy projekt pn. „Matematyka do matury i na studia”, dedykowany tegorocznym maturzystom. Z kolei podczas lutowych ferii zimowych uczelnia zorganizowała półkolonie, których matematyka była jednym z punktów. To jednak nie wszystko. PK włącza się też w regionalne i ogólnopolskie programy promujące pozytywny wizerunek nauki z matematyką na czele.     Matematyka towarzyszką życia od najmłodszych lat Badania wskazują, że wpływ nauczania matematyki na rozwój intelektualny, ale też emocjonalny i społeczny dzieci, jest ogromny. Myślenie matematyczne pomaga najmłodszym rozumieć otaczający świat i porządkować zdobywane informacje. Ponadto, w czasie prostych aktywności matematycznych dziecko uczy się analizować różne sytuacje, szukać rozwiązań oraz sprawdzać ich skuteczność. Proces ten sprzyja ćwiczeniu wytrwałości, samodzielności oraz kreatywności w myśleniu, co ma ogromne znaczenie w późniejszym życiu. Należy pamiętać, że matematyka wpływa również na rozwój języka. Posługiwanie się pojęciami „więcej”, „mniej”, „kolejny”, „taki sam” czy „różny” wzbogaca słownictwo młodego człowieka i uczy precyzyjnego wyrażania myśli. Równocześnie, ćwiczenia matematyczne wymagają skupienia uwagi i pamięci, co odpowiednio wpływa na zdolność koncentracji.   Pozytywne doświadczenia związane z matematyką rzutują na późniejszą edukację – dzieci, które od najmłodszych lat mają kontakt z matematyką w formie zabawy, rzadko odczuwają lęk przed tym przedmiotem w szkole. Co więcej, sukcesy osiągane podczas prostych zadań wzmacniają poczucie własnej wartości i wiarę w swoje możliwości. Dlatego wczesna edukacja matematyczna, prowadzona w sposób dostosowany do wieku i możliwości dziecka, sprzyja nie tylko sukcesom szkolnym, ale również kształtuje kompetencje niezbędne w dorosłym życiu.     Magiczny świat brył i gier strategicznych Politechnika Krakowska od kilku lat organizuje dodatkowe zajęcia dla studentów I roku, pozwalające zniwelować różnice czy ewentualne braki wiedzy między programem szkolnym a programem studiów technicznych. Jednak tym razem uczelnia postanowiła skorzystać z wiedzy i doświadczeń osób związanych z edukacją matematyczną najmłodszych. W styczniu br. odbyły się szkolenia realizowane przez prof. dr hab. Edytę Gruszczyk-Kolczyńską – uznaną pedagog, autorkę dziesiątek publikacji dotyczących edukacji i wychowania dzieci oraz dr. hab. Jana Amosa Jelinka, prof. Akademii Pedagogiki Specjalnej, eksperta m.in. w zakresie rozwoju poznawczego dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym, wspomagania rozwoju umysłowego dzieci i edukacji matematycznej. Naukowcy są autorami programu pn. „Rozwijanie zadatków uzdolnień matematycznych u dzieci poprzez wprowadzenie ich w magiczny świat geometrii bryły i gier strategicznych”.   Pierwszą okazją do wykorzystania wskazań i metod pedagogów z APS były – cieszące się sporym zainteresowaniem – zimowe półkolonie. W projekcie wzięło udział 87. dzieci w wieku 7-13 lat podzielonych na dwa turnusy. Ich uczestnicy mogli rozwijać zainteresowania naukowe poprzez zabawę i gry, ale także brać udział w atrakcyjnych zajęciach sportowych. Istotną część półkolonijnych aktywności stanowiły dwumodułowe zajęcia pn. „Młody Matematyk”. Dzieci uczestniczące w pierwszym module rozwiązywały zadania konstrukcyjne, których celem było rozwijanie wyobraźni przestrzennej i rozumowania pojęciowego. Drugi moduł polegał na stopniowym zapoznawaniu dzieci z grami strategicznymi – od tych najprostszych, aż do skomplikowanych, nastawionych na budowanie strategii wygrywających. Nowatorska forma spędzenia czasu wolnego od zajęć szkolnych spotkała się z bardzo dobrymi recenzjami uczestników. Planowana jest kontynuacja tego typu zajęć.         „Matematyka do matury i na studia” – pilotażowy projekt Politechniki Krakowskiej Matematyka bywa wyzwaniem, ale niestety zbyt często i zupełnie niewłaściwie utożsamiana jest z irracjonalnym strachem, na który składają się złe doświadczenia szkolne, społeczne stereotypy czy brak wiary we własne siły. Tego typu emocje i postawy mogą stanowić blokadę np. przed podjęciem studiów technicznych i to paradoksalnie przez osoby, które posiadają realne predyspozycje do takiej drogi kształcenia. Potrzeba zatem zmiany sposobu nauczania w tym zakresie i działań ukazujących matematykę we właściwym świetle.       Politechnika Krakowska wystartowała z projektem „Matematyka do matury i na studia”, czyli bezpłatnymi zajęciami dla tegorocznych maturzystów. Uczestnicy kursu mają okazję, by lepiej przygotować się do egzaminu dojrzałości (poziom podstawowy i rozszerzony), ale również poznać zagadnienia, z którymi spotkają się na studiach technicznych. Program politechnicznego projektu „Matematyka do matury i na studia” opracowali doświadczeni nauczyciele akademiccy pracujący na Wydziale Informatyki i Matematyki Politechniki Krakowskiej.   Pierwsze zajęcia odbyły się w sobotę 28 lutego br. na kampusie głównym Politechniki przy ul. Warszawskiej 24. Na cały cykl złoży się 7 spotkań – każde obejmie 4 godziny lekcyjne realizowane w grupach liczących nie więcej niż 20 osób. Uczestnicy cyklu podstawowego mogą liczyć m.in. na omówienie i usystematyzowanie podstawowych oznaczeń, zbiorów, przedziałów, wzorów skróconego mnożenia, silni, symbolu Newtona, trójkąta Pascala, podstawowych równań i nierówności z wartością bezwzględną, dowodów wykorzystujących wzory skróconego mnożenia; pojęcia logarytmu, twierdzenia o logarytmach, działań na logarytmach, przekształceń i udowadniania wzorów; rachunku wektorowego i geometrii analitycznej na płaszczyźnie. Osoby, które wybrały cykl przygotowujący do matury rozszerzonej i studiów technicznych, usystematyzują swoją wiedzę dotyczącą m.in.: wzorów skróconego mnożenia, trójkąta Pascala, zadań na dowodzenie; przekształcania i dowodzenia wzorów zawierających logarytm, a także wykorzystania wzorów na działania na logarytmach; równań trygonometrycznych wykorzystujących wzory na sumę funkcji trygonometrycznych i funkcje trygonometryczne sumy kątów; ciągów arytmetycznych i geometrycznych, ciągów monotonicznych, ciągów ograniczonych, podstawowych granic ciągu; rachunku wektorowego, geometrii analitycznej na płaszczyźnie; rachunku różniczkowego.       Finał projektu „Matematyka do matury i na studia” zaplanowano na 18 kwietnia.     Matematyka jako fundament nowych technologii Na początku 2026 r. formalnie otwarte zostało nowe pole współpracy pomiędzy Politechniką Krakowską a Małopolskim Centrum Nauki „Cogiteon”. W ramach zawartej umowy partnerskiej na realizację działań w ramach projektu „Małopolska. Więcej wiem” (program Fundusze Europejskie dla Małopolski 2021-2027, finansowany z Europejskiego Funduszu Społecznego Plus), Wydział Informatyki i Matematyki przygotuje warsztaty dla uczniów szkół średnich w obszarze rozpoznawania obrazów oraz projektowania cyber-asystenta (chatbota). Ich fundamentem będą zagadnienia matematyczne wykorzystywane w nowoczesnych technologiach: logika formalna, teoria grafów, rachunek prawdopodobieństwa i modele statystyczne w uczeniu maszynowym. Działania w projekcie „Małopolska. Więcej wiem” zaplanowano do 30 czerwca 2029 r.   Warto wspomnieć, że od 2025 r. Wydział Informatyki i Matematyki PK jest partnerem innego przedsięwzięcia pn. „Małopolski system wspierania transformacji cyfrowej szkół”, realizowanym w ramach programu Fundusze Europejskie dla Małopolski 2021-2027. Inicjatywa stanowi odpowiedź na zdiagnozowane w Strategii Rozwoju Województwa „Małopolska 2030” wyzwania związane z kształtowaniem kompetencji uniwersalnych oraz wdrażaniem nowoczesnych technologii w procesie edukacyjnym. W oparciu o autorski model standaryzacji w obszarze przechowywania i wymiany zasobów edukacyjnych oraz administracyjnych, pracownicy PK opracowali programy i scenariusze szkoleń skierowanych do uczniów szkół średnich. Warsztaty prowadzone będą w nowatorski sposób, z wykorzystaniem innowacyjnych metod nauczania, w tym STEAM. Wszystko po to, by pokazać młodym ludziom, że matematyka jest narzędziem do rozumienia świata, stanowi fundament nowoczesnych technologii, daje realne kompetencje przyszłości i – co kluczowe – można się jej skutecznie nauczyć.   Istotnym elementem tej misji jest podręcznik wydany w języku angielskim przez renomowane wydawnictwo Taylor & Francis, przygotowany z myślą o przyszłych inżynierach. Współautorami książki są pracownicy WIiM: prof. dr hab. Władimir Mitiuszew, dr Natalia Ryłko i dr Radosława Kycia. Podręcznik został opracowany zgodnie z najnowszymi trendami w kształceniu inżynierskim, z wyraźnym naciskiem na: modelowanie zjawisk technicznych, praktyczne zastosowania matematyki oraz powiązanie teorii z realnymi problemami inżynierskimi. Publikacja prezentuje matematykę nie jako zbiór abstrakcyjnych wzorów, lecz naturalny język opisu procesów technicznych, technologicznych i cyfrowych.   (bk)     Fot. Piotr Gibas i Jan Zych       {fastsocialshare}